Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Сабілы і Малахава
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Дык будзьце пасьлядоўнікамі Бога, як любасныя дзеці,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, як водар прыемны.
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
А блудадзейства і ўсякая нячыстасьць ці сквапнасьць (на чужое) нават і ўспамінацца ня павінны паміж вамі, як і належыць сьвятым,
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
і няпрыстойныя паводзіны і пустаслоўе ці пахабныя жарты ня (павінны быць вам) уласьцівымі, але ле́пей падзяка.
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
Бо вы гэта ведаеце, што ўсякі блудадзей альбо нячысты, альбо хцівец, які ёсьць балванаслужка, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Няхай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гнеў Бога на сыноў няпаслушэнства;
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
таму ня будзьце саўдзельнікамі іхнымі.
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
Бо вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: жывіце, як дзеці сьвятла,
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
бо плод Духа — ва ўсякай дабрыні, праведнасьці і праўдзе,
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
дасьледуйце, што заўгодна Госпаду;
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных учынках цемры; але лепш і выкрывайце,
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і гаварыць;
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
і ўсё выкрываемае сьвятлом робіцца бачным, — бо сьвятло робіць усё бачным.
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
Таму кажа: «той, хто сьпіць, устань і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьве́тліць цябе Хрыстос».
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Дык глядзеце, як асьцярожна павінны вы жыць: ня як няразумныя, але як мудрыя,
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
(максімальна) выкарыстоўваючы прыдатны час, таму што дні ліхія.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Дзеля гэтага ня будзьце няразумнымі, але пазнавайце, якая воля Госпада.
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, у якім ёсьць распуста, але напаўняйцеся Духам,
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і гімнамі і богахвалебнымі сьпевамі, пяючы і іграючы ў сэрцах вашых Госпаду,
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
заўсёды дзякуючы за ўсё, у Імя Госпада нашага Ісуса Хрыста, Богу і Ба́цьку,
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
слухаючыся адзін аднаго ў страху Божым.
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жонкі, слухайцеся мужоў сваіх, як Госпада,
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
таму што муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — Галава царквы, і Ён ёсьць Збавіцель цела.
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Але як царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос узьлюбіў царкву і аддаў Сябе Самога за яе,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмываньнем вадою праз Слова (Пісаньні Божыя);
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
каб паставіць яе Сабе царквою слаўнаю, якая ня мае ні плямы, ні заганы, альбо чаго-небудзь падобнага, але каб яна была сьвятой і бяззаганнай.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Мужы павінны любіць сваіх жонак так, як свае целы: хто любіць сваю жонку, той любіць самога сябе.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Бо ніхто ніколі сваё цела ня нянавідзіў, але корміць і даглядае яго, як і Госпад — царкву,
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
таму што мы — чэлясы Цела Ягонага, ад Цела Ягонага і ад Костак Ягоных.
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
«Таму пакіне чалавек ба́цьку свайго і матку і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое (аб’яднаны) у адно цела».
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Тайна гэтая вялікая; я ж кажу пра Хрыста і пра царкву.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Дык і вы: хай кожны з вас сваю жонку любіць так, як сябе; а жонка хай баіцца мужа.
