Да Галятаў 4 разьдзел

 

 

Кажу восьжа: пакуль насьледнік — малалетні, ён нічым ня рожніцца ад слугі, хоць і гаспадар усяго:

 

1 Кажу вам: пакуль спадчыньнік малалетні, ён нічуць ня розьніцца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім.

ён пад апякунамі й аканомамі аж да пары вызначанай бацькам.

 

Ён знаходзіцца праз вызначаны час пад уладай апякуноў і начальнікаў.

Гэтак і мы: пакуль былі малымі, падлягалі сілам сьвету,

 

Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, былі падпарадкаваны ўзьдзеяньням акружаючага сьвету.

а як прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, зроджанага з жанчыны і падлеглага Закону,

 

А калі прыйшоў намечаны Богам час, паслаў Ён свайго Сына, народжанага жанчынай, народжанага пад законам,

каб адкупіў падзаконных ды каб і мы атрымалі усынаўленне.

 

каб выбавіў тых, якія былі пад законам, каб такім чынам і мы атрымалі ўсынаўленьне.

І таму, што вы — сыны, зыслаў Бог у вашы сэрцы Духа Сына Свайго, ўзываючага: Абба, Войчэ!

 

А дзеля таго, што з'яўляецеся сынамі (дзецьмі) , саслаў Бог Духа Сына свайго ў сэрцы вашы: які кліча Абба,-Ойча.

Дзеля таго ты ўжэ не слуга, але сын; а калі сын, дык і насьледнік праз Бога.

 

Так што не слуга ўжо ён, але сын. А калі сын, дык і спадчыньнік з волі Божай.

Калісь то вы, ня знаўшы Бога, служылі багам, якія ў сутнасці ня былі багамі;

 

Праўда раней ня зналі вы Бога, служылі ідалам, якія па сутнасьці не з натуры Божай.

цяпер-жа, пазнаўшы Бога, ці лепш мо — пазнаныя Богам, па што вяртаецеся зноў к немачным нікчомым рэчывам, якім зноў маніцеся служыць?

 

Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да ліхіх акружаючых рэчаў, якім зноў хочаце падчыніцца.

Пільнуйце дні, месяцы, поры і гады.

 

Паглядзіце на дні, месяцы, час і гады.

Пабайваюся аб вас, ці не надарма ў вас я мазаліўся.

 

Думаю, што бясплодна працую ў вас.

Браты, малю вас, будзьце гэткімі, як я; бо і я гэткі, як вы. Нічым вы ня скрыўдзілі мяне;

 

Браты, прашу вас, будзьце, як і я, і я стаўся бо такім, як вы. Нічым вы мяне ня скрыўдзілі.

вы-ж ведаеце, як я фізычна немачны даўней выглашаў вам Эванэлію,

 

Ведаеце ж, як з прычыны хваробы цела затрыманы раней ужо апавяўчаў вам Эвангелію і, не зважаючы на маю кволасьць, якая была для вас спакусаю, не пагрэбавалі мною і не адпіхнулі, але прынялі мяне як пасланца Божага, як самога Езуса Хрыстуса.

і вы не пагарджалі ды не адапхнулі із-за таго, што ў целе маім было для вас прыкрым, спакусай, а прынялі мяне як Божага Анела, як Хрыстуса Езуса.

 

Дзе ж тады тое ваша шчасьце. Завяраю вас, калі б гэта было магчыма, дык вочы сабе павырывалі б і аддалі б іх мне.

Дзеж падзелася тая шчаснапагада вашая? Светчу бо вам, што каліб маглі тады, то выняліб свае вочы й даліб мне.

 

Дык ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?

Дык няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы праўду вам?

 

Клапоцяцца яны аб вас не з дабра, але адарваць вас ад нас хочуць, каб аб іх вы рупіліся.

дрыжаць аб вас, але нядобра, бо адстараніць вас хочуць, каб вы іх насьледавалі.

 

Добрая рэўнасць у добрым заўсёды,

Яно то добра дбаць аб добрым заўсёды, а ня толькі тады, калі я у вас прысутны,

 

але не тады, калі я знаходжуся паміж вас. Дзеткі мае, зноў вас народжваю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстус.

сынкі мае, якіх зноў вось раджу балеючы, пакуль не ўфармуецца ў вас Хрыстус.

 

Хацеў бы пабываць у вас у гэты момант ды зьмяніць голас свой, бо не ведаю, што з вамі рабіць.

Хацеўбы я цяпер ужо быць у вас і зьмяніць мой голас, я бо аб вас у сумнівах.

 

Скажыце мне, што вы хочаце жыць пад законам, і закону вы не разумееце?

Скажэце мне тые, што жадаеце быць пад Законам: вы ня чыталі Закону?

 

Напісана ёсьць, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго з нявольніцай, другога з вольнай.

Бо-ж напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служніцы, а другога ад вольнае.

 

Але той, што з нявольніцы, з волі цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, праз абяцаньне.

Але той, што ад служніцы, водле цела народжаны; а той, што з вольнае — з абяцання.

 

Гэта праз алегорыю параўнаньне сказана. Абазначае яно два запаветы адзін, што на гары Сіёнскай, гэта той, што нявольнікаў родзіць-Агар,

Гэта праз алегорыю сказана; тут бо два запаветы: адзін з гары Сынайскае, родзячы на служэнства, гэта Агар;

 

А гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, і зьняволена з сынамі сваімі.

а гара Сынай ёсьць у Арабіі і мае лучнасьць з сянняшнім Ерузалімам, паняволеным із сынамі сваімі;

 

Той жа Ерузалім, што ўгары знаходзіцца,-вольны і з яўляецца маткай нашай.

вышэйшы-ж Ерузалім ёсьць вольны і ён ёсьць маці ўсім нам.

 

Напісана бо: "Цешся няплодная, якая ня родзіш, гамані і крычы, якая не мучаешся, бо ў кінутай больш дзяцей, чым у той якая мае мужа".

Напісана бо: Весяліся, няплодная, няроджаная, голасна ўсклікні мук нязнаючая; бо шмат болей дзяцей у пакінутай, як у маючай мужа!

 

Мы ж, браты, па Iзааку дзецьмі абяцаньня з'яўляемся.

Мы-ж, браты, паводле Ізаака — дзеці абяцання.

 

Але як і тады той, што па волі цела нарадзіўся, прасьледваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

Але, як тады народжаны водле цела прасьледаваў роджанага водле духа, гэтак і цяпер.

 

А што кажа Пісьмо Сьвятое? "Выгані няволіцу і яе сына, бо не будзе спадчыньнікам сын няволіцы разам з сынам вольнай.

Што-ж бо кажа Пісанне? Выжань служаніцу з ейным сынам, бо сын нявольніцы ня будзе насьледнікам з сынам вольнае.

 

Дык вось, браты, мы дзеці не няволіцы, але вольнай.

Гэтак вось, браты, мы ня служніцы сыны, але вольнае.