Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Сабілы і Малахава
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
Дык будзьце пасьлядоўнікамі Бога, як любасныя дзеці,
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, як водар прыемны.
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
А блудадзейства і ўсякая нячыстасьць ці сквапнасьць (на чужое) нават і ўспамінацца ня павінны паміж вамі, як і належыць сьвятым,
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
і няпрыстойныя паводзіны і пустаслоўе ці пахабныя жарты ня (павінны быць вам) уласьцівымі, але ле́пей падзяка.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Бо вы гэта ведаеце, што ўсякі блудадзей альбо нячысты, альбо хцівец, які ёсьць балванаслужка, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Няхай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гнеў Бога на сыноў няпаслушэнства;
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
таму ня будзьце саўдзельнікамі іхнымі.
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
Бо вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: жывіце, як дзеці сьвятла,
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
бо плод Духа — ва ўсякай дабрыні, праведнасьці і праўдзе,
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
дасьледуйце, што заўгодна Госпаду;
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных учынках цемры; але лепш і выкрывайце,
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і гаварыць;
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
і ўсё выкрываемае сьвятлом робіцца бачным, — бо сьвятло робіць усё бачным.
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
Таму кажа: «той, хто сьпіць, устань і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьве́тліць цябе Хрыстос».
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
Дык глядзеце, як асьцярожна павінны вы жыць: ня як няразумныя, але як мудрыя,
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
(максімальна) выкарыстоўваючы прыдатны час, таму што дні ліхія.
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
Дзеля гэтага ня будзьце няразумнымі, але пазнавайце, якая воля Госпада.
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, у якім ёсьць распуста, але напаўняйцеся Духам,
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
настаўляючы саміх сябе псальмамі і гімнамі і богахвалебнымі сьпевамі, пяючы і іграючы ў сэрцах вашых Госпаду,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
заўсёды дзякуючы за ўсё, у Імя Госпада нашага Ісуса Хрыста, Богу і Ба́цьку,
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
слухаючыся адзін аднаго ў страху Божым.
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
Жонкі, слухайцеся мужоў сваіх, як Госпада,
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
таму што муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — Галава царквы, і Ён ёсьць Збавіцель цела.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Але як царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос узьлюбіў царкву і аддаў Сябе Самога за яе,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмываньнем вадою праз Слова (Пісаньні Божыя);
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
каб паставіць яе Сабе царквою слаўнаю, якая ня мае ні плямы, ні заганы, альбо чаго-небудзь падобнага, але каб яна была сьвятой і бяззаганнай.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Мужы павінны любіць сваіх жонак так, як свае целы: хто любіць сваю жонку, той любіць самога сябе.
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
Бо ніхто ніколі сваё цела ня нянавідзіў, але корміць і даглядае яго, як і Госпад — царкву,
бож мы — часткі цела ягонага.
таму што мы — чэлясы Цела Ягонага, ад Цела Ягонага і ад Костак Ягоных.
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
«Таму пакіне чалавек ба́цьку свайго і матку і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое (аб’яднаны) у адно цела».
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Тайна гэтая вялікая; я ж кажу пра Хрыста і пра царкву.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
Дык і вы: хай кожны з вас сваю жонку любіць так, як сябе; а жонка хай баіцца мужа.
