Адкрыцьцё 12 разьдзел

 

 

І знак вялікі зьявіўся ў небе: жанчына, апранутая ў сонца, і месяц пад нагамі ў яе, і на галаве ў яе вянок з дванаццаці зорак.

 

1 І вялікі знак паявіўся на небе: Жанчына, адзетая ў сонца, месяц пад яе ступнямі, а на галаве ў яе вянок з дванаццаці зорак.

І, маючы ва ўлоньні, яна крычала ад болю і мукаў радзінаў.

 

Была яна цяжарная і крычала ад болю і мук раджаньня.

І зьявіўся другі знак у небе: і вось, цмок вялікі, чырвоны, які меў сем галоваў і дзесяць рагоў, і на галовах ягоных — сем дыядэмаў,

 

І з'явіўся іншы знак на небе: вось дракон-гад вялізны, рыжы, сямігаловы і з дзесяццю рагамі, а на галовах яго сем карон,

і хвост ягоны сьцягнуў трэцюю частку зорак нябесных і кінуў іх на зямлю. І цмок стаў перад жанчынай, якая мелася нарадзіць, каб, калі народзіць, зжэрці дзіця яе.

 

а хвост яго сьцягнуў трэцюю частку зорак на небе і кінуў іх на зямлю. І дракон-гад стаў перад жанчынаю, якая павінна радзіць, каб, як яна народзіць, зжорці яе сына.

І нарадзіла сына, хлопчыка, які мае пасьвіць усе народы кіем жалезным; і было ўзятае дзіцятка яе да Бога і пасаду Ягонага,

 

І нарадзіла сына, які будзе валадарыць над усімі народамі жалезным жазлом. І схоплены быў яе сын да Бога і да Ягонага трона, а жанчына ўцякла на пустыню,

і жанчына ўцякла ў пустыню, дзе мае месца, падрыхтаванае ад Бога, каб там жывілі яе тысячу дзьвесьце шэсьцьдзясят дзён.

 

дзе мела месца, прыгатаванае Богам, каб кармілі яе там тысячу дзьвесьце шэсьцьдзесят днёў.

І сталася вайна ў небе: Міхал і анёлы ягоныя ваявалі супраць цмока, і цмок ваяваў, і анёлы ягоныя,

 

I пачалася вялікая вайна на небе; Міхал і анёлы яго змагаліся з драконам, а дракон ваяваў са сваімі анёламі.

і не адолелі, і не знайшлося ўжо месца для іх у небе.

 

I не маглі, і не маглі яны ўжо далей прабываць у небе.

І быў скінуты цмок вялікі, зьмей старадаўны, называны д’яблам і шатанам, які падманвае ўвесь сусьвет, скінуты на зямлю, і анёлы ягоныя былі скінутыя з ім разам.

 

I скінуты быў дракон, гад той магутны, стары зьмей, які завецца д'ябал і шатан, спакушальнік сусьвету, і скінуты быў на зямлю, і анёлы яго былі скінуты разам з ім.

І пачуў я голас вялікі, які казаў у небе: «Цяпер сталася збаўленьне, і моц, і Валадарства Бога нашага, і ўлада Хрыста Ягонага, бо скінуты абвінавальнік братоў нашых, які дзень і ноч вінаваціў іх перад Богам нашым.

 

I пачуў я голас магутны на небе, кажучы; "Цяпер настала збаўленьне і моц, і валадарства Бога нашага і валаданьне Хрыстуса Яго, бо скінуты абвінаваўца братоў нашых, які абвіняў іх перад Богам нашым днём і ноччу.

І яны перамаглі яго праз кроў Ягняці і праз слова сьведчаньня свайго і не любілі душы сваёй аж да сьмерці.

 

I тыя перамаглі яго дзякуючы крыві Ягняці і для слова свайго сьведчаньня, і не шкадавалі душаў сваіх ажно да канца (сьмерці).

Дзеля гэтага весяліцеся, нябёсы і тыя, якія жывуць у іх! Гора жыхарам зямлі і мора, бо зыйшоў да вас д’ябал, маючы ярасьць вялікую, ведаючы, што ня шмат мае часу».

 

Дзеля таго цешцеся неба і жыхары ягоныя. Гора зямлі і мору, бо сышоў д'ябал да вас, поўны вялікай злосьці, ведаючы, што мае мала часу.

І калі ўбачыў цмок, што ён скінуты на зямлю, пачаў ён перасьледаваць жанчыну, якая нарадзіла хлопчыка.

 

А калі дракон спасьцярог, што скінуты ён на зямлю, прасьледваць жанчыну, нарадзіўшую сына.

І дадзены жанчыне два крылы вялікага арла, каб ляцела ў пустыню на месца сваё ад аблічча зьмея, дзе будуць жывіць яе пару, поры і паўпары.

 

I былі дадзены жанчыне двое крыльляў вялўкага арла, каб ляцела на пустыню, на сваё месца, дзе корміць яе, далёка ад гада праз час, праз два часы і праз поў часы.

І пусьціў зьмей за жанчынай з пашчы сваёй ваду, як раку, каб рака панесла яе.

 

I пусьціў тады гад з ляпы сваёй за жанчынай струмень вады, каб яе вадою сьцягнуць.

І дапамагла зямля жанчыне, і расчыніла зямля вусны свае, і праглынула раку, якую пусьціў цмок з пашчы сваёй.

 

Але зямля выратавала жанчыну, бо раскрала зямля вусны свае і праглынула раку, якую выпусьціў дракон са сваёй ляпы.

І разьюшыўся цмок на жанчыну, і пайшоў ваяваць з рэштай насеньня яе, якія захоўваюць прыказаньні Божыя і маюць сьведчаньне Ісуса Хрыста.

 

I ўзлаваўся дракон на жанчыну і пайшоў ваяваць з рэштаю яе патомства, якая трымалася загадаў Божых і мела пасьведчаньне Езуса Хрустуса.