Да Эфэсянаў 4 разьдзел

 

 

Малю тады вас я, вязень Госпадаў, паступайце годна покліку, якім вы пакліканы:

 

Умольваю вас я, вязень у Госпадзе, каб вы хадзілі дастойна паклікання, якім пакліканы,

із шчырай пакорай і лагоднасьцю ды паўстрымнасьцяй, адзін другога церпячы з любасьцю,

 

з усёю пакорлівасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю і любоўю адны адных пераносячы,

стараючыся захаваць адзінства духа ў згоднай сулуцы.

 

імкнучыся захаваць адзінства духа ў саюзе супакою.

Адно бо цела, адзін дух, як і пакліканы вы да аднае надзеі покліку вашага.

 

Адно цела і адзін Дух, як пакліканыя вы ў адной надзеі паклікання вашага.

Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.

 

Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.

Адзін Бог і Айцец усіх, што над усімі, і праз усіх, ды ў ва ўсіх нас.

 

Адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.

Кожнамуж з нас дадзена ласка водле меры Хрыстусавага дару.

 

Кожнаму ж з нас дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.

Таму і сказана: Узыйходзячы у высь, паланіў палон, даў людзям дары (Пс. 67:19).

 

Таму вось кажа Пісанне: «Узыходзячы на вышыню, павёў палон у няволю і даў людзям дары».

А штож абазначае ўзыйшоў, як ня тое, што перш Ён быў і зыйшоў у прадонне зямлі?

 

Што ж значыць «узышоў», як не тое, што перш сышоў у глыбейшыя нетры зямлі?

Зыйшоўшы — гэта тойжа самы ўзыйшоўшы вышэй усіх нябёсаў, каб усё напоўніць.

 

Хто сышоў, Той Самы і ўзышоў вышэй усіх нябёсаў, каб усё напоўніць.

І тойжа самы паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых эвангелістамі, а шчэ іншых пастырамі й вучыцелямі.

 

І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, а яшчэ іншых пастырамі і вучыцелямі

Для дасканалення сьвятых на дзела служэння, на будаванне цела Хрыстуса;

 

на ўдасканаленне святых, на патрэбы служэння, на збудаванне Цела Хрыстовага,

аж пакуль усе мы ня дойдзем да адзінства веры ды да поўнага пазнання Сына Божага, да мужа дасканалага на меру поўнаўзросту Хрыстусавага;

 

аж пакуль не дойдзем усе да адзінства веры і пазнання Сына Божага, да чалавека дасканалага, да поўнай меры веку поўні Хрыстовай,

каб мы ня былі ўжо малалеткамі хістанымі, й захаплянымі ўсякім ветрам вучэння хітрунскае блуклівае чмуты людзкое;

 

каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, што кідаюцца ўсякімветрам навукі сапсаваных людзей і падступных аблуд.

але шчыраю любасьцю ўзрасталі ў ва ўсім у Таго, каторы ёсьць галавою — у каб мы ня былі ўжо малалеткамі хістанымі, й захаплянымі ўсякім ветрам вучэння хітрунскае блуклівае чмуты людзкое;а;

 

Трымаючыся праўды, ва ўсім узрастаем у любові да Таго, Хто ёсць Галава, да Хрыста,

зь якога ўсё цела, сустаўленае ды споенае ўсякімі ўзаемаспаможнымі вязямі, згодна з адпаведным дзеяннем кажнага чэлеса, бярэ прырост на будаванне самога сябе ў любасьці.

 

з Якога ўсё Цела, састаўленае і злучанае ўсякімі вязямі праз дзейнасць у патрэбную меру кожнага паасобнага члена ўзрастае на свё збудаванне ў любові.

Кажу восьжа вам і Богам сьветчу, каб вы ўжо не паступалі, як паступаюць пагане ў пустадумсьцьве свайго розуму,

 

Вось аб гэтым кажу і сведчу ў Госпадзе, каб вы ўжо не хадзілі так, як пагане ходзяць у марнасці розуму свайго,

з думкамі замарочанымі, далёкія ад жыцьця Божага празь нявуцтва іх ды ачарсьцьвеласьць сэрца;

 

маючы прыцемраныя думкі, аддаленыя ад жыцця Божага з-за няведання, што трывае ў іх праз асляпленне іхняга сэрца;

яны, ачманеўшы, аддаліся распусьце, дапушчаючыся прагавіта ўсякай нечысьці.

 

яны адурманены і аддалі саміх сябе на распусту, каб рабіць прагавіта ўсякую брыдоту.

Але вы ня гэтак пазналі Хрыстуса,

 

Але вы не гэткага пазналі Хрыста,

калі аб Ім чулі ды ў Ім навучыліся — водле праўды, якая ёсьць у Езусе —

 

калі толькі вы пра Яго чулі і калі ў Ім былі навучаны, таму што праўда ў Ісусе.

пазбыцца разам з ранейшым жыцьцём старога чалавека, тлеючага ў зманных похацях,

 

Дык адкіньце вы ранейшыя звычкі старога чалавека, які прападае ў аблудных пажадлівасцях,

а абнавіцца духам розуму вашага

 

а аднавіцеся духам розуму вашага

й прыадзецца ў новага чалавека, на Божую падобу створанага ў справядлівасьці ды сьвятасьці праўды.

 

і апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасці і святасці праўды.

Дзеля гэтага, адкінуўшы ману, гаварэце кажны праўду свайму бліжняму, мы бо адзін другому чэлесы.

 

Дзеля таго, адкінуўшы падман, гаварыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы члены адзін аднаму.

Гневайцеся, але не грашэце! Хай сонца не зайходзіць над гневам вашым;

 

Калі гневаецеся, не грашыце; хай сонца не заходзіць у гневе вашым;

І не давайце месца дзьяблу.

 

і не давайце месца д’яблу.

Хто краў, хай больш не крадзе, а лепш хай працуе, творачы рукамі сваімі дабро, каб меў што даць патрабуючаму.

 

Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, зарабляючы рукамі дабро, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы таму, каму трэба.

Ніякая мова агідная хай ня выйходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрая для збудавання ў веры, каб сталася ласкаю для слухаючых.

 

Усякае ліхое слова хай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае на збудаванне супольнасці, каб давала ласку тым, што слухаюць.

І ня смуцеця Святога Духа Божага, якім вы назначаны на дзень адкуплення.

 

І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы пазначаны на дзень адкуплення.

Усякая горыч, гнеў і люць, і сварка, і лаенне мусяць быць выкаранены з-пасярод вас разам з усякаю злосьцю;

 

Хай пакінуць вас усякая прыкрасць, гнеў, і злосць, і звадка, і ачарненне, і ўсякая злоснасць.

а будзьце адзін да другога ласкавымі, спагаднымі, міласэрнымі, выбачаючымі адзін другому, як і Бог у Хрыстусе вам выбачыў.

 

Будзьце ж паміж сабой спагаднымі, міласэрнымі, даруйце адны адным, як і Бог дараваў вам у Хрысце.