3 царстваў 15 разьдзел
Трэйцяя кніга царстваў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
У васямнаццатым годзе валадара Ерабаама, сына Навата, у Юдзе стаў валадаром Абіям.
І асьмінанцатага году караля Еровоама Невацёнка загаспадарстваваў Авіям над Юдаю.
Тры гады ён валадарыў у Ерусаліме. А імя маці ягонай — Мааха, дачка Абсалома.
Тры гады ён гаспадарстваваў у Ерузаліме; імя маці ягонае Мааха Авішаломішка.
І хадзіў ён у-ва ўсіх грахах бацькі свайго, якія ён рабіў перад ім, і не было сэрца ягонае шчырым перад ГОСПАДАМ, Богам ягоным, як сэрца Давіда, бацькі ягонага.
Ён хадзіў у вусіх грахох айца свайго, каторыя тый рабіў перад ім; і ня было сэрца ягонае супоўна із СПАДАРОМ, Богам ягоным, як сэрца Давіда, айца ягонага.
Аднак дзеля Давіда даў яму ГОСПАД, Бог ягоны, сьветач у Ерусаліме, каб паставіць сына ягонага пасьля яго і ўмацаваць Ерусалім,
Але дзеля Давіда СПАДАР, Бог ягоны, даў яму сьветач у Ерузаліме, узьвёўшы сына ягонага просьле яго і ўмацаваўшы Ерузалім;
бо Давід рабіў тое, што слушнае ў вачах ГОСПАДА і не ўхіляўся ад таго, што Ён яму загадваў праз усе дні жыцьця свайго, акрамя справы Урыі Хета.
Бо Давід рабіў пасьцівае ў ваччу СПАДАРА і не адхінаўся ўсі дні жыцьця свайго ад усёга, што Ён расказаў яму, з выняткам справы Уры Гэціча.
І вайна паміж Рэхабаамам і Ерабаамам была ўсе дні жыцьця ягонага.
І вайна была меж Рэговоама й Еровоама ўсі дні жыцьця ягонага.
Іншыя дзеяньні Абіяма і ўсё, што ён рабіў, запісаныя ў Кнізе летапісаў валадароў Юды. І была вайна паміж Абіямам і Ерабаамам.
І іншыя дзеі Авіямовы, і ўсе, што ён зрабіў, ці не апісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Юдэйскіх? І была вайна меж Авіяма й Еровоама.
І супачыў Абіям з бацькамі сваімі, і пахавалі яго ў горадзе Давіда. І заваладарыў Аса, сын ягоны, пасьля яго.
І супачыў Авіям із айцамі сваімі, і пахавалі яго ў месьце Давідавым. І загаспадарстваваў Аса, сын яго, замест яго.
У дваццатым годзе Ерабаама, валадара Ізраіля, заваладарыў Аса, валадар Юды.
І дваццатага году Еровоама, караля Ізраельскага, загаспадарстваваў Аса, кароль Юдэйскі.
Сорак адзін год ён быў валадаром у Ерусаліме. А імя маці ягонай — Мааха, дачка Абсалома.
І сорак адзін год гаспадарстваваў у Ерузаліме. І імя маці ягонае Мааха Авішаломішка.
І рабіў Аса слушнае ў вачах ГОСПАДА, як Давід, бацька ягоны.
Аса рабіў справядлівае ў ваччу СПАДАРА, як Давід, ацец ягоны.
І ён выгнаў распусьнікаў з зямлі, і павынішчаў усіх ідалаў, якіх нарабілі бацькі ягоныя.
Ён выгнаў бязуляў ізь зямлі, і адхінуў усі балваны, каторыя зрабілі бацькі ягоныя.
І нават маці сваю Мааху ён пазбавіў годнасьці валадаркі за тое, што яна зрабіла ідала Астарты. І Аса пасек ідала ейнага, і спаліў каля ручая Кедрон.
І таксама ў Маахі, маці свае, нават, у яе, ён адняў тытул караліцы за тое, што яна зрабіла балван у гаю. І Аса пасек балваны ейныя, і спаліў ля цур’я Кідрону.
