Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
Дык кажу вам: пакуль спадкаемца дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад слугі, хоць ён і гаспадар над усім,
Вось жа скажу: пакуль спадкаемца бязьлетак, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць і спадар усяго;
але падпарадкоўваецца да вызначанага айцом часу апекунам і распарадчыкам.
Але ён падданы апякуном а дамаверам аж да року айцом прызначанага.
Так і мы, пакуль былі дзецьмі, служылі стыхіям свету.
Гэтак і мы, пакуль былі бязьлеткамі, былі паняволены наваламі сьвету;
Калі надышла паўната часу, паслаў Бог Сына свайго, народжанага ад жанчыны, падпарадкаванага Закону,
Але як прышла паўніня часу, Бог паслаў Сына Свайго, народжанага із жонкі, народжанага пад Законам,
каб адкупіць тых, хто падлягаў Закону, каб мы атрымалі ўсынаўленне.
Каб адкупіць тых, што пад Законам, каб мы адзяржалі ўсынаўленьне.
А паколькі вы сыны, Бог паслаў у вашыя сэрцы Духа Сына свайго, які ўсклікае: «Абба, Ойча!»
А як вы сынове, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Каторы гукае: «Аўва, Войча!»
Таму ты ўжо не слуга, а сын, а калі сын, то і спадкаемца Божы.
Затым ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык спадкаемца Божы пераз Хрыста.
Але тады, калі не ведалі вы Бога, вы служылі тым, якія па сутнасці не былі багамі.
Але тады запраўды, ня знаўшы Бога, вы былі ў няволі ў тых, што з прыроды не багі;
Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і марных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, або валей кажучы, будучы пазнаныя Богам, нашто зварачаецеся ізноў да кволых а галетных навалаў, у каторых ізноў нанава хочаце быць у няволі?
Вы зважаеце на дні, месяцы, часы і гады.
Назірайце дні а месяцы а поры а гады.
Баюся, ці не дарма я працаваў для вас?
Баюся за вас, ці запраўды не дарма я працаваў меж вас.
Браты, прашу вас, будзьце такімі, як я, бо і я такі, як вы. Вы мяне нічым не пакрыўдзілі.
Будзьце, як я; бо я, як вы; браты, прашу вас. Вы нічым ня ўкрыўдзілі мяне.
Ведаеце, што першы раз я абвяшчаў вам Евангелле, калі быў хворы.
Бо ведаеце, што ў кволасьці цела я абяшчаў Евангелю вам уперад,
У выпрабаванні вашым з прычыны маёй хваробы вы не адкінулі мяне, але прынялі як Божага анёла, як Езуса Хрыста.
І спакусы мае ў целе маім вы ўлегцы ня мелі, і не адхінулі з грэбаваньням, але прынялі мяне, як ангіла Божага, як Хрыста Ісуса!
Дык дзе ж вашая радасць? Сведчу вам, што калі б было можна, вы вырвалі б свае вочы і аддалі мне.
Што за шчасьце тады было ваша! Сьветчу вам, што, калі б льга было, вы вылупілі б вочы свае і далі імне.
Ці ж я стаў для вас ворагам, кажучы вам праўду?
Дык нягож я стаў непрыяцелям вашым, кажучы вам праўду?
Яны рупяцца аб вас не з добрых меркаванняў, але хочуць адлучыць вас ад мяне, каб вы рупіліся аб іх.
Ня добрая рупатлівасьць іхная праз вас, бо хочуць аддзяліць вас, каб вы рупіліся празь іх.
Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я прысутны сярод вас.
Добры рупіцца заўсёды праз добрае, а ня толькі, як я прытомны ў вас.
Дзеці мае, я зноў нараджаю вас у пакутах, пакуль вобраз Хрыста не сфармуецца ў вас.
Дзеткі мае, дзеля каторых я ізноў у трудненьню, пакуль не ўхармуецца ў вас Хрыстос!
Хацеў бы быць у вас цяпер і змяніць мой голас, бо сам не ведаю, што з вамі рабіць.
Зычыў бы я цяпер быць із вамі і адмяніць голас свой, бо я заклапочаны ўзглядам вас.
Скажыце мне, вы, якія хочаце жыць пад Законам, ці ж вы не чуеце Закону?
Скажыце імне вы, што зычыце быць пад Законам, хіба вы ня слухаеце Закону?
Напісана, што ў Абрагама было два сыны: адзін ад нявольніцы, другі ад свабоднай.
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго зь нявольніцы, а другога з вольніцы.
Але той, што ад нявольніцы, нарадзіўся паводле цела, а той, што ад свабоднай — з абяцання.
Але тый, што зь нявольніцы, быў народжаны подле цела; а тый, што з вольніцы — подле абятніцы.
У гэтым ёсць алегорыя: гэта два запаветы. Адзін, на гары Сінай, які нараджае для няволі, — гэта Агар.
У гэтым ёсьць атумекі; бо гэта дзьве змовы: адна з гары Сынайскае, што родзе ў няволю, каторая ё Гаґар,
Бо Агар — гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузалему, таму што ён зняволены са сваімі сынамі.
бо Гаґар ё гара Сынай ув Арабе і адказуе цяперашняму Ерузаліму, бо ён ізь дзецьмі сваімі ў няволі.
А Ерузалем, што ўгары, свабодны, ён — нашая маці.
А вышні Ерузалім вольны; ён — маці ўсіх нас.
Бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, што не нараджала; усклікні і закрычы, якая не цярпела родаў, таму што ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, што мае мужа».
Бо напісана: «Цешся бясплодная, каторая не радзіла; крыкні а загукай ты, што ня труднішся родамі; бо ў пакіненай шмат болей дзяцей, чымся ў маючай мужа».
Вы ж, браты, так як Ісаак, дзеці абяцання.
А мы, браты, дзеці абятніцы подле зразы Ісака.
Але як і тады той, што нарадзіўся паводле цела, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.
Але як тады народжаны подле цела перасьледаваў народжанага подле духа, так і цяперака.
А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам свабоднай».
Але што кажа Пісьмо? «Выкінь нявольніцу й сына ейнага, бо ніяк сын нявольнічын ня будзе спадкаемцам разам із сынам вольнічыным».
Таму, браты, мы дзеці не нявольніцы, але свабоднай.
Дык, браты, мы дзеці не нявольнічыны, але вольнічыны.
