Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Анатоля Клышкi
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
бож мы — часткі цела ягонага.
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
