Дзеі 21 разьдзел

 

 

І калі сталася, што, развітаўшыся з імі, мы паплылі, то напрасткі прыбылі ў Кос, а наступнага дня ў Родас, а адтуль — у Патары;

 

Разстаўшыся з імі мы адплылі напрасткі ды прыбылі ў Косе, а наступнага дня ў Родос, а адтуль ў Патары.

і, знайшоўшы карабель, які меў плысці ў Фэніцыю, мы селі і паплылі.

 

3найшоўшы карабель, каторы меў плысьці ў Феніцыю, мы селі і паплылі.

Убачыўшы Кіпр і пакінуўшы яго злева, мы плылі ў Сірыю і прыбылі ў Тыр, бо там карабель меў пакінуць груз.

 

Убачыўшы Кіпр, пакінулі яго на лева, а плывучы ў напрамку Сырыі, прыбылі мы ў Тыр, бо там карабель меў выгрузіць ладункі.

І, адшукаўшы вучняў, прабылі мы там сем дзён; тыя ж праз Духа казалі Паўлу, каб не ішоў у Ерузалім.

 

Адшукаўшы вучняў, прыбылі мы там сем, днёў. Яны пад дзеяньнем Духа казалі Паўлу, каб не ішоў у Ерузалім.

Як прайшлі тыя дні, мы выправіліся і пайшлі, а яны ўсе разам з жонкамі і дзецьмі праводзілі нас аж за горад. На ўзбярэжжы палі мы на калені і маліліся,

 

Па прабегу тых дзён, мы пусьціліся ў дарогу, а яны ўсе разам з жонкамі і дзецьмі праводзілі нас аж за горад. На ўзбярэжжы палі мы на калені і маліліся.

а затым развіталіся; і мы ўзышлі на карабель, а яны вярнуліся дадому.

 

Затым разьвіталіся: мы ўзыйшлі на карабель, а яны вярнуліся да дому.

Скончыўшы плаванне, з Тыра прыбылі мы ў Пталемаіду і, прывітаўшыся з братамі, прабылі мы ў іх адзін дзень.

 

Канчаючы плаваньне, з Тыру прыбылі мы ў Птолемайду і прывітаўшыся з братамі, прабылі мы ў іх адзін дзень.

На другі дзень мы, якія былі з Паўлам, выправіўшыся ў дарогу, прыбылі ў Цэзарэю і ўвайшлі ў дом евангеліста Піліпа, які быў з сямі, ды ў яго затрымаліся.

 

На другі дзень пусьціўшыся ў дарогу, прыбылі мы у Цэзарыю. Зайшлі мы ў дом эвангелісты Філіпа. Ён быў адзін з сямі, ды ў яго затрымаліся.

А ў яго было чатыры дачкі-дзяўчыны, якія праракавалі.

 

Меў ён чатыры дачкі — дзявіцы прарочыцы.

Калі мы там прабылі шмат дзён, прыйшоў з Юдэі адзін прарок, на імя Агаб.

 

Калі мы там прабылі некалькі дзён, прыйшоў з Юдэі нейкі прарок імем Агабос.

І, калі ён прыйшоў да нас і ўзяў пояс Паўлы, то, звязаўшы сабе рукі і ногі, сказаў: «Гэта кажа Дух Святы: “Так юдэі ў Ерузаліме звяжуць чалавека, якому належыць гэты пояс, ды выдадуць яго ў рукі паганаў”».

 

Калі ён адведаў нас, узяў пояс Паўла, зьвязаў сабе рукі і ногі ды сказаў: "Гэта кажа Дух Сьвяты: Так жыды ў Ерузаліме зьвяжуць чалавека, катораму належыць гэты пояс ды выдадуць яго ў рукі паганаў."

Калі мы гэта пачулі, то прасілі разам з братамі, што там былі, каб ён не ішоў у Ерузалім.

 

Калі мы гэта пачулі, разам з тамашнімі братамі, упрашалі яго, каб не ішоў у Ерузалім.

Тады Паўла адказаў: «Што вы робіце, плачучы і разрываючы маё сэрца? Я гатовы не толькі ў вязніцу, але і на смерць у Ерузаліме дзеля імя Госпада Ісуса».

 

Тады Павал адказаў: "Што вы робіце? Плачучы, надрываеце /калечыце/ маё сэрца? Я гатоў ня толькі ў вязніцу, але і на сьмерць у Ерузаліме дзеля імя Госпада Езуса."

І, не здолеўшы яго пераканаць, мы саступілі, кажучы: «Хай станецца воля Госпада!»

