Дзеі 5 разьдзел

 

 

Адзін чалавек па імені Ананія са сваёй жонкай Сапфірай прадаў свой набытак

 

Adzin-ža muž, na imia Ananij, z žonkaj swajeju Safiraj, pradaŭ pole,

і ўтаіў з ведама жонкі частку выручаных сродкаў, а частку прынёс і паклаў ля ног Апосталаў.

 

i adłažyŭ z zapłaty za pole, z wiedama swajej žonki, i pryniosšy niejkuju čaść, pałažyŭ la noh apostałaŭ.

Але Пётр сказаў: «Ананія, чаму сатана напоўніў тваё сэрца, каб ты зманіў перад Духам Святым і ўтаіў частку сродкаў за зямлю?

 

I skazaŭ Piotr: Ananij, čamu djabał skusiŭ twajo serca, kab ty łhaŭ Duchu światomu i adłažyŭ z zapłaty za pole?

Хіба тое, што ты меў, не было тваім, а прададзенае ці не было ў тваёй уладзе? Чаму ты задумаў гэта ў сваім сэрцы? Ты зманіў не перад людзьмі, а перад Богам!»

 

Ci-ž astajučysia jano nie pry tabie astawałasia, a pradadzienaje ci-ž nia ŭ twajej było mocy? Čamu-ž ty pastanawiŭ u sercy swaim hetuju reč? Ty nie sałhaŭ ludziam, ale Bohu.

Пачуўшы гэтыя словы, Ананія ўпаў і памёр. Усіх, хто чуў гэта, ахапіў вялікі страх.

 

A pačuŭšy hetyja słowy, Ananij upaŭ i skanaŭ. I źniaŭ wialiki strach usich, katoryja čuli.

А юнакі ўсталі, узялі яго, вынеслі і пахавалі.

 

A ŭstaŭšy, dziaciuki pryniali jaho i wyniesšy, pachawali.

Гадзіны праз тры прыйшла яго жонка, не ведаючы пра тое, што адбылося.

 

Prajšło-ž kala troch hadzin času, i žonka jahona, nia wiedajučy, što stała, uwajšła.

Пётр спытаўся ў яе: «Скажы мне, ці за столькі вы прадалі зямлю?» Яна адказала: «Так, за столькі».

 

I skazaŭ jej Piotr: Skažy mnie žančyna, ci wy za stolki pradali pole? Jana-ž skazała: Tak za stolki.

Тады Пётр сказаў ёй: «Чаму гэта вы дамовіліся выпрабоўваць Духа Пана? Вось, на парозе ногі тых, хто пахаваў твайго мужа, — яны вынесуць і цябе».

 

Piotr-ža da jaje: što heta wy zmowilisia, kab spakušwać Ducha Panskaha? Woś nohi tych, što pachawali twajho muža, la dźwiarej, i ciabie wyniasuć.

Яна адразу ўпала ля яго ног і аддала духа. Юнакі ж, калі ўвайшлі, знайшлі яе мёртвай і, вынесшы, пахавалі яе каля мужа.

 

Jana zaraz-ža ŭpała la noh jahonych i skanała. Uwajšoŭšy-ž dziaciuki, znajšli jaje pamioršaju i wynieśli i pachawali kala jaje muža.

Увесь Касцёл і ўсіх, хто чуў гэта, ахапіў вялікі страх.

 

I źniaŭ wialiki strach uwieś kaścioł i ŭsich, što čuli ab hetym.

Рукамі Апосталаў было ўчынена ў народзе шмат знакаў і цудаў. Усе аднадушна сыходзіліся на ганак Саламона.

 

Praz ruki-ž apostałaŭ dziejalisia mnohija znaki i cudy ŭ narodzie. I byli ŭsie adnadušna ŭ prysienku Sałamona,

З астатніх жа ніхто не асмельваўся далучыцца да іх, а народ іх узвялічваў.

 

a z inšych nichto nie adwažawaŭsia da ich dałučycca; ale narod ich sławiŭ

Праз веру ўсё больш далучалася да Пана, мноства мужчын і жанчын,

 

i bolej pawialičwałasia mnostwa mužoŭ i žanok, wieručych u Panu,

так што выносілі хворых на вуліцы і клалі іх на насілках і ложках, каб хоць цень Пятра, калі ён праходзіў, упала на каго-небудзь з іх.

