3 царстваў 4 разьдзел

 

 

І быў валадар Салямон валадаром над усім Ізраілем.

 

І быў кароль Салямон каралём над усім Ізраелям,

І меў ён начальнікаў: Азарыю, сына Цадока, сьвятара,

 

І гэта князі, каторыя былі ў яго: Азара, сын Садока сьвятара;

Аліхарэфа і Ахію, сыноў Шышы, пісараў, і Язафата, сына Ахілюда, канцлера.

 

Елігорэф а Агія Шышанкі — пісары; Ясапат Агілудзёнак — летапісьменьнік;

А Бэная, сын Егаяды, [быў] над войскам, а Цадок і Абіятар — сьвятарамі.

 

Веная Ёгоядзёнак — над войскам; Садок а Авафар — сьвятары.

Азарыя, сын Натана, [быў] над намесьнікамі, Завуд, сын Натана, сьвятар, — сябрам валадара.

 

Азара Нафанёнак — над ураднікамі, і Завуд Нафанёнак сьвятар, прыяцель каралеўскі.

Ахішар — начальнікам над домам [валадара], а Аданірам, сын Абды, — над падаткамі.

 

Агішар — над дамоваю, і Адонірам Аўдзянок — над падачкамі.

І меў Салямон дванаццаць намесьнікаў над усім Ізраілем, і яны рупіліся пра харчы для валадара і дому ягонага. Кожны з іх меў забясьпечваць харчы на адзін месяц у год.

 

І меў Салямон двананцацёх ураднікаў над усім Ізраелям, каторыя жывілі караля й дамову ягоную; месяц у годзе належыў кажнаму жывіць.

Вось імёны іхнія: Бэн-Хур — на гары Эфраіма;

 

І гэта ймёны іхныя: Гуранок — на гары Яхрэмавай;

Бэн-Дэкэр — у Макацы і ў Шаальбіме, у Бэт-Шэмэшы, Элёне і Бэт-Ханане;

 

Дэкеронак — у Макацу а ў Шаалбіме, у Веф-Шэмешу а ў Елоне а ў Веф-Ганане;

Бэн-Хэсэд — у Арубоце, да яго [належалі] Сахо і ўся зямля Хэфэр.

 

Гэсэдзёнак — ув Арубофе, да яго ж належыў Сохог а ўся зямля Гэфер;

Бэн-Абінадаў, якому [належала] ўся ваколіца Дору, і Тафат, дачка Салямона, была жонкай ягонай;

 

Авінадавёнак — у вусім Нафаф-Дору, Тафаф Салямонішка была ягонаю жонкаю;

Баана, сын Ахілюда, — над Таанахам, Мэгіддо і над усім Бэт-Шэанам, які каля Цартаны, ніжэй Езрээля, ад Бэт-Шэану аж да Абэль-Мэхо і аж да ваколіц Ёкмэаму.

 

Ваана Агілудзёнак — у Таанасе а Меґідзе а ў вусім Веф-Шэане, каторы ля Царэтана ніжэй Езрэеля, ад Веф-Шэану аж да Абел-Меголы, і нават за Ёкмеам;

Бэн-Гэбэр — у Рамоце Гілеадзкім, ён меў Хавот-Яір сыноў Манасы ў Гілеадзе, і ваколіцы Аргобу ў Башане — шэсьцьдзясят вялікіх гарадоў з мурамі і мядзянымі засаўкамі;

 

Ґеверонак — у Рамофе Ґілеадзкім; у яго местачкі Яіровы, сына Манасавага, каторыя ў Ґілеадзе; у яго таксама аколіца Арґоў, каторая ў Вашане, шасьцьдзясят вялікіх местаў ізь сьценамі й мядзянымі заваламі;

Ахінадаў, сын Іддо, — у Маханаіме;

 

Агінадаў Ідзянок — у Маганаіме;

Ахімаац — у Нэфталі, ён таксама ўзяў за жонку Басэмат, дачку Салямона;

 

Агімаас — у зямлі Нефалімовай, таксама ён узяў сабе за жонку Васэмафу Салямонішку;

Баана, сын Хушая, — у Асэра і ў Бэалоце,

 

Ваана Гушаёнак — у зямлі Ашэравай а ў Беалофе;

Язафат, сын Паруаха — у Ісахара,

 

Ясапат Паруажонак — у Іссасхару;

Шымэй, сын Элы — у Бэн’яміна.

 

Шымей Елянок — у Веняміна;

Гэбэр, сын Урыя — у зямлі Гілеад, у зямлі Сыгона, валадара Амарэйцаў, і Ога, валадара Башану. І [быў] адзін намесьнік у [кожнай] зямлі.

 

Ґевер Уранок — у зямлі Ґілеадзкай, у зямлі Сыгона, караля Аморэйскага, і Оґа, караля Вашанскага; і ён адзіны ўраднік, каторы ў гэтай зямлі.

Юда і Ізраіль былі шматлікія, як пясок марскі. Яны ўдосталь елі і пілі, і цешыліся.

