Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Сабілы і Малахава
Дык будзьце перайманьнікамі Бога, як мілаваныя дзеці;
Дык будзьце пасьлядоўнікамі Бога, як любасныя дзеці,
І хадзіце ў міласьці, як і Хрыстос мілаваў нас і выдаў Сябе за нас, дар а аброк Богу на прыемны пах.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, як водар прыемны.
А бязулства а ўсялякая нечысьціня або жада няхай ня будуць нават менаваны памеж вас, як лець сьвятым.
А блудадзейства і ўсякая нячыстасьць ці сквапнасьць (на чужое) нават і ўспамінацца ня павінны паміж вамі, як і належыць сьвятым,
І брыда, і дурная гаворка альбо шкелі, усе нягожае, але валей дзякаваньне;
і няпрыстойныя паводзіны і пустаслоўе ці пахабныя жарты ня (павінны быць вам) уласьцівымі, але ле́пей падзяка.
Бо ведаеце, што ніякі бязуля, альбо нячысты, альбо прагавіты, каторы балвахвал, ня будзе мець спадку ў гаспадарстве Хрыста а Бога.
Бо вы гэта ведаеце, што ўсякі блудадзей альбо нячысты, альбо хцівец, які ёсьць балванаслужка, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто не ашукуе вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзе гнеў Божы на сыноў непаслухменства ;
Няхай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гнеў Бога на сыноў няпаслушэнства;
Дык ня будзьце сябрамі іхнымі.
таму ня будзьце саўдзельнікамі іхнымі.
Бо вы былі калісь цямнота, а цяпер — сьвятліня ў Спадару: хадзіце, як дзеці сьвятліні
Бо вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: жывіце, як дзеці сьвятла,
(бо плод сьвятліні ў кажнай дабрыні а справядлівасьці а праўдзе),
бо плод Духа — ва ўсякай дабрыні, праведнасьці і праўдзе,
Прабуючы, што падабае Спадар.
дасьледуйце, што заўгодна Госпаду;
І ня майце ўчасьця зь бясплоднымі ўчынкамі цямноты, але валей ганьце.
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных учынках цемры; але лепш і выкрывайце,
Бо праз тое, што яны робяць патай, сорамна й гукаць.
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і гаварыць;
Усеж, упіканае сьвятлінёю, робіцца яўным; бо ўсе, што робіцца яўным, сьвятліня ё;
і ўсё выкрываемае сьвятлом робіцца бачным, — бо сьвятло робіць усё бачным.
Затым кажа: «Устань сьпячы, і ўскрэсьні зь мертвых, і асьвеце цябе Хрыстос».
Таму кажа: «той, хто сьпіць, устань і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьве́тліць цябе Хрыстос».
Дык бачча, як вам хадзіць асьцярожна, не як нямудрым, але як мудрым,
Дык глядзеце, як асьцярожна павінны вы жыць: ня як няразумныя, але як мудрыя,
Важачы час, бо дні благія.
(максімальна) выкарыстоўваючы прыдатны час, таму што дні ліхія.
Затым ня будзьце дурныя, але разумеючыя, што ё воля Спадарова.
Дзеля гэтага ня будзьце няразумнымі, але пазнавайце, якая воля Госпада.
І ня ўпівайцеся віном, у каторым бязулства, але поўніцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, у якім ёсьць распуста, але напаўняйцеся Духам,
Размаўляючы мяжсобку псальмамі а гімнамі а песьнямі духоўнымі, пяючы а напяваючы сэрцам сваім Спадару,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і гімнамі і богахвалебнымі сьпевамі, пяючы і іграючы ў сэрцах вашых Госпаду,
Дзякуючы заўсёды за ўсё Богу а Айцу, у імя Спадара нашага Ісуса Хрыста.
заўсёды дзякуючы за ўсё, у Імя Госпада нашага Ісуса Хрыста, Богу і Ба́цьку,
Паддаючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
слухаючыся адзін аднаго ў страху Божым.
Жонкі, паддавайцеся мужом сваім, як Спадару,
Жонкі, слухайцеся мужоў сваіх, як Госпада,
Бо муж ё галава жонцы, як і Хрыстос галава Царкве, Ён Спас цела;
таму што муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — Галава царквы, і Ён ёсьць Збавіцель цела.
Але як Царква паддана Хрысту, так і жонкі мужом сваім у ўсім.
Але як царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіў Царкву і аддаўся за яе,
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос узьлюбіў царкву і аддаў Сябе Самога за яе,
Каб усьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове;
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмываньнем вадою праз Слова (Пісаньні Божыя);
Каб пастанавіць яе Сабе славутаю Царквою, плямы ня маючай, маршчака альбо чаго-колечы такога, але каб была сьвятой а беззаганнай.
каб паставіць яе Сабе царквою слаўнаю, якая ня мае ні плямы, ні заганы, альбо чаго-небудзь падобнага, але каб яна была сьвятой і бяззаганнай.
Ды так маюць мужы любіць жонкі свае, як собскае цела свае: хто любе жонку сваю, любе самога сябе.
Мужы павінны любіць сваіх жонак так, як свае целы: хто любіць сваю жонку, той любіць самога сябе.
Бо ніхто ня мае ў ненавісьці собскага цела свайго, але жыве а кукобе, як і Хрыстос Царкву;
Бо ніхто ніколі сваё цела ня нянавідзіў, але корміць і даглядае яго, як і Госпад — царкву,
Бо мы чаланы цела Ягонага, ад цела Ягонага і ад косьцяў Ягоных.
таму што мы — чэлясы Цела Ягонага, ад Цела Ягонага і ад Костак Ягоных.
Затым хай «пакіне чалавек айца свайго і маці сваю і прыліпне да жонкі свае, і будуць двое адно цела».
«Таму пакіне чалавек ба́цьку свайго і матку і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое (аб’яднаны) у адно цела».
Тайна гэта вялікая, але я кажу ўзглядам Хрыста і ўзглядам Царквы.
Тайна гэтая вялікая; я ж кажу пра Хрыста і пра царкву.
Вось жа, кажны з вас няхай любе жонку сваю, як самога сябе; жонка ж хай баіцца мужа.
Дык і вы: хай кожны з вас сваю жонку любіць так, як сябе; а жонка хай баіцца мужа.
