Да Галятаў 4 разьдзел

 

 

Яшчэ скажу: спадкаемец, пакуль у маленстве, нічым не адрозьніваецца ад раба, хоць і гаспадар усяго:

 

Але я кажу: на ўвесь час, пакуль спадкаемец зьяўляецца няпаўналетнім, ён нічым ня адрозьніваецца ад раба, хаця і зьяўляецца гаспадаром усяго;

ён пад апекунамі і кіраўнікамі аж да часу вызначанага бацькам.

 

але пад апякунамі і аканомамі ён знаходзіцца аж да тзрміна, які вызначыў бацька.

Гэтак і мы, пакуль былі ў маленстве, былі паняволеныя рэчавым пачаткам сьвету;

 

Гэтак і мы, пакуль былí дзяцьмі, былі паняволены стыхіямі гэтага сьвету;

але калі споўніўся час, Бог паслаў Сына Свайго (Адзінароднага), Які нарадзіўся ад жанчыны і хадзіў пад законам,

 

а як прыйшла паўната часу, дык паслаў Бог Сына Свайго, Які быў народжаны ад жанчыны і стаў пад Законам,

каб адкупіць падзаконных, каб нам атрымаць усынаўленьне.

 

каб адкупіць тых, што пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.

А як што вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: «Абба, Войча!»

 

І таму, што вы — сыны, дык паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашыя, Які галосе: «Абба, Та́тачка!»

Таму ты ўжо ня раб, а сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы празь Ісуса Хрыста.

 

Так што ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Бога праз Хрыста.

Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі божышчам, якія па сутнасьці не багі;

 

Але тады, калі яшчэ ня ведалі Бога, вы служылі тым, якія ў сапраўднасьці ня богі.

а сёньня, уведаўшы Бога, альбо лепей, атрымаўшы пазнаньне ад Бога, навошта вяртаецеся зноў да бясьсілых і ўбогіх матар’яльных пачаткаў, і хочаце яшчэ зноў падняволіцца ім?

 

Але цяпер пазнаўшы Бога, а лепей: пазнаныя Богам, навошта ізноў навяртаецеся да немачных і бедных стыхіяў, якім ізноў нанава хочаце служыць?

Вы пільна зважаеце на дні, месяцы, поры і гады.

 

Вы пільнуецеся дней і месяцаў, і часоў, і гадоў.

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.

 

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.

Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:

 

Прашу вас, браты, будзьце як я, таму што і я, як вы. Вы нічым мяне ня пакрыўдзілі:

ведаеце, што, хоць я ў нядужай плоці зьвеставаў вам першы раз,

 

Вы ведаеце, што ў мінулы раз я абвясьціў вам Эвангельле ў немачы цела,

але вы не пагардзілі спакушэньня майго ў плоці маёй і не пагрэбавалі мною, а прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.

 

і вы ня пагрэбавалі і ня пага́рдзілі мною пры выпрабаваньні маім у целе маім, але прынялі мяне, як Ангела Бога, як Хрыста Ісуса.

Якія вы былі дабрашчасныя! Сьведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вырвалі вочы свае і аддалі мне.

 

Як жа вы былі шчасьлівымі! І сьведчу вам, што, калі б гэта было магчымым, вы бы, вырваўшы вочы свае, адда́лі б іх мне.

І вось, няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?

 

Дык няўжо я стаў вашым ворагам, ка́жучы вам праўду?

Рупяцца за вас нячыста, і хочуць вас адвярнуць, каб вы рупіліся пра іх.

 

Рупяцца аб вас ня з добрым (намерам), але хочуць вас адвярнуць, каб вы ру́піліся аб іх.

Добра рупіцца ў добрым заўсёды, а не ў маёй толькі прысутнасьці ў вас.

 

Ле́пей для вас ру́піцца аб добрым заўсёды, а ня толькі ў маёй прысутнасьці ў вас.

Дзеці мае! я зноў дзеля вас у пакутах народзінаў, пакуль вобраз Хрыста ня выявіцца ў вас.

 

Дзеткі мае, з-за якіх я ізноў цярплю мукі нараджэньня, пакуль ня будзе выяўлены ў вас Хрыстос!

Хацеў бы я цяпер быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўменьні пра вас.

 

Хацеў бы я быць зараз у вас і зьмяніць голас мой, таму што я ў разгубленасьці аб вас.

Скажэце мне вы, хто хоча быць пад законам: хіба вы ня слухаецеся закона?

 

Скажэце мне тыя, што хочаце жыць пад Законам: хіба́ вы Закону ня слухаецеся?

Бо напісана: «Абрагам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай».

 

Бо напісана: Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад рабыні і аднаго ад вольнай.

Але які рабыніч, той народжаны па плоці; а які ад вольнай, той па абяцаньні.

 

Але, які ад рабыні, той народжаны па целу; а які ад вольнай — праз абяцаньне.

У гэтым ёсьць іншы сэнс. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінайскай, які родзіць на рабства, які ёсьць Агар,

 

Гэта ёсьць алегарычнае выказваньне. Бо гэта ёсьць два Запаветы: адзін — ад гары Сінай, які нараджае ў рабства, і які ёсьць Ага́ра,

бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, бо ён зь дзецьмі сваімі ў рабстве;

 

бо Ага́ра ёсьць гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ярузаліму, што знаходзіцца ў рабстве зь дзецьмі сваімі;

а вышэйшы Ерусалім вольны: Ён — маці ўсім нам.

 

а вышэйшы (нябесны) Ярузалім ёсьць вольны, які ёсьць маткай усім нам.

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, ты, што ня родзіш; усклікні і гукні, ты, што ня мучылася ў родах; бо ў пакінутай куды болей дзяцей, чым у той, што мае мужа».

 

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, якая ня можа нарадзіць; усклікні і закрычы, якая ня мучыцца ад дзетанараджэньня; таму што пакінутая мае многа больш дзяцей, чым тая, што мае мужа».

Мы, браты, дзеці абяцаньня, як Ісаак.

 

Мы ж, браты, паводля Ісаку зьяўляемся дзецьмі абяцаньня.

Але як тады народжаны ад плоці гнаў таго, хто ад Духа, так і сёньня.

 

Але, як тады той, што народжаны па целу, гнаў таго, што (народжаны) па духу, так і цяпер.

Што ж кажа Пісаньне? «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыніч не спадчыньніць разам з сынам вольнае».

 

Але што гаворыць Пісаньне? «Выгані рабыню і сына ейнага, бо ня будзе спадкаемцам сын рабыні разам з сынам вольнай».

Таму, браты, мы дзеці не рабыні, а вольнай.

 

Так што, браты, мы зьяўляемся дзецьмі ня рабыні, але вольнай.