Лукаша 5 разьдзел

 

 

Сталася-ж, як народ ціснуўся да Яго, каб чуць Слова Божае, а Ён стаяў ля возера Генісарэцкага,

 

Сталася ж, як народ ціснуўся да Яго, каб чуць Слова Божае, а Ен стаяў ля возера Генісарэцкага,

убачыў Ён два чаўны на возеры, а рыбаловы, выйшаўшы з іх, мылі се́ці.

 

убачыў Ен два чаўны на возеры, а рыбаловы, выйшаўшы з іх, мылі се́ці.

Увайшоўшы ў адзін човен, што быў Сымонаў, Ён прасіў яго адплыць крыху ад бе́рагу і, се́ўшы, вучыў народ з чаўна.

 

Увайшоўшы ў адзін човен, што быў Сымонаў, Ен прасіў яго адплыць крыху ад бе́рагу і се́ўшы вучыў народ з чаўна.

Калі-ж перастаў вучыць, сказаў Сымону: адплыві на глыбіню і закінь се́ці твае́ дзеля лову.

 

Калі ж перастаў вучыць, сказаў Сымону: адплыві на глыбіню і закінь се́ці твае́ дзеля лову.

Сымон сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! Мы працавалі ўсю ноч і нічога не злавілі; але па слову Твайму закіну се́ці.

 

Сымон сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! Мы працавалі ўсю ноч і нічога не злавілі; але па слову Твайму закіну се́ці.

Зрабіўшы гэтае, яны злавілі вялікае множства рыбы, і навет се́тка ў іх прарывалася.

 

Зрабіўшы гэтае, яны злавілі вялікае множства рыбы, і навет се́тка ў іх прарывалася.

І далі знак сябрам, што былі на другім чаўне́, каб прыйшлі памагчы ім: і прыйшлі і напоўнілі абодва чаўны, так што яны пачалі залівацца.

 

І далі знак сябрам, што былі на другім чаўне́, каб прыйшлі памагчы ім; і прыйшлі і напоўнілі абодва чаўны, так што яны пачалі залівацца.

Угле́дзіўшы гэтае, Сымон Пётр прыпаў да кале́н Ісусавых і сказаў: выйдзі ад мяне́, Госпадзе! бо я чалаве́к грэшны.

 

Угле́дзіўшы гэтае, Сымон Пётр прыпаў да кале́н Ісусавых і сказаў: выйдзі ад мяне́, Госпадзі! бо я чалаве́к грэшны.

Бо вялікі страх апанаваў яго і ўсіх быўшых з ім дзе́ля гэтага ўлову рыб, імі злоўленых;

 

Бо вялікі страх апанаваў ім і ўсімі быўшымі з ім дзе́ля гэтага ўлову рыб, імі злоўленых;

таксама і Якава і Іоана, сыноў Завядзе́явых, быўшых сябрамі Сымона. І сказаў Сымону Ісус: ня бойся, ад сяньня будзеш лаўцом чалаве́каў.

 

таксама і Якава і Іоана, сыноў Завядзе́евых, быўшых сябрамі Сымона. І сказаў Сымону Ісус: ня бойся, ад сяньня будзеш лаўцом чалаве́каў.

І, выцягнуўшы абодва чаўны на бе́раг, пакінулі ўсё і пайшлі за Ім.

 

І, выцягнуўшы абодва чаўны на бе́раг, пакінулі ўсё і пайшлі за Ім.

І сталася, як Ісус быў у адным ме́сьце, прыйшоў чалаве́к увесь у праказе і, угле́дзіўшы Ісуса, упаў тва́рам уніз, молячы Яго і кажучы: Госпадзе! калі хочаш, можаш мяне́ ачысьціць.

 

І сталася, як Ісус быў у адным ме́сьце, прыйшоў чалаве́к увесь у праказе і, угле́дзіўшы Ісуса, упаў тварам уніз, молячы Яго і кажучы: Госпадзі! калі хочаш, можаш мяне́ ачысьціць.