 

tak što na wulicy wynosili chworych i kłali na łožach i nasiłkach, kab pry prachodzie Piatra prynamsia cień jahony acianiŭ kaho-kolečy z ich i kab byli zwolnieny ad swaich chwarobaŭ.

Сыходзілася таксама ў Ерузалем з навакольных мястэчак мноства людзей, якія прыносілі хворых і апанаваных нячыстымі духамі, і ўсе яны вылечваліся.

 

Źbirałasia-ž tak-ža mnostwa z susiednich haradoŭ da Jeruzalimu, prynosiačy chworych i mučanych duchami niačystymi; usie jany byli azdaroŭleny.

Тады першасвятар і ўсе тыя, хто быў разам з ім, з кола садукеяў, поўныя зайздрасці,

 

I paŭstaŭšy archiświatar i ŭsie, što z im byli (heta jość herezyja sadukiejaŭ), byli napoŭnieny zajzdraściaj,

схапілі Апосталаў і кінулі іх у гарадскую турму.

 

i nałažyli ruki na apostałaŭ i pasadzili ich u wahulny wastroh.

Але ноччу анёл Пана адчыніў дзверы вязніцы, вывеў іх і сказаў:

 

Ale anieł Panski, unačy adčyniŭšy dźwiery wastrohu i wywieŭšy ich, skazaŭ:

«Ідзіце і абвяшчайце народу ў святыні ўсе словы гэтага жыцця».

 

Idziecie, i staŭšy hawarecie narodu ŭ światyni ŭsie słowy hetaha žyćcia.

Яны ж, паслухаўшыся, увайшлі раніцай у святыню і навучалі. Апосталы перад Сінэдрыёнам Першасвятар і тыя, хто быў разам з ім, прыйшлі, склікалі Сінэдрыён і ўсю раду старэйшын сыноў Ізраэля і паслалі ў вязніцу, каб прывялі Апосталаў.

 

Jany, pačuŭšy, uwajšli naranicy ŭ światyniu i nawučali. A pryjšoŭšy archiświatar i tyja, što z im byli, sklikali Radu i ŭsich staršych z synoŭ Izraila, i pasłali ŭ wastroh, kab ich prywieści.

Аднак, прыйшоўшы, слугі не знайшлі іх у вязніцы. Вярнуўшыся, яны сказалі:

 

Kali-ž pryjšli słuhi, i adčyniŭšy wastroh, nie znajšli ich, wiarnuŭšysia, abwieścili,

«Турма была замкнёнай і ў поўнай бяспецы, і варта стаяла пры дзвярах. Аднак, адчыніўшы, мы нікога там не знайшлі».

 

kažučy: Wastroh-to my znajšli zamkniony z usiej starannaściaj, i stražnikaŭ stajačych pierad dźwiarami, ale adčyniŭšy, my ŭnutry nikoha nie znajšli.

Калі дазорац святыні і першасвятары пачулі гэтыя словы, не зразумелі, што сталася.

 

Kali-ž pačuli hetyja słowy, načalnik światyni i archiświatary sumniewalisia ab ich, što-b heta stałasia?

Але нехта прыбыў і сказаў ім: «Вось мужы, якіх вы кінулі ў вязніцу, стаяць у святыні і навучаюць народ».

 

Pryjšoŭšy-ž niechta, skazaŭ im: što woś mužy, katorych wy pasadzili ŭ wastroh, jość u światyni, stajać i wučać narod.

Тады дазорац пайшоў са слугамі і прывёў іх без прымусу, таму што баяліся народу, каб не закідалі іх камянямі.

 

Tady pajšoŭ načalnik z słuhami i prywioŭ ich biaz hwałtu, bo bajalisia narodu, kab nie zakamienawaŭ ich.

Калі слугі прывялі Апосталаў у Сінэдрыён, першасвятар спытаўся ў іх:

 

I prywioŭšy ich, pastawili pierad Radaj. I spytaŭsia ŭ ich archiświatar,

«Ці не строга забаранілі мы вам навучаць у імя гэтае? Між тым вы напоўнілі ўвесь Ерузалем вашым вучэннем і хочаце абвінаваціць нас у крыві таго чалавека».

 

kažučy: My wam zabaronaj zabaranili, kab wy nia wučyli ŭ hetaje imia, a wy woś napoŭnili Jeruzalim wašaju nawukaju i chočacie na nas uźwieści kroŭ hetaha čaławieka.