 

Юда а Ізраель, шмат іх, як пясок ля мора чысьленыя, елі, пілі а весяліліся.

І валодаў Салямон усімі валадарствамі ад ракі [Эўфрат] аж да зямлі Філістынцаў і аж да межаў Эгіпту. Яны прыносілі яму дары і служылі Салямону ўсе дні жыцьця ягонага.

 

І Салямон дзяржаў усі гаспадарствы ад тае Ракі аж да зямлі Пілісцкае і аж да граніцаў Ягіпту. Яны прыносілі дары й служылі Салямону ўсі дні жыцьця ягонага.

Харчаваньнем Салямона на кожны дзень [было]: трыццаць кораў найлепшае мукі і шэсьцьдзясят кораў звычайнай мукі,

 

Еміну Салямонаву на кажны дзень складалі: трыццаць карцоў мукі пшоннае і шасьцьдзясят карцоў мукі,

дзесяць кормных валоў і дваццаць валоў з пашы, і сто авечак, апрача аленяў, сарнаў, антылёпаў і кормных птушак.

 

Дзесяць буйнога статку кормнага, і дваццаць буйнога статку з пасты, і сто драбнога статку, апрача аленяў а сэрнаў а дарагое дзічыны а кормных птушак;

Ён панаваў над усім абшарам на гэты бок ракі [Эўфрат], ад Тыфсаху да Газы, і над усімі валадарамі абшараў на гэты бок ракі. І меў ён супакой на ўсіх межах сваіх наўкола.

 

Бо ён панаваў над усім гэтым бокам Ракі, ад Тыпсагу да Ґазы, над усімі каралямі на гэтым баку ракі, і быў у яго мір з усіх бакоў навокал.

І Юда і Ізраіль жылі ў бясьпецы, кожны пад вінаградам сваім і пад дрэвам фігавым сваім ад Дану да Бээр-Шэвы ў-ва ўсе дні Салямона.

 

І жылі Юда а Ізраель бясьпечна, кажны пад сваім вінным а пад сваім фіґавым дзервам, ад Дану аж да Веер-Шэвы, усі дні Салямонавы.

І меў Салямон чатыры тысячы стайняў для коней для калясьніцаў сваіх і дванаццаць тысячаў вершнікаў.

 

І меў Салямон сорак тысячаў стайняў коні цялежкавых і двананцаць тысячаў коньнікаў.

І намесьнікі дастаўлялі валадару Салямону і ўсім, хто набліжаўся да стала валадара Салямона, усё неабходнае, кожны ў свой месяц, і не бракавала нічога.

 

І ўраднікі дастаўлялі еміну каралю Салямону а ўсім, што прыходзілі да столу караля Салямона, кажны ў сваім месяцу; яны не дапушчалі нястачы.

А ячмень і салому для коней і дрыгантаў дастаўлялі на месца, якое было кожнаму прызначанае.

 

І ячмень а салому коням а мулам яны дастаўлялі на месца, ідзе былі, кажны подле павіннасьці свае.

І даў Бог Салямону вельмі вялікую мудрасьць і разважлівасьць, і шырокае сэрца, як пясок, які на беразе мора.

 

І даў Бог Салямону мудрасьць, і вельмі шмат розуму, і шырыню сэрца, як пясок, што на беразе мора.

І перавышала мудрасьць Салямона мудрасьць усіх сыноў Усходу і ўсю мудрасьць Эгіпту.

 

І мудрасьць Салямонава пераходзіла мудрасьць усіх сыноў Усходу і ўсю мудрасьць Ягіпцян.

І быў ён мудрэйшы за ўсіх людзей, мудрэйшы за Этана Эзрахіта, Гэмана, Калькола і Дарду, сыноў Махола, і было [слаўнае] імя ягонае ў-ва ўсіх навакольных народаў.

 

Ён быў мудрэйшы за ўсіх людзёў, за Ефана Езражаніна, Гэмана а Калкола а Дарду Магалёнкаў, і імя ягонае было ў вусіх народаў наўкола.

І расказаў ён тры тысячы прыказак, а сьпеваў ягоных было тысяча пяць.

 

І злажыў ён тры тысячы прыказяў, і песьняў ягоных было тысяча а пяць.

І гаварыў ён пра дрэвы, [пачынаючы] ад кедраў, што на Лібане, аж да гізопу, што расьце на муры. Гаварыў ён пра зьвяроў, пра птушак, пра паўзуноў і рыбаў.

 

І гукаў ён празь дзервы, ад кедры, каторы ў Лібане, аж да гізопу, што расьцець ізь сьцяны; гукаў таксама празь зьвяры а птушкі а паўзуны а рыбу.

І прыходзілі з усіх народаў паслухаць мудрасьці Салямона, і ад усіх валадароў зямлі, якія чулі пра мудрасьць ягоную.

 

І прыходзілі з усіх людаў паслухаць мудрасьці Салямонавае, ад усіх каралёў земных, каторыя чулі праз мудрасьць ягоную.