І Ён працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў: хачу, ачысьціся. І тады-ж праказа зыйшла з яго.

 

І Ен працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў: хачу, ачысьціся. І тады ж праказа зыйшла з яго.

І Ён прыказаў яму нікому не гаварыць, а пайсьці паказацца сьвяшчэньніку і прыне́сьці ахвяру за ачышчэньне сваё, як павяле́ў Майсе́й на сьве́дчаньне ім.

 

І Ен прыказаў яму нікому не гаварыць, а пайсьці паказацца сьвяшчэньніку і прыне́сьці ахвяру за ачышчэньне свае́, як павяле́ў Майсе́й на сьвёдчаньне ім.

Але тым бале́й разыйшлася чутка аб Ім, і вялікае множства народу сьцякалася да Яго — слухаць і аздаравіцца ў Яго ад хворасьцяў сваіх.

 

Але тым бале́й разыйшлася чутка аб Ім, і вялікае множства народу сьцякалася да Яго — слухаць і аздаравіцца ў Яго ад хворасьцяў сваіх.

Але Ён адыходзіў у пустынныя ме́сцы і маліўся.

 

Але Ен адыходзіў у пустынныя ме́йсцы і маліўся,

І сталася, раз, як Ён навучаў, і сядзе́лі тут фарысэі й законавучыцелі, прыйшоўшы з усіх мястэчак Галіле́і і Юдэі і Ерузаліму, і сіла Госпадава была дзеля аздараўле́ньня іх,

 

І сталася, раз, як Ен навучаў, і сядзе́лі тут фарысэі і законавучыцелі, прыйшоўшы з усіх мястэчак Галіле́і І Юдэі і Ерузаліму, і сіла Госпадава была дзеля аздараўлёньня іх,

вось, нясуць людзі на пасьце́лі чалаве́ка, што быў спараліжаваны, і хаце́лі ўнясьці яго ў дом і палажыць перад Ісусам;

 

вось, нясуць людзі на пасьце́лі чалаве́ка, што быў спараліжаваны, і хаце́лі ўнясьці яго ў дом і палажыць перад Ісусам;

і, не знайшоўшы, дзе́ пране́сьці яго праз народ, уле́зьлі на ве́рх дому і праз страху́ спусьцілі яго з пасьце́льлю на сярэдзіну перад Ісусам;

 

і, не знайшоўшы, дзе́ пранясьці яго праз народ, уле́зьлі на ве́рх дому і праз страху спусьцілі яго з пасьце́льлю на сярэдзіну перад Ісусам;

і Ён, ба́чачы ве́ру іх, сказаў чалаве́ку гэнаму: адпускаюцца табе́ грахі тваі.

 

і Ен, бачачы ве́ру іх, сказаў чалаве́ку гэнаму: адпускаюцца табе́ грахі тваі.

Кніжнікі й фарысэі зачалі разважаць, кажучы: Хто ён такі, што блюзьніць? Хто можа адпускаць грахі апрача аднаго Бога?

 

Кніжнікі і фарысэі зачалі разважаць, кажучы: Хто ён такі, што блюзьніць? Хто можа адпускаць грахі апрача аднаго Бога?

Ісус, пазнаўшы думкі іх, сказаў ім у адказ: што вы думаеце ў сэрцах вашых?

 

Ісус, пазнаўшы думкі іх, сказаў ім у адказ: што вы думаеце ў сэрцах вашых?

 

Што лягчэй сказаць: адпускаюцца табе́ грахі тваі, ці сказаць: устань і хадзі?

Але, каб вы ве́далі, што Сын Чалаве́чы ма́е ўладу на зямлі адпускаць грахі, — сказаў Ён спараліжаванаму: кажу табе́: устань, вазьмі пасьце́ль тваю і йдзі ў дом твой.

