Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Ісус прамовіў да натоўпаў і вучняў Сваіх,

 

Тады звярнуўся Ісус да людзей і да вучняў Сваіх,

кажучы: «На Майсеевай лаве паселі кніжнікі і фарысэі.

 

кажучы: «На пасадзе Майсеевым заселі кніжнікі і фарызеі.

Дык усё, што скажуць вам захоўваць, захоўвайце і рабіце, але не рабіце паводле ўчынкаў іхніх, бо яны кажуць і ня робяць.

 

Дык усё, што яны вам скажуць, рабіце і захоўвайце, але паводле ўчынкаў іх не рабіце; бо яны вучаць, а не робяць.

Бо яны вяжуць цяжары цяжкія і невыносныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі пальцам сваім ня хочуць зрушыць іх.

 

Бо яны вяжуць цяжкія і непасільныя бярэмі ды ўскладаюць на плечы людзей, а самі і пальцам сваім не хочуць іх зрушыць.

Усе ж учынкі свае яны робяць, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філяктэрыі свае і павялічваюць крысо шатаў сваіх,

 

Яны робяць усе свае справы, каб людзі іх бачылі: пашыраюць філактэрыі свае і павялічваюць махры адзення свайго,

і любяць першыя месцы на вячэрах і першыя месцы ў сынагогах,

 

яны любяць першыя месцы за абедам і першыя лаўкі ў сінагогах,

і вітаньні на рынку, і каб людзі называлі іх: “Раббі, раббі!”

 

і прывітанні на рынку, ды каб іх людзі называлі: «Раббі».

А вы не называйцеся “раббі”, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос, а ўсе вы — браты.

 

Вы ж не называйце сябе раббі, бо Настаўнік ваш адзін, а вы ўсе — браты.

І айцом сабе не называйце [нікога] на зямлі, бо адзін у вас Айцец, Які ў небе.

 

Ані айцом сабе не называйце нікога на зямлі, бо адзін Айцец ваш, нябесны.

І не называйцеся настаўнікамі, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос.

 

Ані настаўнікамі не называйце сябе, бо адзін ваш Настаўнік — Хрыстос.

А большы з вас няхай будзе вам за слугу.

 

Хто большы з вас, будзе вашым слугой.

Усякі ж, хто ўзвысіць сябе, паніжаны будзе, а хто паніжае сябе, будзе ўзвышаны.

 

Бо хто сябе ўзвышае, той будзе прыніжаны, а хто сябе прыніжае, будзе ўзвышаны.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі; бо самі не ўваходзіце, і тым, што ўваходзяць, не дазваляеце ўвайсьці.

 

Гора вам, кніжнікі і фарызеі, крывадушнікі, што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі. Вы і самі не ўваходзіце, і тым, што ўваходзяць, не дазваляеце ўвайсці. (14)

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што аб’ядаеце дамы ўдоваў і дзеля віду доўга моліцеся; за гэта атрымаеце цяжэйшы прысуд.

 

Гора вам, кніжнікі і фарызеі, крывадушнікі, што аб’язджаеце мора і сушу, каб зрабіць хоць аднаго празелітам. А калі ім станецца, вы робіце яго сынам пекла, удвая горшым за сябе.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што абыходзіце мора і сухмень, каб зрабіць хоць аднаго празэлітам, і, калі станецца, робіце яго сынам геенны, удвая [горшым] за вас.

 

Гора вам, сляпыя правадыры, што кажаце: «Хто прысягае святыняй, гэта нічога, а калі хто прысягае золатам святыні, той вінаваты».

Гора вам, павадыры сьляпыя, якія кажаце: “Калі хто прысягне бажніцаю, гэта нічога, а калі хто прысягне золатам бажніцы, дык вінен”.

 

Неразумныя і сляпыя! Што ж большае: золата ці святыня, якая ўсвячае золата?

Дурныя і сьляпыя! Бо што большае: золата або бажніца, якая асьвячае золата?

 

І: «Хто прысягае алтаром, гэта нічога, а хто прысягае ахвярай, што на ім, той вінаваты».

І: “Калі хто прысягне ахвярнікам, гэта нічога, а калі хто прысягне дарам, які на ім, дык вінен”.

 

Сляпыя! Што ж большае: ахвяра ці алтар, які асвячае ахвяру?

Дурныя і сьляпыя! Бо што большае: дар або ахвярнік, які асьвячае дар?

 

Дык вось, хто прысягае алтаром, прысягае ім ды ўсім, што на ім.

Дык той, хто прысягае ахвярнікам, прысягае і ім, і ўсім, што на ім;

 

І хто прысягае святыняй, той прысягае ёй ды Тым, Хто ў ёй самой жыве.

