Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Яна Станкевіча
Яшчэ скажу: спадкае́мец у той час, пакуль ён дзіця, нічым не адрозніваецца ад раба, хоць ён і гаспадар усяго:
Вось жа скажу: пакуль спадкаемца бязьлетак, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць і спадар усяго;
ён пад апекунамі і домаўпра́ўнікамі да часу, прызна́чанага ба́цькам.
Але ён падданы апякуном а дамаверам аж да року айцом прызначанага.
Гэтак і мы, калі былí дзе́цьмі, то былí ў рабстве ў стыхій свету;
Гэтак і мы, пакуль былі бязьлеткамі, былі паняволены наваламі сьвету;
а калі прыйшла паўната́ часу, Бог паслаў Сына Свайго Адзінароднага, Які нарадзіўся ад жанчыны, нарадзіўся пад законам,
Але як прышла паўніня часу, Бог паслаў Сына Свайго, народжанага із жонкі, народжанага пад Законам,
каб выкупіць падзаконных, каб мы атрымалі ўсынаўле́нне.
Каб адкупіць тых, што пад Законам, каб мы адзяржалі ўсынаўленьне.
А паколькі вы — сыны, то паслаў Бог у сэрцы вашы Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: Авва, Ойча!
А як вы сынове, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Каторы гукае: «Аўва, Войча!»
Таму ты ўжо не раб, а сын; калі ж сын, то і спадкае́мец Божы праз Іісуса Хрыста.
Затым ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык спадкаемца Божы пераз Хрыста.
Але тады, не ведаючы Бога, вы былі рабамі тых, што па прыродзе не багі;
Але тады запраўды, ня знаўшы Бога, вы былі ў няволі ў тых, што з прыроды не багі;
цяпер жа, спазна́ўшы Бога, а лепш сказаць, спазна́ныя Богам, навошта вы вярта́ецеся зноў да сла́бых і нікчэмных стыхій, у якіх хочаце зноў, як раней, стаць рабамí
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, або валей кажучы, будучы пазнаныя Богам, нашто зварачаецеся ізноў да кволых а галетных навалаў, у каторых ізноў нанава хочаце быць у няволі?
Вы зважа́еце на дні, месяцы, поры і гады.
Назірайце дні а месяцы а поры а гады.
Баюся за вас, ці не ма́рна я працаваў для вас.
Баюся за вас, ці запраўды не дарма я працаваў меж вас.
Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:
Будзьце, як я; бо я, як вы; браты, прашу вас. Вы нічым ня ўкрыўдзілі мяне.
вы ведаеце, што я ў немачы плоці дабраве́сціў вам першы раз,
Бо ведаеце, што ў кволасьці цела я абяшчаў Евангелю вам уперад,
але вы да спакушэння майго ў плоці маёй не аднесліся з пага́рдай і не пагрэбавалі, а прынялí мяне як Ангела Божага, як Хрыста Іісуса.
І спакусы мае ў целе маім вы ўлегцы ня мелі, і не адхінулі з грэбаваньням, але прынялі мяне, як ангіла Божага, як Хрыста Ісуса!
Якімі ж вы былі блажэннымі! Сведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вочы свае вырвалі і аддалí мне.
Што за шчасьце тады было ваша! Сьветчу вам, што, калі б льга было, вы вылупілі б вочы свае і далі імне.
Дык што, няўжо я стаў ворагам вашым, гаворачы вам праўду́
Дык нягож я стаў непрыяцелям вашым, кажучы вам праўду?
Ру́пяцца пра вас не на дабро, а хочуць вас адасо́біць, каб вы ру́піліся пра іх.
Ня добрая рупатлівасьць іхная праз вас, бо хочуць аддзяліць вас, каб вы рупіліся празь іх.
Добра б ру́піцца пра добрае заўсёды, а не толькі тады, калі я прысу́тны сярод вас.
Добры рупіцца заўсёды праз добрае, а ня толькі, як я прытомны ў вас.
Дзеткі мае́, якіх я зноў у пакутах нараджа́ю, пакуль вобраз Хрыста не вы́явіцца ў вас!
Дзеткі мае, дзеля каторых я ізноў у трудненьню, пакуль не ўхармуецца ў вас Хрыстос!
Хацеў бы я цяпер быць у вас і па-іншаму ве́сці размову, бо я ў недаўме́нні адносна вас.
Зычыў бы я цяпер быць із вамі і адмяніць голас свой, бо я заклапочаны ўзглядам вас.
Скажыце мне вы, якія хочаце быць пад законам: хіба вы не слухаеце закона́
Скажыце імне вы, што зычыце быць пад Законам, хіба вы ня слухаеце Закону?
Бо напісана: «Аўраам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад свабоднай».
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго зь нявольніцы, а другога з вольніцы.
Але той, што ад рабыні, нарадзіўся па плоці, а той, што ад свабоднай, — паводле абяцання.
Але тый, што зь нявольніцы, быў народжаны подле цела; а тый, што з вольніцы — подле абятніцы.
Тут ёсць іншасказа́нне. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінай, які нараджае для рабства, гэта Агар,
У гэтым ёсьць атумекі; бо гэта дзьве змовы: адна з гары Сынайскае, што родзе ў няволю, каторая ё Гаґар,
бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавяда́е цяперашняму Іерусаліму, бо ён з дзе́цьмі сваімі ў рабстве;
бо Гаґар ё гара Сынай ув Арабе і адказуе цяперашняму Ерузаліму, бо ён ізь дзецьмі сваімі ў няволі.
а вышні Іерусалім свабодны: ён — маці ўсім нам.
А вышні Ерузалім вольны; ён — маці ўсіх нас.
Бо напісана: «узвесяліся, няплодная, якая не нараджа́ла; усклікні і вы́гукні, ты, якая не паку́тавала ў родах; бо намнога больш дзяцей у пакінутай, чым у той, якая ма́е мужа».
Бо напісана: «Цешся бясплодная, каторая не радзіла; крыкні а загукай ты, што ня труднішся родамі; бо ў пакіненай шмат болей дзяцей, чымся ў маючай мужа».
Мы, браты, — дзеці абяцання, як Ісаак.
А мы, браты, дзеці абятніцы подле зразы Ісака.
Але як тады народжаны па плоці гнаў народжанага па духу, гэтак і цяпер.
Але як тады народжаны подле цела перасьледаваў народжанага подле духа, так і цяперака.
Што ж кажа Пісанне́ «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыні не будзе спадкае́мцам разам з сынам свабоднай».
Але што кажа Пісьмо? «Выкінь нявольніцу й сына ейнага, бо ніяк сын нявольнічын ня будзе спадкаемцам разам із сынам вольнічыным».
Дык вось, браты, мы дзеці не рабыні, а свабоднай.
Дык, браты, мы дзеці не нявольнічыны, але вольнічыны.