 

Ня могучы яго пераканаць, мы ўступілі, кажучы: "Хай станецца /будзе/ воля Госпада!"

Па тых днях, прыгатаваўшыся, мы выправіліся ў Ерузалім,

 

Затым прыгатовіўшыся, адправіліся ў Ерузалім.

і пайшлі з намі таксама некаторыя з вучняў з Цэзарэі ды завялі нас да нейкага Мназона з Кіпра, даўняга вучня, у якога знайшлі мы гасціну.

 

Праводзілі нас некаторыя з вучняў з Цэзарэі ды завялі нас да нейкага Мназона з Кіпру, аднаго з першых вучняў, у каторага знайшлі мы прытулак /гасьціну/.

І калі мы прыбылі ў Ерузалім, браты ахвотна прынялі нас.

 

Калі мы прыбылі ў Ерузалім , ахвотна прынялі нас браты.

А на другі дзень Паўла разам з намі пайшоў да Якуба, і сабраліся таксама ўсе старэйшыя.

 

А на другі дзень Павал разам з намі пайшоў да Якуба. Сабраліся таксама ўсе прэзбітэры /старэйшыны/.

Прывітаўшы іх, ён пачаў падрабязна расказваць, што ўчыніў Бог сярод паганаў праз яго паслугу.

 

Прывітаўшы іх, Ён пачаў падрабязна разказваць, што ўчыніў /даканаў/ Бог сярод паганаў праз ягоную паслугу.

Чуючы гэта, яны славілі Госпада і сказалі яму: «Бачыш, брат, колькі тысяч юдэяў уверыла, ды ўсе яны рупліва берагуць закон.

 

Чуючы гэта, яны славілі Бога, але прытым казалі яму: "Відзіш, браток, колькі тысяч жыдоў уверыла, ды ўсе яны рупліва берагуць Закон

Пра цябе ж мы чулі, што ты ўсіх юдэяў, што жывуць між паганамі, навучаеш адступніцтву ад Майсея, кажучы, што яны не павінны абразаць сваіх сыноў ды трымацца звычаяў.

 

Праз цябе жа чулі, што ты ўсіх жыдоў, жывучых між паганаў, адварачаеш ад Майсея, што яны не павінны абразаць сваіх сыноў ды не трымацца звычаяў іх.

Дык што гэта? Напэўна мусіць сабрацца народ, бо дачуюцца, што ты прыйшоў.

 

Дык што гэта? Напэўна даведаюцца, што ты прыбыў.

Дык зрабі, як мы табе раім: ёсць у нас чацвёра мужчын, якія ўсклалі на сябе абяцанне.

 

Дык зрабі, як мы табе раім: Маем тут чатырох мужчын, каторыя злажылі шлюбаваньне.

Вазьмі іх з сабой, і ачысціся разам з імі, і заплаці за іх, каб яны абстрыглі галовы, і тады ўсе даведаюцца, што тое, што пра цябе пачулі, — няпраўда, але што ты жывеш, захоўваючы закон.

 

Вазьмі іх з сабой, прымі разам з імі ачышчэнне, заплаці за іх, каб яны астрыгі галовы, а тады ўсе пераканаюцца, што тое, пра цябе даведаліся — ня праўда, але што жывеш берагучы Закон.

А адносна паганаў, якія ўверылі, дык мы напісалі, пастанавіўшы, каб яны нічога такога не прытрымліваліся, але толькі цураліся пасвечанага балванам, і крыві, і задушанага, і распусты».

 

Адносна паган, каторыя ўверылі, дык мы паслалі лістоўнае паручэньне, каб ня елі яды ахвяраванай ідалам /баговішчам/, устрымаліся ад крыві, ад таго, што задушана ды ад распусты.

Тады Паўла, які ўзяў з сабой мужчын, на другі дзень разам з імі паддаўся ачышчэнню, і ўвайшоў у святыню, абвяшчаючы заканчэнне дзён ачышчэння, у які за кожнага з іх мае быць складзена ахвяра.

 

Тады Павал ўзяў з сабой тых мужчынаў, на другі дзень разам з імі паддаўся ачышчэньню, пайшоў у сьвятыню. Там вызначыў апошні дзень ачышчэньня, у які за кожнага з іх мае быць складзена ахвяра.

