Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Кажу ж вам: пакуль спадкаемец дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,
Вось жа скажу: пакуль спадкаемца бязьлетак, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць і спадар усяго;
але знаходзіцца да вызначанага часу пад апекунамі і аканомамі.
Але ён падданы апякуном а дамаверам аж да року айцом прызначанага.
Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, былі паняволены стыхіямі свету.
Гэтак і мы, пакуль былі бязьлеткамі, былі паняволены наваламі сьвету;
А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог Свайго Сына, народжанага жанчынай, стаўшага пад закон,
Але як прышла паўніня часу, Бог паслаў Сына Свайго, народжанага із жонкі, народжанага пад Законам,
каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленне.
Каб адкупіць тых, што пад Законам, каб мы адзяржалі ўсынаўленьне.
А дзеля таго, што вы — сыны, паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашы, Які кліча: «Абба, Ойча!»
А як вы сынове, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Каторы гукае: «Аўва, Войча!»
Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы праз Хрыста.
Затым ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык спадкаемца Божы пераз Хрыста.
Але тады, калі не ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасці не ёсць багамі.
Але тады запраўды, ня знаўшы Бога, вы былі ў няволі ў тых, што з прыроды не багі;
Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і бязродных стыхій, якім зноў хочаце служыць?
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, або валей кажучы, будучы пазнаныя Богам, нашто зварачаецеся ізноў да кволых а галетных навалаў, у каторых ізноў нанава хочаце быць у няволі?
Вы глядзіце на дні, месяцы, часы і гады!
Назірайце дні а месяцы а поры а гады.
Баюся за вас, што, можа, надарма працаваў у вас.
Баюся за вас, ці запраўды не дарма я працаваў меж вас.
Браты, прашу вас, будзьце такімі, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне не скрыўдзілі.
Будзьце, як я; бо я, як вы; браты, прашу вас. Вы нічым ня ўкрыўдзілі мяне.
Вы ж ведаеце, як праз слабасць цела першы раз я дабравесціў вам,
Бо ведаеце, што ў кволасьці цела я абяшчаў Евангелю вам уперад,
і вы не пагардзілі спакусай маёй у целе маім, і не адрынулі, але прынялі мяне як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
І спакусы мае ў целе маім вы ўлегцы ня мелі, і не адхінулі з грэбаваньням, але прынялі мяне, як ангіла Божага, як Хрыста Ісуса!
Дзе ж тады тое шчасце ваша? Сведчу вам, што, калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.
Што за шчасьце тады было ваша! Сьветчу вам, што, калі б льга было, вы вылупілі б вочы свае і далі імне.
Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?
Дык нягож я стаў непрыяцелям вашым, кажучы вам праўду?
Рупяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.
Ня добрая рупатлівасьць іхная праз вас, бо хочуць аддзяліць вас, каб вы рупіліся празь іх.
Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас;
Добры рупіцца заўсёды праз добрае, а ня толькі, як я прытомны ў вас.
дзеткі мае, зноў вас нараджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.
Дзеткі мае, дзеля каторых я ізноў у трудненьню, пакуль не ўхармуецца ў вас Хрыстос!
Хацеў бы я быць у вас цяпер ды змяніць голас мой, бо сам я ў неўразуменні аб вас.
Зычыў бы я цяпер быць із вамі і адмяніць голас свой, бо я заклапочаны ўзглядам вас.
Скажыце мне тыя, што хочаце жыць пад законам: ці закону вы не чулі?
Скажыце імне вы, што зычыце быць пад Законам, хіба вы ня слухаеце Закону?
Напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго зь нявольніцы, а другога з вольніцы.
Але той, што з нявольніцы, паводле цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, — праз абяцанне.
Але тый, што зь нявольніцы, быў народжаны подле цела; а тый, што з вольніцы — подле абятніцы.
Гэта як алегорыя сказана, абазначае гэта два запаветы: адзін — на гары Сінай, што на няволю родзіць, гэта Агар.
У гэтым ёсьць атумекі; бо гэта дзьве змовы: адна з гары Сынайскае, што родзе ў няволю, каторая ё Гаґар,
Бо гэтая Агар — гара Сінай у Арабіі, адпавядае цяперашняму Ерузаліму і зняволена з сынамі сваімі.
бо Гаґар ё гара Сынай ув Арабе і адказуе цяперашняму Ерузаліму, бо ён ізь дзецьмі сваімі ў няволі.
Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны, і ёсць маці ўсім нам.
А вышні Ерузалім вольны; ён — маці ўсіх нас.
Напісана бо: «Узвесяліся, няплодная, якая не нараджаеш, усклікай і крычы, якая не пакутуеш родамі, бо ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа».
Бо напісана: «Цешся бясплодная, каторая не радзіла; крыкні а загукай ты, што ня труднішся родамі; бо ў пакіненай шмат болей дзяцей, чымся ў маючай мужа».
Мы ж, браты, паводле Ізаака дзеці абяцання.
А мы, браты, дзеці абятніцы подле зразы Ісака.
Але як і тады той, што паводле цела нарадзіўся, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.
Але як тады народжаны подле цела перасьледаваў народжанага подле духа, так і цяперака.
А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай».
Але што кажа Пісьмо? «Выкінь нявольніцу й сына ейнага, бо ніяк сын нявольнічын ня будзе спадкаемцам разам із сынам вольнічыным».
Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.
Дык, браты, мы дзеці не нявольнічыны, але вольнічыны.
