1 царстваў 3 разьдзел

 

 

А юнак Самуэль служыў Госпаду пад наглядамі Гэлі. І слова Госпада было рэдкім у тыя дні; з’яўленне Бога не было частым.

 

Отрокъ же Самуилъ бе служай Господеви пред Гелиимъ, и глаголъ Господень былъ ест честен, понеже во днехъ тыхъ не бывало видение открываемо.

Такім чынам, сталася аднаго дня, што Гэлі спаў на сваім месцы, а вочы яго слабелі і ён не мог бачыць.

 

И бысть въ единъ день, Гелий лежаше на ложи своемъ и очи его бесте пошли, ниже можаше видетиa светилника Божия, внегда угасаше.

Лямпа Божая не была яшчэ згаслай, і Самуэль спаў у святыні Госпада, дзе быў каўчэг Госпада.

 

Самуил же спаше въ церкви Господьней, где былъ ест Кивотъ Божий;

І паклікаў Госпад Самуэля, які ў адказ сказаў: «Вось я».

 

и возва Господь Самуила, онъже отвеща, глаголя: «Се азъ!»

І падбег да Гэлі і сказаў: «Вось я; бо ты клікаў мяне». Ён сказаў: «Не клікаў я цябе. Вяртайся, спі!» І ён пайшоў і лёг спаць.

 

И бежа къ Гелии, и рече: «Се азъ, яко звалъ мя еси». Онъ же отвещалъ ему: «Не звахъ тебе, сыну; навратися и спи». От[ъ]иде же и спаше.

І Госпад зноў паклікаў Самуэля. І Самуэль, устаўшы, пабег да Гэлі і сказаў: «Вось я, бо клікаў ты мяне». Ён адказаў: «Я не клікаў цябе, сын мой. Вяртайся і кладзіся спаць».

 

И приложи Господь еще возвати Самуила. Тогда въставъ Самуилъ, и иде къ Гелии вторицею, и рече: «Се азъ, понеже звалъ мя еси». Ему же отвеща Гелий: «Не звахъ тебе, чадо; навратися а спи».

А Самуэль не пазнаў яшчэ Госпада, і не было яшчэ яму аб’яўлена слова Госпадава.

 

Самуилъ убо еще былъ не зналъ Господа и ниже откровен былъ ему глагол Господень.

І Госпад зноў паклікаў Самуэля трэці раз, ён, падняўшыся, пабег да Гэлі і сказаў: «Вось я, бо ты клікаў мяне». Тады зразумеў Гэлі, што Госпад кліча юнака.

 

Тогда еще вътретее возвал ест Господь Самуила. Онъ же, въставъ, иде къ Гелии и рече: «Се азъ, яко звал мя еси». Поразумев же Гелий, иже Господь призываеть отроча,

І сказаў ён Самуэлю: «Ідзі і кладзіся спаць; а калі зноў пакліча цябе хто, кажы: “Гавары, Госпадзе, бо слухае паслугач Твой”». Дык вярнуўся Самуэль і лёг спаць на сваім месцы.

 

и рече къ Самуилови: «Иди жъ и спи; а ест ли же потомъ възовет тя, рцеши: Глаголи, Господи, яко слышить рабъ Твой». Тогда отшедъ Самуилъ и спаше на месте своемъ.

І прыйшоў Госпад, і стаў, і паклікаў, як клікаў раней: «Самуэль, Самуэль!» А Самуэль адказаў: «Гавары, Госпадзе, бо слухае паслугач твой».

 

И приде Господь, и ста, и возва и, якоже възывалъ былъ первое и второе: «Самуиле, Самуиле!» И рече Самуилъ: «Глаголи, Господи, яко слышит рабъ Твой».

І сказаў Госпад Самуэлю: «Вось, Я гавару слова ў Ізраэлі, што, хто пра гэта пачуе, зазвініць у абодвух вушах яго.

 

И рече Господь къ Самуилу: «Се Азъ чиню слово въ Ізраилили, ащели же кто услышить е, възбръмятb обе уши его;c

У дзень той Я споўню над Гэлі ўсё, што прадказаў адносна дому яго, ад пачатку і да канца.

 

d въ той день възбужу на Гелию вся, елика глаголахъ на домъ его; се, почну и сконъчаю,

Бо Я прадказаў яму, што буду судзіць дом яго навекі дзеля правіннасці, таму што ён ведаў, што сыны яго зневажаюць Бога, а не караў іх.

 

яко преды поведехъ ему, иже мстити буду над домом его даже во веки безакония ради его, понеже зналъ ест, иже зле чинять сынове его и не казнилъ их;

Дзеля таго Я прысягнуў дому Гэлі, што не будзе ачышчана правіннасць дому яго ані ахвярамі, ані дарамі, навечна».

 

сего для кляхся роду Гелиину, иже не очистится безаконие дому его в дарехъ и ни в жертвахъ до века».

А Самуэль спаў да раніцы, а потым адчыніў браму дома Госпада. І баяўся Самуэль сказаць Гэлі аб гэтым з’яўленні.

 

И спалъ естъ Самуилъ даже до утра, и рано вставъ, отворил двери Дому Господьня; и боялся ест Самуилъ поведити видения Гелии.

Але Гэлі паклікаў Самуэля і сказаў: «Самуэль, сын мой». Ён, адказваючы, сказаў: «Вось я».

 

Тогда возвалъ Самуила Гелий и рече ему: «Самуиле, сыну мой!» Онъ же отвеща к нему: «Се азъ есмъ!»

І запытаўся ў яго: «Што за слова, якое было сказана табе? Прашу цябе, не ўтойвай ад мяне. Няхай гэта зробіць табе Бог і гэта дадасць, калі будзеш хаваць ад мяне слова з усіх слоў, што сказаны былі табе».

 

И пыталъ его: «Что естъ речь, иже глаголалъ Господь к тобе? Молю ти ся, не утаи предо мноюe: сия учинить тобе Господь и сия приложить, естъли же затаиши от мене речь от всехъ словъ, глаголаныхъ к тобе».

Дык выявіў яму Самуэль усе словы і не ўтойваў ад яго. І Гэлі адказаў: «Ён — Госпад! Хай робіць, што добрае ў вачах Яго».

 

И поведелъ ему Самуилъ вся слова, и не съкрилъ пред нимъ. И рече Гилий: «Господь естъ: еже добро ест пред очима Его, да учинит».

І Самуэль вырас, і Госпад быў з ім; і з усіх яго слоў ніводнае не ўпала на зямлю.

 

И ростлъ ест Самуилъ, и Господь бяше с нимъ, и не поминул от всехъ словъ его ни единъ глаголъ на земли.

І даведаўся ўвесь Ізраэль, ад Дана да Бээр-Сэбы, што Самуэль быў пастаўлены прарокам Госпадавым.

 

Тогда познаша вси людие Ізраилеви, от Дана даже до Версавии, иже верный Самуилъ пророкъ Господень.

І працягваў Госпад з’яўляцца ў Сіло; бо адкрыўся Госпад Самуэлю ў Сіло згодна слову Госпадаву.

 

И опят приложилъ ест Господь, абы ся указалъ въ Силоме, понеже явился естъ былъ Господь Самуилови въ Силоме.