Да Галятаў 4 разьдзел

 

 

Але я кажу: на ўвесь час, пакуль спадкаемец зьяўляецца няпаўналетнім, ён нічым ня адрозьніваецца ад раба, хаця і зьяўляецца гаспадаром усяго;

 

Дык кажу вам: пакуль спадкаемца дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад слугі, хоць ён і гаспадар над усім,

але пад апякунамі і аканомамі ён знаходзіцца аж да тзрміна, які вызначыў бацька.

 

але падпарадкоўваецца да вызначанага айцом часу апекунам і распарадчыкам.

Гэтак і мы, пакуль былí дзяцьмі, былі паняволены стыхіямі гэтага сьвету;

 

Так і мы, пакуль былі дзецьмі, служылі стыхіям свету.

а як прыйшла паўната часу, дык паслаў Бог Сына Свайго, Які быў народжаны ад жанчыны і стаў пад Законам,

 

Калі надышла паўната часу, паслаў Бог Сына свайго, народжанага ад жанчыны, падпарадкаванага Закону,

каб адкупіць тых, што пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.

 

каб адкупіць тых, хто падлягаў Закону, каб мы атрымалі ўсынаўленне.

І таму, што вы — сыны, дык паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашыя, Які галосе: «Абба, Та́тачка!»

 

А паколькі вы сыны, Бог паслаў у вашыя сэрцы Духа Сына свайго, які ўсклікае: «Абба, Ойча!»

Так што ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Бога праз Хрыста.

 

Таму ты ўжо не слуга, а сын, а калі сын, то і спадкаемца Божы.

Але тады, калі яшчэ ня ведалі Бога, вы служылі тым, якія ў сапраўднасьці ня богі.

 

Але тады, калі не ведалі вы Бога, вы служылі тым, якія па сутнасці не былі багамі.

Але цяпер пазнаўшы Бога, а лепей: пазнаныя Богам, навошта ізноў навяртаецеся да немачных і бедных стыхіяў, якім ізноў нанава хочаце служыць?

 

Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і марных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?

Вы пільнуецеся дней і месяцаў, і часоў, і гадоў.

 

Вы зважаеце на дні, месяцы, часы і гады.

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.

 

Баюся, ці не дарма я працаваў для вас?

Прашу вас, браты, будзьце як я, таму што і я, як вы. Вы нічым мяне ня пакрыўдзілі:

 

Браты, прашу вас, будзьце такімі, як я, бо і я такі, як вы. Вы мяне нічым не пакрыўдзілі.

Вы ведаеце, што ў мінулы раз я абвясьціў вам Эвангельле ў немачы цела,

 

Ведаеце, што першы раз я абвяшчаў вам Евангелле, калі быў хворы.

і вы ня пагрэбавалі і ня пага́рдзілі мною пры выпрабаваньні маім у целе маім, але прынялі мяне, як Ангела Бога, як Хрыста Ісуса.

 

У выпрабаванні вашым з прычыны маёй хваробы вы не адкінулі мяне, але прынялі як Божага анёла, як Езуса Хрыста.

Як жа вы былі шчасьлівымі! І сьведчу вам, што, калі б гэта было магчымым, вы бы, вырваўшы вочы свае, адда́лі б іх мне.

 

Дык дзе ж вашая радасць? Сведчу вам, што калі б было можна, вы вырвалі б свае вочы і аддалі мне.

Дык няўжо я стаў вашым ворагам, ка́жучы вам праўду?

 

Ці ж я стаў для вас ворагам, кажучы вам праўду?

Рупяцца аб вас ня з добрым (намерам), але хочуць вас адвярнуць, каб вы ру́піліся аб іх.

 

Яны рупяцца аб вас не з добрых меркаванняў, але хочуць адлучыць вас ад мяне, каб вы рупіліся аб іх.

Ле́пей для вас ру́піцца аб добрым заўсёды, а ня толькі ў маёй прысутнасьці ў вас.

 

Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я прысутны сярод вас.

Дзеткі мае, з-за якіх я ізноў цярплю мукі нараджэньня, пакуль ня будзе выяўлены ў вас Хрыстос!

 

Дзеці мае, я зноў нараджаю вас у пакутах, пакуль вобраз Хрыста не сфармуецца ў вас.

Хацеў бы я быць зараз у вас і зьмяніць голас мой, таму што я ў разгубленасьці аб вас.

 

Хацеў бы быць у вас цяпер і змяніць мой голас, бо сам не ведаю, што з вамі рабіць.

Скажэце мне тыя, што хочаце жыць пад Законам: хіба́ вы Закону ня слухаецеся?

 

Скажыце мне, вы, якія хочаце жыць пад Законам, ці ж вы не чуеце Закону?

Бо напісана: Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад рабыні і аднаго ад вольнай.

 

Напісана, што ў Абрагама было два сыны: адзін ад нявольніцы, другі ад свабоднай.

Але, які ад рабыні, той народжаны па целу; а які ад вольнай — праз абяцаньне.

 

Але той, што ад нявольніцы, нарадзіўся паводле цела, а той, што ад свабоднай — з абяцання.

Гэта ёсьць алегарычнае выказваньне. Бо гэта ёсьць два Запаветы: адзін — ад гары Сінай, які нараджае ў рабства, і які ёсьць Ага́ра,

 

У гэтым ёсць алегорыя: гэта два запаветы. Адзін, на гары Сінай, які нараджае для няволі, — гэта Агар.

бо Ага́ра ёсьць гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ярузаліму, што знаходзіцца ў рабстве зь дзецьмі сваімі;

 

Бо Агар — гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузалему, таму што ён зняволены са сваімі сынамі.

а вышэйшы (нябесны) Ярузалім ёсьць вольны, які ёсьць маткай усім нам.

 

А Ерузалем, што ўгары, свабодны, ён — нашая маці.

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, якая ня можа нарадзіць; усклікні і закрычы, якая ня мучыцца ад дзетанараджэньня; таму што пакінутая мае многа больш дзяцей, чым тая, што мае мужа».

 

Бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, што не нараджала; усклікні і закрычы, якая не цярпела родаў, таму што ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, што мае мужа».

Мы ж, браты, паводля Ісаку зьяўляемся дзецьмі абяцаньня.

 

Вы ж, браты, так як Ісаак, дзеці абяцання.

Але, як тады той, што народжаны па целу, гнаў таго, што (народжаны) па духу, так і цяпер.

 

Але як і тады той, што нарадзіўся паводле цела, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

Але што гаворыць Пісаньне? «Выгані рабыню і сына ейнага, бо ня будзе спадкаемцам сын рабыні разам з сынам вольнай».

 

А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам свабоднай».

Так што, браты, мы зьяўляемся дзецьмі ня рабыні, але вольнай.

 

Таму, браты, мы дзеці не нявольніцы, але свабоднай.