Да Галятаў 4 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Праваслаўнай Царквы

 
 

Кажу ж вам: пакуль спадкаемец дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,
 
Яшчэ скажу: спадкае́мец у той час, пакуль ён дзіця, нічым не адрозніваецца ад раба, хоць ён і гаспадар усяго:

але знаходзіцца да вызначанага часу пад апекунамі і аканомамі.
 
ён пад апекунамі і домаўпра́ўнікамі да часу, прызна́чанага ба́цькам.

Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, былі паняволены стыхіямі свету.
 
Гэтак і мы, калі былí дзе́цьмі, то былí ў рабстве ў стыхій свету;

А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог Свайго Сына, народжанага жанчынай, стаўшага пад закон,
 
а калі прыйшла паўната́ часу, Бог паслаў Сына Свайго Адзінароднага, Які нарадзіўся ад жанчыны, нарадзіўся пад законам,

каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленне.
 
каб выкупіць падзаконных, каб мы атрымалі ўсынаўле́нне.

А дзеля таго, што вы — сыны, паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашы, Які кліча: «Абба, Ойча!»
 
А паколькі вы — сыны, то паслаў Бог у сэрцы вашы Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: Авва, Ойча!

Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы праз Хрыста.
 
Таму ты ўжо не раб, а сын; калі ж сын, то і спадкае́мец Божы праз Іісуса Хрыста.

Але тады, калі не ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасці не ёсць багамі.
 
Але тады, не ведаючы Бога, вы былі рабамі тых, што па прыродзе не багі;

Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і бязродных стыхій, якім зноў хочаце служыць?
 
цяпер жа, спазна́ўшы Бога, а лепш сказаць, спазна́ныя Богам, навошта вы вярта́ецеся зноў да сла́бых і нікчэмных стыхій, у якіх хочаце зноў, як раней, стаць рабамí

Вы глядзіце на дні, месяцы, часы і гады!
 
Вы зважа́еце на дні, месяцы, поры і гады.

Баюся за вас, што, можа, надарма працаваў у вас.
 
Баюся за вас, ці не ма́рна я працаваў для вас.

Браты, прашу вас, будзьце такімі, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне не скрыўдзілі.
 
Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:

Вы ж ведаеце, як праз слабасць цела першы раз я дабравесціў вам,
 
вы ведаеце, што я ў немачы плоці дабраве́сціў вам першы раз,

і вы не пагардзілі спакусай маёй у целе маім, і не адрынулі, але прынялі мяне як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
 
але вы да спакушэння майго ў плоці маёй не аднесліся з пага́рдай і не пагрэбавалі, а прынялí мяне як Ангела Божага, як Хрыста Іісуса.

Дзе ж тады тое шчасце ваша? Сведчу вам, што, калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.
 
Якімі ж вы былі блажэннымі! Сведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вочы свае вырвалі і аддалí мне.

Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?
 
Дык што, няўжо я стаў ворагам вашым, гаворачы вам праўду́

Рупяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.
 
Ру́пяцца пра вас не на дабро, а хочуць вас адасо́біць, каб вы ру́піліся пра іх.

Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас;
 
Добра б ру́піцца пра добрае заўсёды, а не толькі тады, калі я прысу́тны сярод вас.

дзеткі мае, зноў вас нараджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.
 
Дзеткі мае́, якіх я зноў у пакутах нараджа́ю, пакуль вобраз Хрыста не вы́явіцца ў вас!

Хацеў бы я быць у вас цяпер ды змяніць голас мой, бо сам я ў неўразуменні аб вас.
 
Хацеў бы я цяпер быць у вас і па-іншаму ве́сці размову, бо я ў недаўме́нні адносна вас.

Скажыце мне тыя, што хочаце жыць пад законам: ці закону вы не чулі?
 
Скажыце мне вы, якія хочаце быць пад законам: хіба вы не слухаеце закона́

Напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.
 
Бо напісана: «Аўраам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад свабоднай».

Але той, што з нявольніцы, паводле цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, — праз абяцанне.
 
Але той, што ад рабыні, нарадзіўся па плоці, а той, што ад свабоднай, — паводле абяцання.

Гэта як алегорыя сказана, абазначае гэта два запаветы: адзін — на гары Сінай, што на няволю родзіць, гэта Агар.
 
Тут ёсць іншасказа́нне. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінай, які нараджае для рабства, гэта Агар,

Бо гэтая Агар — гара Сінай у Арабіі, адпавядае цяперашняму Ерузаліму і зняволена з сынамі сваімі.
 
бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавяда́е цяперашняму Іерусаліму, бо ён з дзе́цьмі сваімі ў рабстве;

Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны, і ёсць маці ўсім нам.
 
а вышні Іерусалім свабодны: ён — маці ўсім нам.

Напісана бо: «Узвесяліся, няплодная, якая не нараджаеш, усклікай і крычы, якая не пакутуеш родамі, бо ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа».
 
Бо напісана: «узвесяліся, няплодная, якая не нараджа́ла; усклікні і вы́гукні, ты, якая не паку́тавала ў родах; бо намнога больш дзяцей у пакінутай, чым у той, якая ма́е мужа».

Мы ж, браты, паводле Ізаака дзеці абяцання.
 
Мы, браты, — дзеці абяцання, як Ісаак.

Але як і тады той, што паводле цела нарадзіўся, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.
 
Але як тады народжаны па плоці гнаў народжанага па духу, гэтак і цяпер.

А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай».
 
Што ж кажа Пісанне́ «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыні не будзе спадкае́мцам разам з сынам свабоднай».

Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.
 
Дык вось, браты, мы дзеці не рабыні, а свабоднай.