Але ўзгоркі не былі зьнішчаныя. Аднак сэрца Асы было шчырым перад ГОСПАДАМ у-ва ўсе дні [ягоныя].
Але ўзвышшы ня былі аддалены. Сэрца Асіна, адылі, было супоўна із СПАДАРОМ усі дні яго.
І прынёс ён у Дом ГОСПАДА рэчы, пасьвячоныя бацькам ягоным і ім самім: срэбра, золата і посуд.
І ўнёс ён у дом СПАДАРОЎ пасьвячэньне айца свайго і пасьвячэньне свае: срэбра а золата а судзьдзё.
І была вайна паміж Асам і Баашам, валадаром Ізраіля, праз усе дні іхнія.
І вайна была меж Асы й Ваашы, караля Ізраельскага, усі дні іх.
І пайшоў валадар Ізраіля Бааша на Юду, і пабудаваў Раму, каб [ніхто] ня мог увайсьці і выйсьці да Асы, валадара Юды.
І ўзышоў Вааша, кароль Ізраельскі, супроці Юдэі, і станавіў Раму, каб ніхто ня выходзіў і ня ўходзіў да Асы, караля Юдэйскага.
І ўзяў Аса ўсё срэбра і золата, якое засталося ў скарбніцы Дому ГОСПАДА і ў скарбніцы дому валадара, і даў яго слугам сваім, і паслаў іх да Бэн-Гадада, сына Табрымона, сына Хэзіёна, валадара Сірыі, які жыў у Дамаску, кажучы:
І ўзяў Аса ўсе срэбра а золата, засталае ў скарбніцах дому СПАДАРОВАГА а ў скарбніцах дому каралеўскага, і даў іх у рукі служцоў сваіх, і паслаў іх кароль Аса да Вен-Гадада, сына Таўрымона Гэзёнёнка, караля Сырскага, што жыў у Дамашку, кажучы:
«Запавет [ёсьць] паміж мною і табой, паміж бацькам маім і бацькам тваім. Вось, я пасылаю табе дары: срэбра і золата. Ідзі, парві запавет твой з Баашам, валадаром Ізраіля, і ён адыйдзе ад мяне».
«Змова, ў мяне з табою, у вайца майго і айца твайго; вось, я паслаў табе надгароду, срэбра а золата, — ідзі і ўзруш змову з Ваашам, каралём Ізраельскім, каб ён узышоў ад мяне».
І паслухаў Бэн-Гадад валадара Асу, і паслаў начальнікаў войска свайго ў гарады Ізраіля. І захапілі яны Іён, Дан і Абэль-Бэт-Мааху, і ўвесь Кінэрэт, і ўсю зямлю Нэфталі.
І паслухаў Вен-Гадад караля Асы, і паслаў вайводцаў сваіх супроці местаў Ізраельскіх, і паразіў ён Іён а Дан а Авел-Беф-Мааху а ўвесь Кінероф, па ўсей зямлі Неффалімовай.
І пачуў [пра гэта] Бааша, і кінуў будаваць Раму, і вярнуўся ў Тырцу.
Пачуўшы, Вааша перастаў станавіць Раму, і асяліўся ў Фірцу.
І валадар Аса паклікаў усяго Юду без выключэньня, і забралі яны з Рамы камяні і дрэва, якімі [карыстаўся] Бааша для будаўніцтва, і разбудаваў імі валадар Аса Гіву Бэн’ямінаву і Міцпу.
А кароль Аса згукаў усіх Юдэяў, нікога не вылучаючы, і вынесьлі яны з Рамы каменьне а дзервы, каторыя Вааша ўжыў на будоўлю. І пастанавіў зь іх кароль Аса Ґеву Венямінову а Міцпу.
А іншыя дзеяньні Асы, мужнасьць ягоная і ўсё, што ён зрабіў, і гарады, якія пабудаваў, запісаныя ў Кнізе летапісаў валадароў Юды. Калі ж ён састарэўся, хварэў на ногі.
