Дзеі 3 разьдзел

 

 

Пётр ды Іоан ішлі разам у храм у дзявятай гадзіне малітвы.

 

Piotr-ža i Jan išli na hadzinu ŭ światyniu dziewiataju malitwy.

І не́сьлі нейкага чалаве́ка, храмога ад матчынага чэрава; яго кожын дзе́нь садзілі перад дзьвярыма храму, называнымі Краснымі, прасіць міласьціну ў прыходзіўшых у храм.

 

I niaśli adnaho čaławieka, katory byŭ kulhawy z łona matki swajej; jaho štodnia kłali kala światyni bramy, što zawiecca Pryhožaj, kab prasiŭ dareńnia ad uwachodziačych u światyniu.

Ён, угле́дзіўшы Пятра й Іоана, што ме́ліся ўвайсьці ў сьвятыню, прасіў у іх міласьціны.

 

Toj, jak ubačyŭ Piatra i Jana, pačynajučych uwachodzić u światyniu, prasiŭ, kab atrymać dareńnie.

Пётр жа, паўзіраўшыся на яго з Іоанам, сказаў: Паглядзі на нас.

 

A ŭhladajučysia na jaho Piotr z Janam, skazaŭ: Pahlań na nas.

Ён жа пільна ўзіраўся на іх, спадзяючыся не́шта дастаць.

 

Jon-ža ŭziraŭsia na ich, spadziajučysia niešta ad ich atrymać.

І сказаў Пётр: Серабра ды золата няма ў мяне́, дык дам табе́ тое, што ма́ю. У імя Ісуса Хрыста Назарэя ўстань і хадзі!

 

A Piotr skazaŭ: Sierabra i zołata ŭ mianie niama, ale što maju, toje tabie daju: U imia Jezusa Chrysta Nazarenskaha ŭstań i chadzi.

І, узяўшы яго за правую руку, падняў яго, і ўраз жа акрэплі ногі й ступні ягоныя,

 

I ŭziaŭšy jaho za prawuju ruku, padniaŭ jaho, i zaraz-ža akrepli nohi i stupieni jahony.

і, падскочыўшы, стануў і хадзіў ды разам з імі ўвайшоў у храм, пахаджаючы, падско́кваючы ды слаўлючы Бога.

 

I ŭskočyŭšy staŭ i chadziŭ; i ŭwajšoŭ z imi ŭ światyniu, chodziačy i padskakiwajučy i chwalačy Boha.

І ўве́сь народ бачыў яго ходзячы й слаўлючы Бога.

 

I widzieŭ jaho ŭwieś narod chodziačaha i chwalačaha Boha.

І пазналі яго, што гэта быў той, што дзеля міласьціны сядзе́ў ля Красных дзьве́раў царквы; і напоўніліся страхам і зьдзіўле́ньнем ад стаўшагася з ім.

 

I paznawali jaho, što heta byŭ toj, katory dziela dareńnia sadziŭsia kala Pryhožaj bramy światyni; i byli napoŭnieny zdumleńniem i zachopleńniem dziela taho, što było jamu stałasia.

А як аздароўлены кульгач не адставаў ад Пятра й Іоана, дык уве́сь народ у задзіўле́ньні прыбе́г да іх у се́ні, што называюцца Салямонавымі.

 

A kali jon dziaražaŭsia Piatra i Jana, źbiehsia da ich uwieś narod u prysienak, što zawiecca Sałamonawym, zdumlewajučysia.

Бачучы гэта, Пётр прамовіў да народу: Мужы Ізраільскія! што́ дзівуецеся з гэтага, ці што́ так пільна ўгляда́ецеся на нас, як быццам уласнай сілай або пабожнасьцяй зрабілі мы, каб ён хадзіў?

 

A widziačy Piotr adazwaŭsia da narodu: Mužy Izrailskija, što wy dziwiciosia z hetaha, abo što wy ŭhledajeciesia na nas, byccam my našaj mocaj abo ŭładaj zrabili, što hety chodzić?

Гэта Бог Аўраамаў і Ізаакаў і Якубаў, Бог бацькоў нашых, уславіў сына Свайго Ісуса, якога вы выдалі й адракліся ад Яго перад абліччам Пілата, калі той судзіў звольніць Яго.

 

Boh Abrahama i Boh Izaaka i Boh Jakuba, Boh ajcoŭ našych usławiŭ Syna swajho Jezusa, katoraha wy-to wydala i adraklisia pierad Piłatam; kali toj sudziŭ, kab byŭ zwolnieny.

