Да Галятаў 4 разьдзел

 

 

Дык кажу вам: пакуль спадкаемца дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад слугі, хоць ён і гаспадар над усім,

 

1 Кажу вам: пакуль спадчыньнік малалетні, ён нічуць ня розьніцца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім.

але падпарадкоўваецца да вызначанага айцом часу апекунам і распарадчыкам.

 

Ён знаходзіцца праз вызначаны час пад уладай апякуноў і начальнікаў.

Так і мы, пакуль былі дзецьмі, служылі стыхіям свету.

 

Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, былі падпарадкаваны ўзьдзеяньням акружаючага сьвету.

Калі надышла паўната часу, паслаў Бог Сына свайго, народжанага ад жанчыны, падпарадкаванага Закону,

 

А калі прыйшоў намечаны Богам час, паслаў Ён свайго Сына, народжанага жанчынай, народжанага пад законам,

каб адкупіць тых, хто падлягаў Закону, каб мы атрымалі ўсынаўленне.

 

каб выбавіў тых, якія былі пад законам, каб такім чынам і мы атрымалі ўсынаўленьне.

А паколькі вы сыны, Бог паслаў у вашыя сэрцы Духа Сына свайго, які ўсклікае: «Абба, Ойча!»

 

А дзеля таго, што з'яўляецеся сынамі (дзецьмі) , саслаў Бог Духа Сына свайго ў сэрцы вашы: які кліча Абба,-Ойча.

Таму ты ўжо не слуга, а сын, а калі сын, то і спадкаемца Божы.

 

Так што не слуга ўжо ён, але сын. А калі сын, дык і спадчыньнік з волі Божай.

Але тады, калі не ведалі вы Бога, вы служылі тым, якія па сутнасці не былі багамі.

 

Праўда раней ня зналі вы Бога, служылі ідалам, якія па сутнасьці не з натуры Божай.

Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і марных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?

 

Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да ліхіх акружаючых рэчаў, якім зноў хочаце падчыніцца.

Вы зважаеце на дні, месяцы, часы і гады.

 

Паглядзіце на дні, месяцы, час і гады.

Баюся, ці не дарма я працаваў для вас?

 

Думаю, што бясплодна працую ў вас.

Браты, прашу вас, будзьце такімі, як я, бо і я такі, як вы. Вы мяне нічым не пакрыўдзілі.

 

Браты, прашу вас, будзьце, як і я, і я стаўся бо такім, як вы. Нічым вы мяне ня скрыўдзілі.

Ведаеце, што першы раз я абвяшчаў вам Евангелле, калі быў хворы.

 

Ведаеце ж, як з прычыны хваробы цела затрыманы раней ужо апавяўчаў вам Эвангелію і, не зважаючы на маю кволасьць, якая была для вас спакусаю, не пагрэбавалі мною і не адпіхнулі, але прынялі мяне як пасланца Божага, як самога Езуса Хрыстуса.

У выпрабаванні вашым з прычыны маёй хваробы вы не адкінулі мяне, але прынялі як Божага анёла, як Езуса Хрыста.

 

Дзе ж тады тое ваша шчасьце. Завяраю вас, калі б гэта было магчыма, дык вочы сабе павырывалі б і аддалі б іх мне.

Дык дзе ж вашая радасць? Сведчу вам, што калі б было можна, вы вырвалі б свае вочы і аддалі мне.

 

Дык ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?

Ці ж я стаў для вас ворагам, кажучы вам праўду?

 

Клапоцяцца яны аб вас не з дабра, але адарваць вас ад нас хочуць, каб аб іх вы рупіліся.

Яны рупяцца аб вас не з добрых меркаванняў, але хочуць адлучыць вас ад мяне, каб вы рупіліся аб іх.

 

Добрая рэўнасць у добрым заўсёды,

Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я прысутны сярод вас.

 

але не тады, калі я знаходжуся паміж вас. Дзеткі мае, зноў вас народжваю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстус.

Дзеці мае, я зноў нараджаю вас у пакутах, пакуль вобраз Хрыста не сфармуецца ў вас.

 

Хацеў бы пабываць у вас у гэты момант ды зьмяніць голас свой, бо не ведаю, што з вамі рабіць.

Хацеў бы быць у вас цяпер і змяніць мой голас, бо сам не ведаю, што з вамі рабіць.

 

Скажыце мне, што вы хочаце жыць пад законам, і закону вы не разумееце?

Скажыце мне, вы, якія хочаце жыць пад Законам, ці ж вы не чуеце Закону?

 

Напісана ёсьць, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго з нявольніцай, другога з вольнай.

Напісана, што ў Абрагама было два сыны: адзін ад нявольніцы, другі ад свабоднай.

 

Але той, што з нявольніцы, з волі цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, праз абяцаньне.

Але той, што ад нявольніцы, нарадзіўся паводле цела, а той, што ад свабоднай — з абяцання.

 

Гэта праз алегорыю параўнаньне сказана. Абазначае яно два запаветы адзін, што на гары Сіёнскай, гэта той, што нявольнікаў родзіць-Агар,

У гэтым ёсць алегорыя: гэта два запаветы. Адзін, на гары Сінай, які нараджае для няволі, — гэта Агар.

 

А гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, і зьняволена з сынамі сваімі.

Бо Агар — гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузалему, таму што ён зняволены са сваімі сынамі.

 

Той жа Ерузалім, што ўгары знаходзіцца,-вольны і з яўляецца маткай нашай.

А Ерузалем, што ўгары, свабодны, ён — нашая маці.

 

Напісана бо: "Цешся няплодная, якая ня родзіш, гамані і крычы, якая не мучаешся, бо ў кінутай больш дзяцей, чым у той якая мае мужа".

Бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, што не нараджала; усклікні і закрычы, якая не цярпела родаў, таму што ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, што мае мужа».

 

Мы ж, браты, па Iзааку дзецьмі абяцаньня з'яўляемся.

Вы ж, браты, так як Ісаак, дзеці абяцання.

 

Але як і тады той, што па волі цела нарадзіўся, прасьледваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

Але як і тады той, што нарадзіўся паводле цела, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

 

А што кажа Пісьмо Сьвятое? "Выгані няволіцу і яе сына, бо не будзе спадчыньнікам сын няволіцы разам з сынам вольнай.

А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам свабоднай».

 

Дык вось, браты, мы дзеці не няволіцы, але вольнай.

Таму, браты, мы дзеці не нявольніцы, але свабоднай.