Да Галятаў 4 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

Яшчэ скажу: спадкаемец, пакуль у маленстве, нічым не адрозьніваецца ад раба, хоць і гаспадар усяго:
 
Кажу ж вам: пакуль спадкаемец дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,

ён пад апекунамі і кіраўнікамі аж да часу вызначанага бацькам.
 
але знаходзіцца да вызначанага часу пад апекунамі і аканомамі.

Гэтак і мы, пакуль былі ў маленстве, былі паняволеныя рэчавым пачаткам сьвету;
 
Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, былі паняволены стыхіямі свету.

але калі споўніўся час, Бог паслаў Сына Свайго (Адзінароднага), Які нарадзіўся ад жанчыны і хадзіў пад законам,
 
А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог Свайго Сына, народжанага жанчынай, стаўшага пад закон,

каб адкупіць падзаконных, каб нам атрымаць усынаўленьне.
 
каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленне.

А як што вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: «Абба, Войча!»
 
А дзеля таго, што вы — сыны, паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашы, Які кліча: «Абба, Ойча!»

Таму ты ўжо ня раб, а сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы празь Ісуса Хрыста.
 
Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы праз Хрыста.

Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі божышчам, якія па сутнасьці не багі;
 
Але тады, калі не ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасці не ёсць багамі.

а сёньня, уведаўшы Бога, альбо лепей, атрымаўшы пазнаньне ад Бога, навошта вяртаецеся зноў да бясьсілых і ўбогіх матар’яльных пачаткаў, і хочаце яшчэ зноў падняволіцца ім?
 
Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і бязродных стыхій, якім зноў хочаце служыць?

Вы пільна зважаеце на дні, месяцы, поры і гады.
 
Вы глядзіце на дні, месяцы, часы і гады!

Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.
 
Баюся за вас, што, можа, надарма працаваў у вас.

Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:
 
Браты, прашу вас, будзьце такімі, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне не скрыўдзілі.

ведаеце, што, хоць я ў нядужай плоці зьвеставаў вам першы раз,
 
Вы ж ведаеце, як праз слабасць цела першы раз я дабравесціў вам,

але вы не пагардзілі спакушэньня майго ў плоці маёй і не пагрэбавалі мною, а прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
 
і вы не пагардзілі спакусай маёй у целе маім, і не адрынулі, але прынялі мяне як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.

Якія вы былі дабрашчасныя! Сьведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вырвалі вочы свае і аддалі мне.
 
Дзе ж тады тое шчасце ваша? Сведчу вам, што, калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.

І вось, няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
 
Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?

Рупяцца за вас нячыста, і хочуць вас адвярнуць, каб вы рупіліся пра іх.
 
Рупяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.

Добра рупіцца ў добрым заўсёды, а не ў маёй толькі прысутнасьці ў вас.
 
Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас;

Дзеці мае! я зноў дзеля вас у пакутах народзінаў, пакуль вобраз Хрыста ня выявіцца ў вас.
 
дзеткі мае, зноў вас нараджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.

Хацеў бы я цяпер быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўменьні пра вас.
 
Хацеў бы я быць у вас цяпер ды змяніць голас мой, бо сам я ў неўразуменні аб вас.

Скажэце мне вы, хто хоча быць пад законам: хіба вы ня слухаецеся закона?
 
Скажыце мне тыя, што хочаце жыць пад законам: ці закону вы не чулі?

Бо напісана: «Абрагам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай».
 
Напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.

Але які рабыніч, той народжаны па плоці; а які ад вольнай, той па абяцаньні.
 
Але той, што з нявольніцы, паводле цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, — праз абяцанне.

У гэтым ёсьць іншы сэнс. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінайскай, які родзіць на рабства, які ёсьць Агар,
 
Гэта як алегорыя сказана, абазначае гэта два запаветы: адзін — на гары Сінай, што на няволю родзіць, гэта Агар.

бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, бо ён зь дзецьмі сваімі ў рабстве;
 
Бо гэтая Агар — гара Сінай у Арабіі, адпавядае цяперашняму Ерузаліму і зняволена з сынамі сваімі.

а вышэйшы Ерусалім вольны: Ён — маці ўсім нам.
 
Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны, і ёсць маці ўсім нам.

Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, ты, што ня родзіш; усклікні і гукні, ты, што ня мучылася ў родах; бо ў пакінутай куды болей дзяцей, чым у той, што мае мужа».
 
Напісана бо: «Узвесяліся, няплодная, якая не нараджаеш, усклікай і крычы, якая не пакутуеш родамі, бо ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа».

Мы, браты, дзеці абяцаньня, як Ісаак.
 
Мы ж, браты, паводле Ізаака дзеці абяцання.

Але як тады народжаны ад плоці гнаў таго, хто ад Духа, так і сёньня.
 
Але як і тады той, што паводле цела нарадзіўся, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

Што ж кажа Пісаньне? «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыніч не спадчыньніць разам з сынам вольнае».
 
А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай».

Таму, браты, мы дзеці не рабыні, а вольнай.
 
Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.