Калі ж сем дзён завяршаліся, юдэі з Азіі, убачыўшы яго ў святыні, падбухторылі ўвесь натоўп ды ўсклалі на яго рукі,

 

Калі тых сем дзён даходзіла да канца, жыды з Азіі ўбачыўшы Паўла ў сьвятыні падбурылі ўвесь натоўп ды кінуліся на яго,

лямантуючы: «Мужы ізраэльскія! На помач! Гэта той чалавек, які ўсюды ўсіх вучыць супраць народа і закону і супраць гэтага месца, а прытым грэкаў увёў у святыню і апаганіў гэтае святое месца».

 

падялі крык: "Ізраельцы! На помач! Гэта той чалавек, каторы ўсюды ўсіх вучыць проціў народу і Закону, і проціў гэтага месца, а прытым Грэкаў увёў у сьвятыню і апаганіў гэтае сьвятое месца.

Бо перад тым бачылі з ім Трафіма з Эфеса ў горадзе ды думалі, што Паўла ўвёў яго ў святыню.

 

Бо перад тым бачылі з ім Трафіма з Эфэзу ды думалі, што Павал увёў яго ў сьвятыню.

Дык узрушыўся ўвесь горад, і пачаў збягацца народ, і схапілі Паўлу ды выцягнулі яго па-за святыню, і зараз жа зачынілася брама.

 

Дык узварухнуўся ўвесь горад, зьбегся народ, хвацілі Паўла ды выцягнулі яго па-за сьвятыню. Зараз жа таксама зачынілі брамы.

Калі ж хацелі яго забіць, дайшла да трыбуна кагорты вестка, што ўвесь Ерузалім збунтаваўся,

 

Калі стараліся яго забіць, дайшла да трубуна кагорты вестка, што ўвесь Ерузалім узбураны.

дык ён неадкладна, узяўшы жаўнераў ды сотнікаў, сышоў да іх. Яны ж, убачыўшы трыбуна і жаўнераў, перасталі біць Паўлу.

 

Ён неаднакладна ўзяў жаўнераў ды сотнікаў ды сыйшоў да іх на ніз. Яны ўбачыўшы трыбуна і жаўнераў перасталі біць Паўла.

Тады трыбун, падышоўшы, узяў яго і загадаў звязаць двума ланцугамі, ды пытаўся, хто ён і што зрабіў.

 

Тады трыбун падыйшоўшы, узяў яго і прыказаў яго зьвязаць двома ланцугамі, ды пытаўся: "Хто ён, і што зрабіў?"

А з натоўпу кожны крычаў што іншае. І, не могучы нічога даведацца яснага з прычыны забурэння, загадаў завесці яго ў крэпасць.

 

А з натоўпу кожны крычаў што іншае. Ня могучы нічога даведацца яснага з прычыны гармідару, казаў завесці яго ў крэпасьць.

Калі ж прыйшлі да сходаў, з-за штурханіны людзей жаўнеры мусілі несці яго,

 

Калі прыйшлі да сходаў дзеля напору /пханіны/ людзей, жаўнеры мусілі несьці яго.

бо натоўп людзей ішоў за ім, крычучы: «Забі яго!»

 

Бо натоўп людзей ішоў за ім, крычучы: "Сьмерць яму!"

І, калі пачалі яго ўводзіць у крэпасць, кажа Паўла трыбуну: «Ці можна мне штосьці сказаць табе?» Ён сказаў: «Ты ўмееш па-грэцку?

 

Калі мелі яго ўвесьці ў крэпасьць, спытаў Павал у трыбуна: "Ці можна мне штосьці сказаць табе?" Ён спытаў: "Ці ўмееш па грэцку?

Ці ты не егіпцянін, які перад гэтымі днямі ўчыніў забурэнне ды вывеў у пустыню чатыры тысячы кінжальшчыкаў?»

 

Ці ты егіпцыянін, каторы падаўна падбурыў ды вывеў у пустыню чатыры тысячы сыкарыйцау?"

І адказаў Паўла: «Я — юдэй з Тарса ў Цыліцыі, грамадзянін не абы-якога горада; прашу цябе, дазволь мне гаварыць да народа».

 

Адказаў Павал: "Я жыд з Тарсу, што ў Цыліцыі, грамадзянін ведамага гораду: прашу цябе пазволь мне прагаварыць да народу.

Калі той дазволіў, Паўла, стоячы на сходах, даў знак рукой народу, і, калі настала поўная цішыня, ён прамовіў на гебрайскай мове, кажучы:

 

Калі той пазволіў, Павал стоячы на сходках, даў знак рукой народу і калі настала цішыня, ён прагаварыў па-гэбрэйску ў гэтыя словы: