Дзеі 3 разьдзел

 

 

А дзевятай гадзіне Пётр і Ян уваходзілі ў святыню на малітву.

 

Piotr-ža i Jan išli na hadzinu ŭ światyniu dziewiataju malitwy.

Быў там чалавек, кульгавы ад нараджэння, якога прыносілі і садзілі штодня каля брамы святыні, што звалася Прыгожай, каб ён прасіў міласціну ў тых, хто ўваходзіў у святыню.

 

I niaśli adnaho čaławieka, katory byŭ kulhawy z łona matki swajej; jaho štodnia kłali kala światyni bramy, što zawiecca Pryhožaj, kab prasiŭ dareńnia ad uwachodziačych u światyniu.

Калі ён убачыў Пятра і Яна, якія збіраліся ўвайсці ў святыню, папрасіў у іх міласціну.

 

Toj, jak ubačyŭ Piatra i Jana, pačynajučych uwachodzić u światyniu, prasiŭ, kab atrymać dareńnie.

Пётр прыгледзеўся з Янам да яго і сказаў:

 

A ŭhladajučysia na jaho Piotr z Janam, skazaŭ: Pahlań na nas.

«Паглядзі на нас». Той паглядзеў на іх, спадзеючыся што-небудзь атрымаць. Але Пётр сказаў:

 

Jon-ža ŭziraŭsia na ich, spadziajučysia niešta ad ich atrymać.

«Срэбра і золата не маю, але што маю, тое даю табе: у імя Езуса Хрыста з Назарэта, устань і хадзі!»

 

A Piotr skazaŭ: Sierabra i zołata ŭ mianie niama, ale što maju, toje tabie daju: U imia Jezusa Chrysta Nazarenskaha ŭstań i chadzi.

І, узяўшы яго за правую руку, падняў яго. Адразу ўмацаваліся яго ногі і ступні.

 

I ŭziaŭšy jaho za prawuju ruku, padniaŭ jaho, i zaraz-ža akrepli nohi i stupieni jahony.

Ён ускочыў, стаў на ногі і пачаў хадзіць, увайшоў з імі ў святыню, ходзячы, падскокваючы і славячы Бога.

 

I ŭskočyŭšy staŭ i chadziŭ; i ŭwajšoŭ z imi ŭ światyniu, chodziačy i padskakiwajučy i chwalačy Boha.

Усе людзі бачылі, як ён хадзіў і славіў Бога.

 

I widzieŭ jaho ŭwieś narod chodziačaha i chwalačaha Boha.

Пазналі яго, што гэта быў той, які сядзеў каля Прыгожай брамы святыні дзеля міласціны, і напоўніліся жахам і здзіўленнем ад таго, што сталася з ім.

 

I paznawali jaho, što heta byŭ toj, katory dziela dareńnia sadziŭsia kala Pryhožaj bramy światyni; i byli napoŭnieny zdumleńniem i zachopleńniem dziela taho, što było jamu stałasia.

Ён не адступаўся ад Пятра і Яна, таму ўвесь народ у здзіўленні збегся да іх на ганак, званы Саламонавым.

 

A kali jon dziaražaŭsia Piatra i Jana, źbiehsia da ich uwieś narod u prysienak, što zawiecca Sałamonawym, zdumlewajučysia.

Убачыўшы гэта, Пётр сказаў народу: «Мужы ізраэльскія, чаго здзіўляецеся? Чаго так глядзіце на нас, быццам мы ўласнай сілаю або пабожнасцю зрабілі так, што ён ходзіць?

 

A widziačy Piotr adazwaŭsia da narodu: Mužy Izrailskija, što wy dziwiciosia z hetaha, abo što wy ŭhledajeciesia na nas, byccam my našaj mocaj abo ŭładaj zrabili, što hety chodzić?

Бог Абрагама, Ісаака і Якуба, Бог айцоў нашых уславіў Слугу свайго, Езуса, якога выдалі вы і адракліся ад Яго перад Пілатам, калі той вырашыў адпусціць Яго.

 

Boh Abrahama i Boh Izaaka i Boh Jakuba, Boh ajcoŭ našych usławiŭ Syna swajho Jezusa, katoraha wy-to wydala i adraklisia pierad Piłatam; kali toj sudziŭ, kab byŭ zwolnieny.