Пётр і Апосталы адказалі: «Трэба слухацца Бога больш, чым людзей.

 

Adkazwajučy-ž Piotr i apostały skazali: Bolej treba słuchać Boha, čym ludziej.

Бог айцоў нашых уваскрасіў Езуса, якога вы схапілі і павесілі на дрэве.

 

Boh ajcoŭ našych padniaŭ Jezusa, katoraha wy zabili, pawiesiŭšy na drewie.

Бог узвысіў Яго сваёй правіцаю як Уладара і Збаўцу, каб даць Ізраэлю пакаянне і адпушчэнне грахоў.

 

Hetaha pawadyra i zbaŭcu ŭzwysiŭ Boh prawicaju swajeju, kab dać pakutawańnie Izrailu i adpuščeńnie hrachoŭ.

Мы сведкі гэтых слоў і Дух Святы, якога Бог даў тым, хто паслухмяны Яму».

 

I my jość świedki hetych słoŭ i Duch światy, katoraha daŭ Boh usim pasłušnym jamu.

Тыя, калі пачулі гэта, разгневаліся і вырашылі іх забіць.

 

Pačuŭšy hetaje nadrywalisia i dumali ich zabić.

Адзін з фарысеяў па імені Гамаліэль, настаўнік Закону, паважаны ўсім народам, устаў у Сінэдрыёне і загадаў на хвіліну вывесці гэтых людзей. Пасля сказаў:

 

Ustaŭšy-ž u Radzie adzin faryzej, na imia Hamalijel, wučyciel zakonu, pawažany ŭsim narodam, zahadaŭ ludziam nakoratka wyjści

«Мужы ізраэльскія, добра падумайце, што хочаце зрабіць з гэтымі людзьмі.

 

i skazaŭ da ich: Mužy izrailskija, uwažajcie na siabie adnosna hetych ludziej, što majecie rabić.

Бо нядаўна перад гэтым з’явіўся Тэўда, выдаючы сябе за кагосьці вялікага. Далучылася да яго каля чатырохсот чалавек. Але ён быў забіты, і ўсе, хто слухаў яго, разышліся і зніклі.

 

Bo prad hetymi dniami paŭstaŭ Teod, kažučy, što jon jość niechta; da jaho prystała likam kala čatyrochsot mužoŭ; jon byŭ zabity i ŭsie, što wieryli jamu, byli razsiejeny i abiernuty ŭ ništo.

Пасля яго, падчас перапісу, з’явіўся Юда з Галілеі і павёў народ за сабою. Але і ён загінуў, і ўсе, хто слухаўся яго, рассеяліся.

 

Paśla hetaha paŭstaŭ Juda Halilejec u dni pierapisu i paciahnuŭ za saboju narod; i jon zahinuŭ, i ŭsie, katoryja — tolki prystali da jaho, razsypalisia.

Цяпер кажу вам: адступіцеся ад гэтых людзей і пакіньце іх. Бо калі гэтая задума і гэтая справа ад людзей, то яна знікне,

 

Dyk i ciapier kažu wam, adstupiecie ad hetych ludziej i pakińcie ich. Bo kali heta rada ci sprawa ad ludziej, jana raskidajecca;

а калі ад Бога, то вы не здолееце знішчыць іх. І каб часам вы не змагаліся з Богам!»Яны паслухаліся яго.

 

ale kali jana z Boha, nia zmožacie jaje raskinuć, kab časam wam nia pryjšłosia zmahacca i z Boham. I zhadzilisia z im.

Паклікаўшы Апосталаў, збілі іх і забаранілі ім прамаўляць у імя Езуса, ды адпусцілі.

 

I paklikaŭšy apostałaŭ, nabiŭšy ich, zahadali, kab jany zusim nie hawaryli ŭ imia Jezusa, i puścili ich.

А яны пайшлі з Сінэдрыёна, радуючыся, што былі годныя цярпець знявагу за гэтае імя.

 

A jany išli ad wobliku Rady, ciešačysia, što stalisia hodnymi ciarpieć źniawahu za imia Jezus.

Не пераставалі кожны дзень навучаць у святыні і па дамах, абвяшчаючы Евангелле пра Езуса Хрыста.

 

I nie pierastawali kožny dzień u światyni i pa damoch nawučać i apawiaščać Jezusa Chrysta.