і хто прысягае бажніцаю, прысягае ёю і Тым, Хто жыве ў ёй;

 

А хто прысягае небам, прысягае пасадам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

і хто прысягае небам, прысягае пасадам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

 

Гора вам, кніжнікі і фарызеі, крывадушнікі, што бераце дзесяціну з мяты, кропу і кмену, а не звярнулі ўвагі на тое, што важнейшае ў законе: суд, міласэрнасць і веру. Гэта належала зрабіць, і таго не пакідаць.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што даяцё дзесяціну з мяты, аніжу і кмену, і пакінулі найважнейшае ў Законе: суд, і міласэрнасьць, і веру; гэтае трэба было рабіць, і таго не пакідаць.

 

Сляпыя правадыры, што працэджваеце камара, а праглынаеце вярблюда!

Павадыры сьляпыя, якія адцэджваеце камара, а глытаеце вярблюда!

 

Гора вам, кніжнікі і фарызеі, крывадушнікі, бо абмываеце тое, што   звонку чары і місы, а ўнутры поўныя здзерства ды нячыстасці.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што ачышчаеце звонку келіх і місу, а ўнутры яны напоўненыя рабункам і непаўстрыманасьцю.

 

Фарызей сляпы! Ачысці перш знутры чару і місу, каб і тое, што звонку, стала чыстым.

Фарысэй сьляпы, ачысьці перш знутры келіх і місу, каб і звонку сталіся чыстымі.

 

Гора вам, кніжнікі і фарызеі, крывадушнікі, бо вы падобныя да магіл пабеленых, што звонку выглядаюць прыгожымі, а ўнутры поўныя касцей мёртвых і ўсякай брыдоты.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што падобныя да магілаў павапленых, якія звонку выглядаюць прыгожымі, а ўнутры напоўненыя косткамі мёртвых і ўсялякай нячыстасьцю.

 

Так і вы звонку здаецеся людзям справядлівымі, а ўнутры поўныя крывадушнасці і беззаконня.

Гэтак і вы звонку выглядаеце людзям праведнымі, а ўнутры поўныя крывадушнасьці і беззаконьня.

 

Гора вам, кніжнікі і фарызеі, крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам і аздабляеце помнікі справядлівым,

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам, і аздабляеце надмагільлі праведнікаў,

 

і кажаце: «Каб мы жылі ў дні бацькоў нашых, не былі б саўдзельнікамі іх [у праліванні] крыві прарокаў».

і кажаце: “Калі б мы былі ў дні бацькоў нашых, не былі б супольнікамі іхнімі ў крыві прарокаў”.

 

І так вы самі сведчыце, што вы — сыны тых, што забілі прарокаў.

Так што вы самі сьведчыце, што вы — сыны тых, якія забівалі прарокаў.

 

І вы дапаўняеце мерку бацькоў вашых.

Дапаўняйце ж меру бацькоў вашых.

 

Змеі, гадзючыя вырадкі! Як жа вы пазбегнеце пякельнага прысуда?

Зьмеі, спараджэньні яхідны, як уцячэце вы ад асуджэньня ў геенну?

 

Таму вось Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў, і адных з іх вы заб’еце, і ўкрыжуеце, а іншых будзеце бічаваць у сінагогах вашых, ды будзеце гнаць іх з горада ў горад,

Вось, дзеля гэтага Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; і вы адных заб’яцё і ўкрыжуеце, і іншых будзеце біць у сынагогах вашых і гнаць з горада ў горад.

 

аж спадзе на вас уся кроў справядлівых, што разлітая па зямлі, ад крыві справядлівага Абэля аж да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі між святыняй і алтаром.

Няхай жа прыйдзе на вас уся кроў праведная, пралітая на зямлі, ад крыві Абэля праведнага да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі між бажніцаю і ахвярнікам.

 

Сапраўды кажу вам: спадзе гэта ўсё на пакаленне гэтае.

Сапраўды кажу вам, што ўсё гэтае прыйдзе на пакаленьне гэтае.

 

Ерузалім, Ерузалім, што забіваеш прарокаў ды камянуеш тых, якія да цябе пасланы. Колькі разоў хацеў Я сабраць сыноў тваіх, як кураводка збірае пісклянят сваіх пад крылы, а ты не захацеў.

Ерусалім, Ерусалім, які забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе! Колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад крылы, і вы не захацелі.

 

Вось, застаецца вам дом ваш пусты.

Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты.

 

Бо кажу вам: Не ўбачыце Мяне датуль, пакуль не скажаце: «Блаславёны,  Хто прыходзіць у імя Госпада».

Бо кажу вам: ня будзеце бачыць Мяне ад сёньня, пакуль ня скажаце: “Дабраслаўлёны Той, Хто ідзе ў імя Госпада”».