Да Эфэсянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2003
Дык малю вас я, вязень у Госпадзе, жыць годна паклікання, якім вы былі пакліканы,
Умольваю вас я, вязень у Госпадзе, каб вы хадзілі дастойна паклікання, якім пакліканы,
з усёю пакорамудрасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, падтрымліваючы адзін аднаго ў любові,
з усёю пакорлівасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю і любоўю адны адных пераносячы,
стараючыся захоўваць адзінства Духу ў саюзе міру:
імкнучыся захаваць адзінства духа ў саюзе супакою.
адно Цела і адзін Дух, як вы і былі закліканы ў адной надзеі вашага паклікання;
Адно цела і адзін Дух, як пакліканыя вы ў адной надзеі паклікання вашага.
адзін Госпад, адна вера, адно хрышчэнне;
Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.
адзін Бог і Бацька ўсіх, Які над усімі і праз усіх і ва ўсіх [нас].
Адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.
Кожнаму ж з нас была дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.
Кожнаму ж з нас дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.
Таму Пісанне кажа: «Узышоўшы на вышыню, Ён павёў у палон палонных і даў дары людзям».
Таму вось кажа Пісанне: «Узыходзячы на вышыню, павёў палон у няволю і даў людзям дары».
А «ўзышоў» — што значыць, як не тое, што Ён і зышоў [спярша] у прадонныя часткі зямлі?
Што ж значыць «узышоў», як не тое, што перш сышоў у глыбейшыя нетры зямлі?
Той, Хто зышоў, ёсць і Тым, Хто ўзышоў найвышэй над усе нябёсы, каб напоўніць усё.
Хто сышоў, Той Самы і ўзышоў вышэй усіх нябёсаў, каб усё напоўніць.
І Ён Сам паставіў каго Апосталамі, каго прарокамі, каго дабравеснікамі, каго пастырамі і настаўнікамі
І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, а яшчэ іншых пастырамі і вучыцелямі
дзеля ўдасканалення святых на патрэбы служэння, на будову Цела Хрыстова,
на ўдасканаленне святых, на патрэбы служэння, на збудаванне Цела Хрыстовага,
пакуль мы ўсе не прыйдзем да адзінства веры і пазнання Сына Божага, у чалавека дасканалага, у меру ўзросту паўнаты Хрыстовай,
аж пакуль не дойдзем усе да адзінства веры і пазнання Сына Божага, да чалавека дасканалага, да поўнай меры веку поўні Хрыстовай,
каб мы ўжо не былі малымі дзецьмі, якіх кідае хвалямі і носіць па крузе ўсялякім ветрам вучэння ў чалавечым жульніцтве, у падступстве, каб звесці ў зман,
каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, што кідаюцца ўсякімветрам навукі сапсаваных людзей і падступных аблуд.
але, трымаючыся праўды ў любові, ва ўсім узрасталі ў Таго, Хто ёсць Галава, Хрыстос;
Трымаючыся праўды, ва ўсім узрастаем у любові да Таго, Хто ёсць Галава, да Хрыста,
з Якога ўсё Цела, злучанае і звязанае кожным суставам праз дзейнасць у сваю меру кожнай часткі, здзяйсняе рост Цела для стварэння самога сябе ў любові.
з Якога ўсё Цела, састаўленае і злучанае ўсякімі вязямі праз дзейнасць у патрэбную меру кожнага паасобнага члена ўзрастае на свё збудаванне ў любові.
Дык гэта кажу і сведчу ў Госпадзе: каб вы ўжо не хадзілі, як і язычнікі ходзяць у марнасці свайго розуму,
Вось аб гэтым кажу і сведчу ў Госпадзе, каб вы ўжо не хадзілі так, як пагане ходзяць у марнасці розуму свайго,
будучы запамарочаныя ў розуме, адчужаныя ад жыцця Божага з-за ўласцівага ім няведання, з-за акамянеласці іх сэрца;
маючы прыцемраныя думкі, аддаленыя ад жыцця Божага з-за няведання, што трывае ў іх праз асляпленне іхняга сэрца;
яны, зрабіўшыся нячулымі, аддаліся распусце, каб рабіць у прагнасці ўсялякую нечысціню.
яны адурманены і аддалі саміх сябе на распусту, каб рабіць прагавіта ўсякую брыдоту.
Але вы не так навучыліся Хрысту,
Але вы не гэткага пазналі Хрыста,
калі сапраўды вы чулі Яго і ў Ім былі навучаны, — бо праўда ў Ісусе, —
калі толькі вы пра Яго чулі і калі ў Ім былі навучаны, таму што праўда ў Ісусе.
зняць з сябе ранейшыя паводзіны старога чалавека, які псуецца ад пажадлівасцяў падману,
Дык адкіньце вы ранейшыя звычкі старога чалавека, які прападае ў аблудных пажадлівасцях,
і абнаўляцца духам вашага розуму,
а аднавіцеся духам розуму вашага
і апрануцца ў новага чалавека, які створаны паводле Бога ў праведнасці і святасці праўды.
і апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасці і святасці праўды.
Таму, адкінуўшы хлусню, кажыце праўду кожны свайму блізкаму, бо мы члены адзін аднаму.
Дзеля таго, адкінуўшы падман, гаварыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы члены адзін аднаму.
Гневайцеся, але не грашыце: няхай не заходзіць сонца пры вашай разгневанасці,
Калі гневаецеся, не грашыце; хай сонца не заходзіць у гневе вашым;
і не давайце месца д’яблу1.
і не давайце месца д’яблу.
Хто крадзе, няхай больш не крадзе, а лепш хай працуе, зарабляючы сваімі рукамі дабро, каб мог успамагчы таму, хто мае патрэбу.
Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, зарабляючы рукамі дабро, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы таму, каму трэба.
Ніякае гнілое слова няхай не зыходзіць з вашых вуснаў, а толькі добрае для ўладкавання патрэбы [веры], каб яно давала ласку [Божую] тым, хто слухае.
Усякае ліхое слова хай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае на збудаванне супольнасці, каб давала ласку тым, што слухаюць.
І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы былі адзначаны пячаткаю на дзень выкупу.
І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы пазначаны на дзень адкуплення.
Усялякая горыч, лютасць, гнеў, крык і лаянка няхай будуць узяты ад вас разам з усялякай злосцю.
Хай пакінуць вас усякая прыкрасць, гнеў, і злосць, і звадка, і ачарненне, і ўсякая злоснасць.
[І] будзьце адзінда аднаго добрымі, міласэрнымі, даруючы адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.
Будзьце ж паміж сабой спагаднымі, міласэрнымі, даруйце адны адным, як і Бог дараваў вам у Хрысце.