Вы-ж ад Сьвятога й Справядлівага адракліся ды прасілі памілаваць вам чалаве́ка душагуба,

 

Wy-ž adraklisia ad światoha i sprawiadliwaha, i prasili, kab wam padaryŭ muža zabojcu,

а Павадыра жыцьця забілі. Бог падняў Яго із мёртвых, і мы — сьве́дкі гэтага.

 

a spraŭcu žyćcia wy zabili; katoraha Boh padniaŭ z umierłych, čaho my jość świedki.

І дзеля ве́ры ў імя Ягонае дало імя Яго сілу таму, каго бачыце й ведаеце; і ве́ра, што́ ад Яго, дала яму гэтае аздараўле́ньне перад вамі ўсімі.

 

I dziela wiery ŭ imia jaho ŭzmacawała imia jahonaje hetaha, katoraha wy bačycie i znajecie, i wiera, katoraja praz jaho jość, dała poŭnaje hetaje azdaraŭleńnie na wačach was usich.

Але цяпе́р, браты, я ве́даю, што праз няве́даньне ўчынілі вы гэта, так, як і павадыры вашыя.

 

A ciapier, braty, wiedaju, što zrabili wy praz niaświedamaść, tak jak i wašyja staršyja.

Бог жа, што прадказаў вуснамі ўсіх Сваіх Прарокаў, каб цярпе́ць мукі Хрысту, тое і споўніў.

 

Boh-ža hetak spoŭniŭ toje, što pradkazaŭ praz wusny ŭsich prarokaŭ, što Chrystus jahony maje ciarpieć.

Дык пакайцеся й навярне́цеся, каб былі зьняты з вас грахі вашыя,

 

Dyk pakutujcie i nawiarnieciesia, kab byli źništožany hrachi wašy,

каб прыйшлі часы́ асьвяжэньня ад аблічча Госпада, ды Ён прыслаў-бы вам Ісуса Хрыста, якога абвясьціў наперад,

 

kab, kali pryjduć časy achałody ad wobliku Pana, dy jon pasłaŭ taho, katory jość abwieščany wam, Jezusa Chrysta.

ды якога мусіла не́ба прыняць да часу зьдзейсьненьня ўсяго, аб чым гаварыў Бог праз вусны ўсіх Сваіх сьвятых Прарокаў ад вякоў.

 

Jaho-to treba, kab pryniało nieba až da časaŭ naprawy ŭsiaho, ab čym hawaryŭ Boh praz wusny swaich światych ad wieku prarokaŭ.

Бо-ж Майсе́й сказаў бацьком: Прарока паставіць вам Госпад Бог із братоў вашых, як мяне́. Яго слухайцеся ў-ва ўсім, што каза́ціме да вас.

 

Majsiej-to skazaŭ: "što praroka padyjmie wam Pan Boh waš z bratoŭ wašych, tak jak mianie; jaho budziecie słuchać wa ŭsim, što-kolečy budzie wam hawaryć (Dł. 18, 15, 18).

І будзе, што кожная душа, якая не паслухаецца Прарока гэнага, будзе вы́нішчана з народу (Другазаконьне 18:15−18).

 

I budzie, što ŭsiakaja duša, jakaja nie pasłuchaje henaha praroka, budzie wykaraniena z narodu" (Lew. 23, 29).

Дый усе́ Прарокі ад Самуіла ды пасьля іх, якія толькі прамаўлялі, прадвяшчалі гэтыя дні.

 

I ŭsie praroki ad Samuela i potym, katoryja hawaryli, abwiaščali hetyja dni.

Вы — сыны Прарокаў і тае́ запаведзі, што даў Бог бацьком нашым, кажучы да Аўраама: І ў насе́ньні тваім багаслаўлёны будуць усе́ народы зямлі.

 

Wy jość syny prarokaŭ i ŭmowy, jakuju ŭstanawiŭ Boh z našymi ajcami, kažučy da Abrahama: "I ŭ patomstwie twaim buduć bahasłaŭleny ŭsie narody ziamli" (Hien. 22, 18).

Вам найпе́рш Бог, паставіўшы Сына Свайго Ісуса, паслаў Яго багаславіць вас, каб адвярнуўся кожын ад благіх учынкаў сваіх.

 

Wam najpierš Boh, padniaŭšy Syna swajho, pasłaŭ bahasławić wam, kab kožny nawiarnuŭsia ad niahodnaści swajej.