Лукаша 4 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Выдання 1926−1928 гадоў Л. Дзекуць-Малея 2x

 
 

Ісус, напоўнены Духам Сьвятым, вярнуўся ад Іордану і паве́дзены быў Духам у пустыню;
 
Ісус, напоўнены Духам Сьвятым, вярнуўся ад Іордану і паве́дзены быў Духам у пустыню;

там сорак дзён Ён быў спакуша́ны ад д’ябла й нічога ня е́ў у гэтыя дні; а калі яны скончыліся, урэшце захаце́ў е́сьці;
 
там сорак дзён Ен быў спакушаны ад д'явала і нічога ня ёў у гэтыя дні; а калі яны скончыліся, урэшце захаце́ў е́сьці;

і сказаў Яму д’ябал: калі Ты Сын Божы, то скажы гэтаму камню зрабіцца хле́бам.
 
і сказаў Яму д'явал: калі ты Сын Божы, то скажы гэтаму камню зрабіцца хле́бам.

Ісус сказаў яму ў адказ: напісана, што ня хле́бам адным будзе жыць чалаве́к, але ўсякім словам Божым (Другазаконьне 8:3).
 
Ісус сказаў яму ў адказ: напісана, што ня хле́бам адным будзе жыць чалаве́к, але ўсякім словам Божым (Другазак. 8:3).

І, узьвёўшы Яго на высокую гару, д’ябал паказаў Яму ўсе́ царствы сусьве́ту ў імгненьне часу,
 
І, ўзьвёўшы Яго на высокую гару, д'явал паказаў Яму ўсе́ царствы сусьве́ту ў імгненьне часу,

і сказаў Яму д’ябал: дам Табе́ ўладу над усімі царствамі і славу іх, бо яна адда́на мне́, і я, каму хачу, даю яе́.
 
і сказаў Яму д'явал: дам Табе́ ўладу над усімі царствамі і славу іх, бо яна аддана мне, і я, каму хачу, даю яе́;

Дык калі Ты паклонішся мне́, то ўсё будзе Тваё.
 
Дык калі Ты паклонішся мне́, то ўсё будзе Твае́.

Ісус сказаў яму ў адказ: адыйдзі ад Мяне́, шата́н; напісана: Госпаду Богу твайму кланяйся і Яму аднаму служы (Другазаконьне 6:13).
 
Ісус сказаў яму ў адказ: адыйдзі ад Мяне́, шатан; напісана: Госпаду Богу твайму кланяйся і Яму аднаму служы (Другазак. 6:13).

І павёў Яго ў Ерузалім, і паставіў на крыле́ царквы, і сказаў Яму: калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз;
 
І павёў Яго ў Ерузалім, і паставіў на крыле́ царквы, і сказаў Яму: калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз;

бо напісана: Ангелам сваім нака́жа пра цябе́ ўсьцерагчы Цябе́;
 
бо напісана: „Ангелам сваім накажа пра цябе́ ўсьцерагчы Цябе;

і на руках панясуць, каб і не даткнуўся да ка́меня нагою Тваёю (Псальм 90:11−12).
 
І на руках панясуць, каб і не даткнуўся да каменя нагою Твае́ю“ (Пс. 90:11-12).

Ісус сказаў яму ў адказ: сказана: не спакушай Госпада Бога твайго (Другазаконьне 6:16).
 
Ісус сказаў яму ў адказ: сказана: „не спакушай Госпада Бога Твайго“ (Другазак. 6:16).

І, скончыўшы ўсё кушэньне, д’ябал адыйшоў ад Яго дачасу.
 
І, скончыўшы ўсё кушэньне, д'явал адыйшоў ад Яго да часу.

І вярнуўся Ісус у сіле Духа ў Галіле́ю; і разыйшлася чутка пра Яго па ўсёй вакалічнай старане́.
 
І вярнуўся Ісус у сіле Духа ў Галіле́ю; і разыйшлася чутка пра Яго па ўсе́й вакалічнай старане́.

І вучыў Ён у школах іх і ад усіх быў сла́ўлены.
 
І вучыў Ен у школах іх і ад усіх быў слаўлены;

І прыйшоў у Назарэт, дзе́ быў выхава́ны, і ўвайшоў, на звычаю Свайму, у дзе́нь суботні ў школу, і ўстаў чытаць.
 
