Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Васіля Сёмухі
Кажу восьжа: пакуль насьледнік — малалетні, ён нічым ня рожніцца ад слугі, хоць і гаспадар усяго:
Яшчэ скажу: спадкаемец, пакуль у маленстве, нічым не адрозьніваецца ад раба, хоць і гаспадар усяго:
ён пад апякунамі й аканомамі аж да пары вызначанай бацькам.
ён пад апекунамі і кіраўнікамі аж да часу вызначанага бацькам.
Гэтак і мы: пакуль былі малымі, падлягалі сілам сьвету,
Гэтак і мы, пакуль былі ў маленстве, былі паняволеныя рэчавым пачаткам сьвету;
а як прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, зроджанага з жанчыны і падлеглага Закону,
але калі споўніўся час, Бог паслаў Сына Свайго (Адзінароднага), Які нарадзіўся ад жанчыны і хадзіў пад законам,
каб адкупіў падзаконных ды каб і мы атрымалі усынаўленне.
каб адкупіць падзаконных, каб нам атрымаць усынаўленьне.
І таму, што вы — сыны, зыслаў Бог у вашы сэрцы Духа Сына Свайго, ўзываючага: Абба, Войчэ!
А як што вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: «Абба, Войча!»
Дзеля таго ты ўжэ не слуга, але сын; а калі сын, дык і насьледнік праз Бога.
Таму ты ўжо ня раб, а сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы празь Ісуса Хрыста.
Калісь то вы, ня знаўшы Бога, служылі багам, якія ў сутнасці ня былі багамі;
Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі божышчам, якія па сутнасьці не багі;
цяпер-жа, пазнаўшы Бога, ці лепш мо — пазнаныя Богам, па што вяртаецеся зноў к немачным нікчомым рэчывам, якім зноў маніцеся служыць?
а сёньня, уведаўшы Бога, альбо лепей, атрымаўшы пазнаньне ад Бога, навошта вяртаецеся зноў да бясьсілых і ўбогіх матар’яльных пачаткаў, і хочаце яшчэ зноў падняволіцца ім?
Пільнуйце дні, месяцы, поры і гады.
Вы пільна зважаеце на дні, месяцы, поры і гады.
Пабайваюся аб вас, ці не надарма ў вас я мазаліўся.
Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.
Браты, малю вас, будзьце гэткімі, як я; бо і я гэткі, як вы. Нічым вы ня скрыўдзілі мяне;
Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:
вы-ж ведаеце, як я фізычна немачны даўней выглашаў вам Эванэлію,
ведаеце, што, хоць я ў нядужай плоці зьвеставаў вам першы раз,
і вы не пагарджалі ды не адапхнулі із-за таго, што ў целе маім было для вас прыкрым, спакусай, а прынялі мяне як Божага Анела, як Хрыстуса Езуса.
але вы не пагардзілі спакушэньня майго ў плоці маёй і не пагрэбавалі мною, а прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
Дзеж падзелася тая шчаснапагада вашая? Светчу бо вам, што каліб маглі тады, то выняліб свае вочы й даліб мне.
Якія вы былі дабрашчасныя! Сьведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вырвалі вочы свае і аддалі мне.
Дык няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы праўду вам?
І вось, няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
дрыжаць аб вас, але нядобра, бо адстараніць вас хочуць, каб вы іх насьледавалі.
Рупяцца за вас нячыста, і хочуць вас адвярнуць, каб вы рупіліся пра іх.
Яно то добра дбаць аб добрым заўсёды, а ня толькі тады, калі я у вас прысутны,
Добра рупіцца ў добрым заўсёды, а не ў маёй толькі прысутнасьці ў вас.
сынкі мае, якіх зноў вось раджу балеючы, пакуль не ўфармуецца ў вас Хрыстус.
Дзеці мае! я зноў дзеля вас у пакутах народзінаў, пакуль вобраз Хрыста ня выявіцца ў вас.
Хацеўбы я цяпер ужо быць у вас і зьмяніць мой голас, я бо аб вас у сумнівах.
Хацеў бы я цяпер быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўменьні пра вас.
Скажэце мне тые, што жадаеце быць пад Законам: вы ня чыталі Закону?
Скажэце мне вы, хто хоча быць пад законам: хіба вы ня слухаецеся закона?
Бо-ж напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служніцы, а другога ад вольнае.
Бо напісана: «Абрагам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай».
Але той, што ад служніцы, водле цела народжаны; а той, што з вольнае — з абяцання.
Але які рабыніч, той народжаны па плоці; а які ад вольнай, той па абяцаньні.
Гэта праз алегорыю сказана; тут бо два запаветы: адзін з гары Сынайскае, родзячы на служэнства, гэта Агар;
У гэтым ёсьць іншы сэнс. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінайскай, які родзіць на рабства, які ёсьць Агар,
а гара Сынай ёсьць у Арабіі і мае лучнасьць з сянняшнім Ерузалімам, паняволеным із сынамі сваімі;
бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, бо ён зь дзецьмі сваімі ў рабстве;
вышэйшы-ж Ерузалім ёсьць вольны і ён ёсьць маці ўсім нам.
а вышэйшы Ерусалім вольны: Ён — маці ўсім нам.
Напісана бо: Весяліся, няплодная, няроджаная, голасна ўсклікні мук нязнаючая; бо шмат болей дзяцей у пакінутай, як у маючай мужа!
Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, ты, што ня родзіш; усклікні і гукні, ты, што ня мучылася ў родах; бо ў пакінутай куды болей дзяцей, чым у той, што мае мужа».
Мы-ж, браты, паводле Ізаака — дзеці абяцання.
Мы, браты, дзеці абяцаньня, як Ісаак.
Але, як тады народжаны водле цела прасьледаваў роджанага водле духа, гэтак і цяпер.
Але як тады народжаны ад плоці гнаў таго, хто ад Духа, так і сёньня.
Што-ж бо кажа Пісанне? Выжань служаніцу з ейным сынам, бо сын нявольніцы ня будзе насьледнікам з сынам вольнае.
Што ж кажа Пісаньне? «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыніч не спадчыньніць разам з сынам вольнае».
Гэтак вось, браты, мы ня служніцы сыны, але вольнае.
Таму, браты, мы дзеці не рабыні, а вольнай.