Усі засталыя справы Асіны, і ўся дужасьць ягоная, і ўсе, што ён зрабіў, і месты, каторыя ён пастанавіў, ціж не апісаны ў кнізе летапісу каралёў Юдэйскіх? У часе старасьці яго, адылі, яму балелі ногі.
І супачыў Аса з бацькамі сваімі, і быў пахаваны з бацькамі сваімі ў горадзе Давіда, бацькі свайго. І заваладарыў Язафат, сын ягоны, пасьля яго.
І супачыў Аса з бацькамі сваімі, і пахаваны з айцамі сваімі ў месьце Давіда, айца свайго. І загаспадарстваваў Ясапат, сын ягоны, замест яго.
У другім годзе Асы, валадара Юды, пачаў валадарыць над Ізраілем Надаў, сын Ерабаама, і валадарыў ён над Ізраілем два [гады].
І Надаў жа Еровоаменак загаспадарстваваў над Ізраелям другога году Асы, караля Юдэйскага, і гаспадарстваваў над Ізраелям два гады.
І рабіў ён ліхоту ў вачах ГОСПАДА, і хадзіў шляхамі бацькі свайго і ў грэху ягоным, якім той увёў у грэх Ізраіля.
І рабіў ён ліхое ў ваччу СПАДАРА, і хадзіў дарогаю айца свайго і ў грахох ягоных, каторымі тый увёў Ізраеля ў грэх.
І зрабіў супраць яго змову Бааша, сын Ахіі, з дому Ісахара, і напаў на яго ў Гіббэтоне, які быў [горадам] Філістынцаў, калі Надаў і ўвесь Ізраіль аблягалі Гіббэтон.
І зрабіў супроці яго змову Вааша Агіёнак, з дому Іссасхаровага, і паразіў яго Вааша ля Ґівефону Пілісцкага, як Надаў а ўсі Ізраяляне абляглі Ґівефон.
І Бааша забіў яго ў трэцім годзе Асы, валадара Юды, і сам стаў валадаром замест яго.
І зрабіў яму сьмерць Вааша трэйцяга году Асы, караля Юдэйскага, і загаспадарстваваў замест яго.
І калі ён пачаў валадарыць, выбіў ён увесь дом Ерабаама, і не пакінуў ніводнай душы з [роду] Ерабаама, пакуль ня вынішчыў яго паводле слова ГОСПАДА, як прамовіў Ён праз слугу свайго Ахію з Шыло,
Як ён загаспадарстваваў, то выбіў увесь дом Еровоамоў, не пакінуў ані душы ў Еровоама, пакуль ня выгубіў яго, подле слова СПАДАРОВАГА, каторе ён праказаў слугою Сваім Агіям Шылянінам, —
дзеля грахоў Ерабаама, які сам грашыў і ўвёў Ізраіля ў грэх, чым гнявіў ГОСПАДА, Бога Ізраіля.
За грахі Еровоамовы, каторымі ён сам грашыў і каторымі ўвёў у грэх Ізраеля, за гнеў, каторым ён загневаў СПАДАРА, Бога Ізраелявага.
А іншыя дзеяньні Надава і ўсё, што ён зрабіў, запісаныя ў Кнізе летапісаў валадароў Ізраіля.
І засталыя справы Надавовы, усе, што ён зрабіў, ці не апісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх?
І была вайна паміж Асам і Баашам, валадаром Ізраіля, усе дні іхнія.
І вайна была меж Асы й Ваашы, караля Ізраельскага, усі дні іх.
У трэцім годзе Асы, валадара Юды, Бааша, сын Ахіі, стаў валадаром над усім Ізраілем у Тырцы на дваццаць чатыры гады.
Трэйцяга году Асы, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Вааша Агіёнак над усімі Ізраялянмі ў Фірцы, дваццаць чатыры гады.
І рабіў ён ліхоту ў вачах ГОСПАДА, і хадзіў шляхам Ерабаама і ў грахах ягоных, якімі той увёў у грэх Ізраіля.
І рабіў ліха ў ваччу СПАДАРА, і хадзіў дарогаю Еровоамовай і ў грахох ягоных, каторымі ён увёў Ізраеля ў грэх.