Вы адракліся ад Святога і Справядлівага, а прасілі памілаваць забойцу.

 

Wy-ž adraklisia ad światoha i sprawiadliwaha, i prasili, kab wam padaryŭ muža zabojcu,

Вы забілі Пачынальніка Жыцця, якога Бог уваскрасіў з мёртвых, чаго мы сведкі.

 

a spraŭcu žyćcia wy zabili; katoraha Boh padniaŭ z umierłych, čaho my jość świedki.

І праз веру ў імя Ягонае таго, каго бачыце і ведаеце, імя гэтае ўмацавала. Вера, што паходзіць ад Яго, дала яму гэтае аздараўленне перад усімі вамі.

 

I dziela wiery ŭ imia jaho ŭzmacawała imia jahonaje hetaha, katoraha wy bačycie i znajecie, i wiera, katoraja praz jaho jość, dała poŭnaje hetaje azdaraŭleńnie na wačach was usich.

Цяпер, браты, я ведаю, што вы зрабілі гэта з няведання, як і вашыя кіраўнікі.

 

A ciapier, braty, wiedaju, što zrabili wy praz niaświedamaść, tak jak i wašyja staršyja.

А Бог здзейсніў тое, што абвяшчаў вуснамі ўсіх прарокаў, што Яго Месія будзе цярпець.

 

Boh-ža hetak spoŭniŭ toje, što pradkazaŭ praz wusny ŭsich prarokaŭ, što Chrystus jahony maje ciarpieć.

Дык пакайцеся і навярніцеся, каб знішчаныя былі грахі вашыя,

 

Dyk pakutujcie i nawiarnieciesia, kab byli źništožany hrachi wašy,

каб прыйшла ад Пана гадзіна палёгкі і каб паслаў Ён вам таго, хто быў прадказаны, — Езуса Хрыста,

 

kab, kali pryjduć časy achałody ad wobliku Pana, dy jon pasłaŭ taho, katory jość abwieščany wam, Jezusa Chrysta.

якога неба павінна было прыняць да часоў аднаўлення ўсяго, пра што спрадвеку казаў Бог вуснамі сваіх святых прарокаў.

 

Jaho-to treba, kab pryniało nieba až da časaŭ naprawy ŭsiaho, ab čym hawaryŭ Boh praz wusny swaich światych ad wieku prarokaŭ.

Майсей сказаў: “Пан Бог дасць вам Прарока з братоў вашых, падобнага да мяне; слухайцеся Яго ва ўсім, што Ён вам скажа.

 

Majsiej-to skazaŭ: "što praroka padyjmie wam Pan Boh waš z bratoŭ wašych, tak jak mianie; jaho budziecie słuchać wa ŭsim, što-kolečy budzie wam hawaryć (Dł. 18, 15, 18).

А кожны, хто не паслухае таго Прарока, будзе знішчаны ў народзе”.

 

I budzie, što ŭsiakaja duša, jakaja nie pasłuchaje henaha praroka, budzie wykaraniena z narodu" (Lew. 23, 29).

І ўсе прарокі, якія прамаўлялі з часоў Самуэля і пасля яго, абвяшчалі гэтыя дні.

 

I ŭsie praroki ad Samuela i potym, katoryja hawaryli, abwiaščali hetyja dni.

Вы — сыны прарокаў і запавету, які Бог заключыў з айцамі вашымі, кажучы Абрагаму: “Благаслаўлёныя будуць у тваім патомстве ўсе народы зямлі”.

 

Wy jość syny prarokaŭ i ŭmowy, jakuju ŭstanawiŭ Boh z našymi ajcami, kažučy da Abrahama: "I ŭ patomstwie twaim buduć bahasłaŭleny ŭsie narody ziamli" (Hien. 22, 18).

Для вас найперш Бог уваскрасіў Слугу свайго і паслаў Яго, каб Ён благаславіў вас і адвярнуў кожнага ад беззаконняў вашых».

 

Wam najpierš Boh, padniaŭšy Syna swajho, pasłaŭ bahasławić wam, kab kožny nawiarnuŭsia ad niahodnaści swajej.