 

Але каб вы ве́далі, што Сын Чалаве́чы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі, — сказаў Ен спараліжаванаму: кажу табе́: устань, вазьмі пасьцёль тваю і ідзі ў дом твой.

І той ураз жа ўстаў перад імі, узяў, на чым ляжаў, і пайшоў у дом свой, славячы Бога.

 

І той ураз жа ўстаў перад імі, узяў на чым ляжаў і пайшоў у дом свой, славячы Бога.

І жах апанаваў усіх, і славілі Бога; і, абнятыя страхам, гаварылі: дзіўныя дзе́і відзелі мы цяпе́р.

 

І жах апанаваў усіх, і славілі Бога; і, абнятыя страхам, гаварылі: дзіўныя дзе́і відзелі мы цяпе́р.

Пасьля гэтага Ісус выйшаў і ўбачыў мытніка, на імя Ле́вія, се́дзячы на мытніцы, і кажа яму: ідзі за Мною.

 

Пасьля гэтага Ісус выйшаў і ўбачыў мытніка, на імя Ле́вія, се́дзячы на мытніцы, і кажа яму: ідзі за Мною.

І той, пакінуўшы ўсё, устаў і пайшоў за Ім.

 

І той, пакінуўшы усё, устаў і пайшоў за Ім.

І прырыхтаваў для Яго Ле́вій у доме сваім вялікі пачастунак, і была там грамада мытнікаў і другіх, што частаваліся з імі.

 

прырыхтаваў для Яго Ле́вій у доме сваім вялікі пачастунак, і была там грамада мытнікаў і другіх, што частаваліся з імі.

Кніжнікі-ж і фарысэі наракалі й гаварылі вучням Яго: на што вы ясьцё і п’яцё з мытнікамі ды грэшнікамі?

 

Кніжнікі ж і фарысэі наракалі і гаварылі вучням Яго: на што вы ясьцё і п'яцё з мытнікамі ды грэшнікамі?

Ісус жа сказаў ім у адказ: не́ здаровыя маюць патрэбу ў ле́кару, але хворыя.

 

Ісус жа сказаў ім у адказ: не здаровыя маюць патрэбу ў ле́кару, але хворыя.

 

Я прыйшоў клікаць да пакаяньня ня праведных, але грэшных.

Яны-ж сказалі Яму: чаму вучні Іоанавы посьцяць часта і моляцца, таксама і фарысэйскія, а Тваі ядуць і п’юць?

 

Яны ж сказалі Яму: чаму вучні Іоанавы посьцяць часта і моляцца, таксама і фарысэйскія, а тваі ядуць і п'юць?

Ён сказаў ім: ці можаце прымусіць сыноў вясе́льных пасьціць, калі з імі жаніх?

 

Ен сказаў ім: ці можаце прымусіць сыноў вясе́льных пасьціць, калі з імі жаніх?

 

Але прыдуць дні, калі возьмуць у іх жаніха, і тады будуць пасьціць у тыя дні.

Пры гэтым сказаў ім прыповесьць: ніхто не прышывае ла́ткі да старое адзе́жыны, ададраўшы ад новае адзе́жыны, бо йна́чай і новую разьдзярэ, і да старое не падо́йдзе латка ад новага.

 

Пры гэтым сказаў ім прыповесьць: ніхто не прыстаўляе латкі да старое адзе́жыны, ададраўшы ад новае адзе́жыны, бо йначэй і новую разьдзярэ, і да старое не падайдзе́ латка ад новага.

 

І ніхто ня ўлівае маладога віна ў старыя мяхі, бо маладое віно прарве́ мяхі і само выцяча, і мяхі прападуць;

 

але маладое віно трэба ўліваць у мяхі новыя; тады захаваецца тое і другое.

 

І ніхто, п'ючы старое віно, не захоча тады ж маладога; бо кажа: „старое ле́пшае.“