І прыйшоў у Назарэт, дзе́ быў выхаваны, і ўвайшоў, па звычаю Свайму, у дзе́нь суботні ў школу, і ўстаў чытаць,

І падалі Яму кнігу прарока Ісаі; і Ён, разгарнуўшы кнігу, знайшоў ме́сца, дзе́ было напісана:
 
і падалі Яму кнігу прарока Ісаі; і Ен, раскрыўшы кнігу, знайшоў ме́йсца, дзе́ было напісана:

Дух Гасподні на Мне́: бо Ён памазаў Мяне́ дабраве́сьціць убогім і паслаў Мяне́ аздараўляць разьбітых сэрцам, гаварыць вязьням аб вызвале́ньні і сьляпым аб павароце зроку, пусьціць змучаных на волю
 
„Дух Гасподні на Мне́: бо Ен памазаў Мяне́ дабраве́сьціць убогім і паслаў Мяне́ аздараўляць разьбітых сэрцам, гаварыць вязьням аб вызвале́ньні і сьляпым аб павароце зроку, пусьціць змучаных на волю,

і абвяшчаць год Гасподні прые́мны (Ісая 61:1−2).
 
і абвяшчаць год Гасподні прые́мны“ (Ісая 61:1-2).

І, зачыніўшы кнігу ды аддаўшы служцы, се́ў; і вочы ўсіх у школе былі зьве́рнены на Яго.
 
І, зачыніўші кнігу, ды аддаўшы служцы; се́ў; і вочы ўсіх у школе былі зьве́рнены на Яго.

І Ён пачаў гаварыць ім: цяпе́р выпаўнілася пісаньне гэтае ў вушах вашых.
 
І Ен пачаў гаварыць ім: цяпе́р выпаўнілася пісаньне гэтае ў вушах вашых.

І ўсе́ засьве́дчылі яму гэта і дзівіліся ласкавым словам, выходзячым з вуснаў Яго, і гаварылі: Ці не Язэпаў гэта сын?
 
І ўсе́ засьвёдчылі яму гэта і дзівіліся ласкавым словам, выходзячым з вуснаў Яго, і гаварылі: Ці не Язэпаў гэта сын?

Ён сказаў ім: ве́дама, вы скажаце Мне́ прыказку: ле́кару, вылячы Самога Сябе́; зрабі і тут, у Тваёй бацькаўшчыне, тое, што, мы чулі, было ў Капэрнауме.
 
Ен сказаў ім: ве́дама, вы скажаце Мне́ прыказку: „ле́кару, вылячы Самога Сябе́; зрабі і тут, у Тваёй бацькаўшчыне, тое, што, мы чулі, было ў Капэрнауме.”

І сказаў: запраўды кажу вам: ніводзін прарок ня прыймаецца ў ба́цькаўшчыне сваёй.
 
І сказаў: запраўды кажу вам: ніводзін прарок ня прыймаецца ў бацькаўшчыне сваёй.

Папраўдзе кажу вам: многа ўдоваў было ў Ізраілю ў дні Ільлі, калі зачынена было не́ба тры гады і шэсьць ме́сяцаў, так што зрабіўся вялікі голад па ўсей зямлі;
 
Папраўдзе кажу вам: многа ўдоваў было ў Ізраілю ў дні Ільлі, калі зачынена было не́ба тры гады і шэсьць ме́сяцаў, так што зрабіўся вялікі голад па усёй зямлі;

і ні да аднае́ з іх ня быў пасланы Ільля, але толькі да ўдавы ў Сарэпту Сідонскую.
 
і ні да аднае́ з іх ня быў пасланы Ільля, але толькі да ўдавы ў Сарэпту Сыдойскую.

Многа таксама было пракажоных у Ізраілю пры прароку Ялісе́ю, і ніводзін з іх не ачысьціўся, апрача Нэема́на Сірыйца.
 
Многа таксама было пракажоных у Ізраілю пры прароку Ялісе́ю, і ніводзін з іх не ачысьціўся, апрача Нэемана Сірыйца.

Пачуўшы гэтае, усе́ ў школе напоўніліся вялікаю злосьцю;
 
Пачуўшы гэтае, ўсе́ ў школе напоўніліся вялікаю злосьцю;

і, устаўшы, выгналі Яго вон з ме́ста і павялі на вяршыну гары, на каторай было пабудована ме́ста іх, каб скінуць Яго.
 
і, ўстаўшы, выгналі Яго вон з ме́ста і павялі на вяршыну гары, на каторай было пабудована ме́ста іх, каб скінуць Яго.

