Да Галятаў 4 разьдзел

 

 

Дык кажу вам: пакуль спадкаемца дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад слугі, хоць ён і гаспадар над усім,

 

Але я кажу: на ўвесь час, пакуль спадкаемец зьяўляецца няпаўналетнім, ён нічым ня адрозьніваецца ад раба, хаця і зьяўляецца гаспадаром усяго;

але падпарадкоўваецца да вызначанага айцом часу апекунам і распарадчыкам.

 

але пад апякунамі і аканомамі ён знаходзіцца аж да тзрміна, які вызначыў бацька.

Так і мы, пакуль былі дзецьмі, служылі стыхіям свету.

 

Гэтак і мы, пакуль былí дзяцьмі, былі паняволены стыхіямі гэтага сьвету;

Калі надышла паўната часу, паслаў Бог Сына свайго, народжанага ад жанчыны, падпарадкаванага Закону,

 

а як прыйшла паўната часу, дык паслаў Бог Сына Свайго, Які быў народжаны ад жанчыны і стаў пад Законам,

каб адкупіць тых, хто падлягаў Закону, каб мы атрымалі ўсынаўленне.

 

каб адкупіць тых, што пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.

А паколькі вы сыны, Бог паслаў у вашыя сэрцы Духа Сына свайго, які ўсклікае: «Абба, Ойча!»

 

І таму, што вы — сыны, дык паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашыя, Які галосе: «Абба, Та́тачка!»

Таму ты ўжо не слуга, а сын, а калі сын, то і спадкаемца Божы.

 

Так што ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Бога праз Хрыста.

Але тады, калі не ведалі вы Бога, вы служылі тым, якія па сутнасці не былі багамі.

 

Але тады, калі яшчэ ня ведалі Бога, вы служылі тым, якія ў сапраўднасьці ня богі.

Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і марных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?

 

Але цяпер пазнаўшы Бога, а лепей: пазнаныя Богам, навошта ізноў навяртаецеся да немачных і бедных стыхіяў, якім ізноў нанава хочаце служыць?

Вы зважаеце на дні, месяцы, часы і гады.

 

Вы пільнуецеся дней і месяцаў, і часоў, і гадоў.

Баюся, ці не дарма я працаваў для вас?

 

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.

Браты, прашу вас, будзьце такімі, як я, бо і я такі, як вы. Вы мяне нічым не пакрыўдзілі.

 

Прашу вас, браты, будзьце як я, таму што і я, як вы. Вы нічым мяне ня пакрыўдзілі:

Ведаеце, што першы раз я абвяшчаў вам Евангелле, калі быў хворы.

 

Вы ведаеце, што ў мінулы раз я абвясьціў вам Эвангельле ў немачы цела,

У выпрабаванні вашым з прычыны маёй хваробы вы не адкінулі мяне, але прынялі як Божага анёла, як Езуса Хрыста.

 

і вы ня пагрэбавалі і ня пага́рдзілі мною пры выпрабаваньні маім у целе маім, але прынялі мяне, як Ангела Бога, як Хрыста Ісуса.

Дык дзе ж вашая радасць? Сведчу вам, што калі б было можна, вы вырвалі б свае вочы і аддалі мне.

 

Як жа вы былі шчасьлівымі! І сьведчу вам, што, калі б гэта было магчымым, вы бы, вырваўшы вочы свае, адда́лі б іх мне.

Ці ж я стаў для вас ворагам, кажучы вам праўду?

 

Дык няўжо я стаў вашым ворагам, ка́жучы вам праўду?

Яны рупяцца аб вас не з добрых меркаванняў, але хочуць адлучыць вас ад мяне, каб вы рупіліся аб іх.

 

Рупяцца аб вас ня з добрым (намерам), але хочуць вас адвярнуць, каб вы ру́піліся аб іх.

Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я прысутны сярод вас.

 

Ле́пей для вас ру́піцца аб добрым заўсёды, а ня толькі ў маёй прысутнасьці ў вас.

Дзеці мае, я зноў нараджаю вас у пакутах, пакуль вобраз Хрыста не сфармуецца ў вас.

 

Дзеткі мае, з-за якіх я ізноў цярплю мукі нараджэньня, пакуль ня будзе выяўлены ў вас Хрыстос!

Хацеў бы быць у вас цяпер і змяніць мой голас, бо сам не ведаю, што з вамі рабіць.

 

Хацеў бы я быць зараз у вас і зьмяніць голас мой, таму што я ў разгубленасьці аб вас.

Скажыце мне, вы, якія хочаце жыць пад Законам, ці ж вы не чуеце Закону?

 

Скажэце мне тыя, што хочаце жыць пад Законам: хіба́ вы Закону ня слухаецеся?

Напісана, што ў Абрагама было два сыны: адзін ад нявольніцы, другі ад свабоднай.

 

Бо напісана: Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад рабыні і аднаго ад вольнай.

Але той, што ад нявольніцы, нарадзіўся паводле цела, а той, што ад свабоднай — з абяцання.

 

Але, які ад рабыні, той народжаны па целу; а які ад вольнай — праз абяцаньне.

У гэтым ёсць алегорыя: гэта два запаветы. Адзін, на гары Сінай, які нараджае для няволі, — гэта Агар.

 

Гэта ёсьць алегарычнае выказваньне. Бо гэта ёсьць два Запаветы: адзін — ад гары Сінай, які нараджае ў рабства, і які ёсьць Ага́ра,

Бо Агар — гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузалему, таму што ён зняволены са сваімі сынамі.

 

бо Ага́ра ёсьць гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ярузаліму, што знаходзіцца ў рабстве зь дзецьмі сваімі;

А Ерузалем, што ўгары, свабодны, ён — нашая маці.

 

а вышэйшы (нябесны) Ярузалім ёсьць вольны, які ёсьць маткай усім нам.

Бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, што не нараджала; усклікні і закрычы, якая не цярпела родаў, таму што ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, што мае мужа».

 

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, якая ня можа нарадзіць; усклікні і закрычы, якая ня мучыцца ад дзетанараджэньня; таму што пакінутая мае многа больш дзяцей, чым тая, што мае мужа».

Вы ж, браты, так як Ісаак, дзеці абяцання.

 

Мы ж, браты, паводля Ісаку зьяўляемся дзецьмі абяцаньня.

Але як і тады той, што нарадзіўся паводле цела, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

 

Але, як тады той, што народжаны па целу, гнаў таго, што (народжаны) па духу, так і цяпер.

А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам свабоднай».

 

Але што гаворыць Пісаньне? «Выгані рабыню і сына ейнага, бо ня будзе спадкаемцам сын рабыні разам з сынам вольнай».

Таму, браты, мы дзеці не нявольніцы, але свабоднай.

 

Так што, браты, мы зьяўляемся дзецьмі ня рабыні, але вольнай.