1 царстваў 3 разьдзел

 

 

Але хлапец Самуйла служыў СПАДАРУ перад Ілям; і слова СПАДАРОВА было дарагое тых дзён, не праяўляліся відзені.

 

Отрокъ же Самуилъ бе служай Господеви пред Гелиимъ, и глаголъ Господень былъ ест честен, понеже во днехъ тыхъ не бывало видение открываемо.

І было таго дня, як Іль ляжаў на сваім месцу, — і вочы ягоныя пачалі цямнець, ён ня змог бачыць, —

 

И бысть въ единъ день, Гелий лежаше на ложи своемъ и очи его бесте пошли, ниже можаше видетиa светилника Божия, внегда угасаше.

І сьветач Божы яшчэ ня згас, і Самуйла ляжаў у сьвятыні СПАДАРОВАЙ, ідзе скрыня Божая.

 

Самуил же спаше въ церкви Господьней, где былъ ест Кивотъ Божий;

І загукаў СПАДАР да Самуйлы і сказаў ён: «Вось я!»

 

и возва Господь Самуила, онъже отвеща, глаголя: «Се азъ!»

І пабег да Іля, і сказаў: «Вось Я! бо ты гукаў мяне». А тый сказаў: «Я ня гукаў цябе; зьвярніся, ляж»; і ён пайшоў і лёг.

 

И бежа къ Гелии, и рече: «Се азъ, яко звалъ мя еси». Онъ же отвещалъ ему: «Не звахъ тебе, сыну; навратися и спи». От[ъ]иде же и спаше.

І далей яшчэ гукаў СПАДАР Самуйлу. І ўстаў Самуйла, і пайшоў да Іля, і сказаў: «Вось я! бо ты гукаў мяне». Але тый сказаў: «Я ня гукаў цябе, сыну мой; зьвярніся, ляж».

 

И приложи Господь еще возвати Самуила. Тогда въставъ Самуилъ, и иде къ Гелии вторицею, и рече: «Се азъ, понеже звалъ мя еси». Ему же отвеща Гелий: «Не звахъ тебе, чадо; навратися а спи».

Гэта было перш, чымся Самуйла пазнаў СПАДАРА, і перш, чымся аб’явілася яму слова СПАДАРОВА.

 

Самуилъ убо еще былъ не зналъ Господа и ниже откровен былъ ему глагол Господень.

І далей СПАДАР гукаў Самуйлу трэйцім наваратам. І ён устаў, і пайшоў да Іля, і сказаў: «Вось, я! бо ты гукаў мяне». І сьцяміў Іль, што СПАДАР гукае хлапца.

 

Тогда еще вътретее возвал ест Господь Самуила. Онъ же, въставъ, иде къ Гелии и рече: «Се азъ, яко звал мя еси». Поразумев же Гелий, иже Господь призываеть отроча,

І сказаў Іль Самуйлу: «Пайдзі, ляж, і як будзе гукаць цябе, то ты скажы: "Кажы, СПАДАРУ, бо чуе слуга Твой"». І пайшоў Самуйла, і лёг на месцу сваім.

 

и рече къ Самуилови: «Иди жъ и спи; а ест ли же потомъ възовет тя, рцеши: Глаголи, Господи, яко слышить рабъ Твой». Тогда отшедъ Самуилъ и спаше на месте своемъ.

І прышоў СПАДАР, і стаў, і загукаў, як тый а другі раз: «Самуйле, Самуйле!» І сказаў Самуйла: «Кажы, бо чуе слуга Твой».

 

И приде Господь, и ста, и возва и, якоже възывалъ былъ первое и второе: «Самуиле, Самуиле!» И рече Самуилъ: «Глаголи, Господи, яко слышит рабъ Твой».

І сказаў СПАДАР Самуйлу: «Гля, Я зраблю справу ў Ізраелю, што хто пачуе, у тога зазьвініць у вабодвых вухах.

 

И рече Господь къ Самуилу: «Се Азъ чиню слово въ Ізраилили, ащели же кто услышить е, възбръмятb обе уши его;c

Таго дня Я споўню над Ілям усе тое, што Я казаў дому ягонаму; Я пачну й скончу.

 

d въ той день възбужу на Гелию вся, елика глаголахъ на домъ его; се, почну и сконъчаю,

Я сказаў яму, што Я засуджу дом ягоны на векі за тое бяспраўе, што ён ведаў, як сыны ягоныя ўлегцы мелі сабе, і не казьнерыў іх.

 

яко преды поведехъ ему, иже мстити буду над домом его даже во веки безакония ради его, понеже зналъ ест, иже зле чинять сынове его и не казнилъ их;

І затым Я прысяг дому Ілеваму, што бяспраўе дому Ілевага не адзяржыць ласкіўчыненьня аброкамі ані хлебнымі аброкамі на векі».

 

сего для кляхся роду Гелиину, иже не очистится безаконие дому его в дарехъ и ни в жертвахъ до века».

І ляжаў Самуйла да раньня, і адчыніў дзьверы дому СПАДАРОВАГА; але Самуйла баяўся азнайміць відзень гэтую Ілю.

 

И спалъ естъ Самуилъ даже до утра, и рано вставъ, отворил двери Дому Господьня; и боялся ест Самуилъ поведити видения Гелии.

І пагукаў Іль Самуйлу, і сказаў: «Сыну мой Самуйле!» Тый сказаў: «Вось я!»

 

Тогда возвалъ Самуила Гелий и рече ему: «Самуиле, сыну мой!» Онъ же отвеща к нему: «Се азъ есмъ!»

І сказаў: «Што за слова, што сказаў Ён табе? не таі ж ад мяне; так хай зробе табе Бог, і так хай павяліча, калі ты затоіш ад мяне слова з усёга слова, што Ён гукаў табе».

 

И пыталъ его: «Что естъ речь, иже глаголалъ Господь к тобе? Молю ти ся, не утаи предо мноюe: сия учинить тобе Господь и сия приложить, естъли же затаиши от мене речь от всехъ словъ, глаголаныхъ к тобе».

І сказаў яму Самуйла ўсі словы, і не затаіў ад яго. І сказаў: «Ён — СПАДАР; што добрае ў ваччу Ягоным, няхай учыне».

 

И поведелъ ему Самуилъ вся слова, и не съкрилъ пред нимъ. И рече Гилий: «Господь естъ: еже добро ест пред очима Его, да учинит».

І рос Самуйла, і СПАДАР быў ізь ім; і не звалілася ні воднага із слоў Ягоных далоў.

 

И ростлъ ест Самуилъ, и Господь бяше с нимъ, и не поминул от всехъ словъ его ни единъ глаголъ на земли.

І пазнаў увесь Ізраель ад Дану аж да Веер-Шэвы, што Самуйла верны прарока СПАДАРОЎ.

 

Тогда познаша вси людие Ізраилеви, от Дана даже до Версавии, иже верный Самуилъ пророкъ Господень.

І СПАДАР зьявіўся ў Шыле, бо аб’яўляўся Бог Самуйлу ў Шыле словам СПАДАРОВЫМ.

 

И опят приложилъ ест Господь, абы ся указалъ въ Силоме, понеже явился естъ былъ Господь Самуилови въ Силоме.