Так і вы, калі выпаўніце ўсё, зага́данае вам, кажыце: мы нічога ня вартыя рабы, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць.
І вось калі Я, Госпад і Вучыцель, абмыў вам ногі, і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,
Пагэтаму будучы родам Бога (мы) ня павінны думаць, (што) Боства ёсьць падобна мастацкай выяве з золата альбо (з) серабра, альбо (з) камня па вымыслу чалавечаму.
З таго спасьціглі мы любоў, што Ён за нас паклаў жыцьцё Сваё; і мы павінны за братоў пакладаць жыцьці.
Любасныя! калі так Бог палюбіў нас, (то) і мы павінны любіць адзін аднаго.
Дык мы павíнны прыма́ць гэтакіх, каб быць супрацоўнікамі Праўды.
А мы, моцныя, павінны насіць слабасьці бясьсільных і ня сабе дагаджаць.
Вырашылі, ды і даўжнікі іхныя яны. Бо калі пагане зрабіліся саўдзельнікамі ў іхным духовым, то павінны паслужыць ім хаця бы ў цялесным.
Кажу ж гэта, браты: час (нашага жыцьця) вельмі кароткі, таму і тыя, хто маюць жонак, павінны быць, як ня маючыя (жонак);
Вось (ужо) трэйці раз я гатоў прыйсьці да вас і ня буду абцяжарваць вас, бо ня шукаю вашага, але вас. Бо ня дзеці павінны зьбіраць скарб для бацькоў, але бацькí — для дзяцей.
А блудадзейства і ўсякая нячыстасьць ці сквапнасьць (на чужое) нават і ўспамінацца ня павінны паміж вамі, як і належыць сьвятым,
і няпрыстойныя паводзіны і пустаслоўе ці пахабныя жарты ня (павінны быць вам) уласьцівымі, але ле́пей падзяка.
Дык глядзеце, як асьцярожна павінны вы жыць: ня як няразумныя, але як мудрыя,
Мужы павінны любіць сваіх жонак так, як свае целы: хто любіць сваю жонку, той любіць самога сябе.
бо ў вас павінны быць тыя ж пачуцьці, што і ў Хрысьце Ісусе,
Але чаго мы дасягнулі, паводля такога ж правіла павінны жыць і так думаць.
Мы заўсёды павінны дзякаваць Богу за вас, браты, чаму вы і адпавядаеце, бо надзвычайна ўзрастае вера вашая, і памнажаецца любоў кожнага з усіх вас аднаго да аднаго,
Мы ж павінны заўсёды дзякаваць Богу за вас, браты, любасныя Госпаду, што Бог выбраў вас ад пачатку на выратаваньне, праз асьвячэньне Духам і веру праўдзе,
Дыяканы таксама павінны быць паважанымі, ня двуязычнымі, ня прагавітымі на віно, ня карысьліўцамі,
Але гэткія сьпярша павінны быць выпрабаванымі, а потым, калі яны акажуцца бяздакорнымі, хай служаць.
Жанчыны таксама павінны быць бяздакорнымі, ня паклёпніцамі, разважнымі, вернымі ўва ўсім.
Усе рабы, якія пад ярмом, павінны лічыць сваіх гаспадароў вартымі ўсякай чэсьці, каб ня было ганьбаваным Імя Бога і вучэньне.
А тыя, хто мае гаспадарамі вернікаў, ня павінны імі грэбаваць, толькі таму, што яны браты; але тым больш павінны ім служыць, таму што яны вернікі і любасныя, якія прымаюць удзел у добрых учынках. Гэтаму вучы і пераконавай.
Дык калі мы мелі ба́цькаў па целу, якія каралі нас, і мы баяліся іх, дык ці ні шмат больш мы павінны карыцца Ба́цьку духаў і жыць?