Але Ён, прайшоўшы сярод іх, пайшоў.
 
Але Ен, прайшоўшы сярод іх, пайшоў.

І прыйшоў у Капэрнаум, места Галіле́йскае, і вучыў іх у дні суботы.
 
І прыйшоў у Капэрнаум, ме́ста Галіле́йскае, і вучыў іх у дні суботы.

І дзівіліся з навукі Яго, бо ўладная была мова Яго.
 
І дзівіліся з навукі Яго, бо ўладная была мова Яго.

І быў у школе чалаве́к, маючы нячыстага духа чартоўскага і ён зае́нчыў моцным голасам:
 
І быў у школе чалаве́к, маючы нячыстага духа чартоўскага, і ён зае́нчыў моцным голасам:

Пакінь! Што Табе́ да нас, Ісус Назара́нін? Ты прыйшоў загубіць нас; знаю Цябе́, хто Ты, Сьвяты Божы.
 
Пакінь! Што Табе́ да нас, Ісус Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас; знаю Цябе́, хто Ты, Сьвяты. Божы.

Ісус прыкрыкнуў на яго, сказаўшы: змоўкні і выйдзі з яго! І чорт, кінуўшы яго сярод школы, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.
 
Ісус прыкрыкнуў на яго, сказаўшы: змоўкні і выйдзі з яго. І чорт, кінуўшы яго сярод школы, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.

І напаў на ўсіх вялікі страх, і разважалі між сабою: што гэта за слова такое, што ўладаю і сілаю Ён прыка́звае нячыстым духам, і яны выходзяць?
 
І напаў на ўсіх вялікі страх, і разважалі між сабою: што гэта за слова такое, што ўладаю і сілаю Ен прыказвае нячыстым духам, і яны выходзяць?

І разьне́слася чутка аб Ім па ўсіх вакалічных мясцо́х.
 
І разьнеслася чутка аб Ім па ўсіх вакалічных мейсцах.

Выйшаўшы-ж із школы, Ён прыйшоў у дом Сымона; це́шча-ж Сымонава была ў моцнай гарачцы; і прасілі ў Яго за яе́.
 
Выйшаўшы ж з школы, Ен прыйшоў у дом Сымона; це́шча ж Сымонава была у моцнай гарачцы; і прасілі ў Яго за яе́.

І, стануўшы над ёю, пагразіў гарачцы, і пакінула яе́. Яна тут жа ўстала і служыла ім.
 
І стануўшы над е́ю, пагразіў гарачцы, і пакінула яе́. Яна тут жа ўстала і служыла ім.

Пры за́хадзе сонца ўсе́, маючыя хворых на розныя хворасьці, прыводзілі іх да Яго; і Ён, кладучы на кожнага з іх рукі, аздараўляў іх.
 
Пры захадзе сонца ўсе́, маючыя хворых на розныя хворасьці, прыводзілі іх да Яго; і Ен, кладучы на кожнага з іх рукі, аздараўляў іх.

Выходзілі таксама й нячыстыя духі із многіх з крыкам і гаварылі: Ты Хрыстос, Сын Божы. А Ён забараняў ім гаварыць, што яны ве́даюць, што Ён Хрыстос.
 
Выходзілі таксама і нячыстыя духі з многіх з крыкам і гаварылі: Ты Хрыстос, Сын Божы. А Ен забараняў ім гаварыць, што яны ве́даюць, што Ен Хрыстос.

Калі-ж настаў дзе́нь, Ён, выйшаўшы з дому, пайшоў у пустыннае ме́сца, і народ шукаў Яго і, прыйшоўшы да Яго, удзе́ржываў Яго, каб ня йшоў ад іх.
 
Калі ж настаў дзе́нь, Ен, выйшаўшы з дому, пайшоў у пустыннае ме́йсца, і народ шукаў Яго і, прыйшоўшы да Яго, удзе́ржываў Яго, каб ня йшоў ад іх.

Але Ён сказаў ім: і другім ме́стам павінен Я абвяшчаць добрую ве́стку аб Царстве Божым, бо-ж на тое Я пасланы.
 
Але Ен сказаў ім: і другім ме́стам павінен Я абвяшчаць добрую ве́стку аб Царстве Божым, бо ж на тое Я пасланы.

І навучаў у школах Галіле́йскіх.
 
І навучаў у школах Галіле́йскіх.