Памажы, Госпадзе, бо нястала пабожных, і верныя счэзьлі сярод сыноў чалавечых.
Госпадзе, памажы цару і выслухай нас, як паклічам!
Няхай над рабом Тваім сьвеціць аблічча Тваё: памажы мне праз ласкавасьць Тваю!
Памажы мне, Божа, імем Тваім і вядзі маю справу сілай Тваёй!
Вызваль мянё ад злачынцаў ды памажы проці тых, што прагнуць крыві.
Каб спасьліся, каго Ты ўлюбіў. Дык цяпер памажы нам правіцай Тваёй ды выслухай нас.
Памажы мне, о Божа, бо воды да душы маёй даходзяць!
Памажы нам, о Божа, Збавіцелю наш, дзеля чэсьці іменьня Твайго; ратуй і даруй грахі нашы дзеля іменьня Твайго!
Захавай маю душу, бо я прад Табою скарыўся. Памажы Ты, мой Божа, рабу Твайму, які на Цябе спадзяецца.
Да мяне зьвярніся й зьмілуйся нада мной; дай сілу Тваю рабу Твайму і сыну рабыні Тваёй памажы!
Памажы Ты мне, Госпадзе, Божа мой! захавай мяне водле ласкі Твасй,
Усё Твае запаведзі — праўда; бязьвінна ўціскаюць мяне, дык Ты памажы мне!
Цябе я клічу: памажы Ты мне, каб я захаваў уставы Тваі!
А яна, прыйшоўшы, кланялася Яму і гаварыла: Госпадзе! памажы мне́.
і шмат разоў дух кíдаў яго ў вагонь ды ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, памажы́ нам, зьлітаваўшыся над намі.
І зараз, загаласіўшы, бацька хлопца сказаў праз сьлёзы: Госпадзе! памажы́ майму недаве́рству!
І паказалася Паўлу ўначы зьява: не́йкі муж, Македонец, стоючы, прасіў яго й мовіў: Прыходзь у Македонію й памажы нам.
