Лукаша 4 разьдзел

 

 

Езус, напоўнены Духам Святым, вярнуўся з-над Ярдана, і вадзіў Яго Дух па пустыні

 

Ісус, напоўнены Духам Сьвятым, вярнуўся ад Іордану і паве́дзены быў Духам у пустыню;

сорак дзён, а д’ябал выпрабоўваў Яго. І нічога не еў у тыя дні, а калі яны скончыліся, згаладаўся.

 

там сорак дзён Ен быў спакушаны ад д'явала і нічога ня ёў у гэтыя дні; а калі яны скончыліся, урэшце захаце́ў е́сьці;

Тады д’ябал сказаў Яму: «Калі Ты Сын Божы, скажы гэтаму каменю, каб ён стаў хлебам».

 

і сказаў Яму д'явал: калі ты Сын Божы, то скажы гэтаму камню зрабіцца хле́бам.

Езус адказаў яму: «Напісана: “Не хлебам адным будзе жыць чалавек”».

 

Ісус сказаў яму ў адказ: напісана, што ня хле́бам адным будзе жыць чалаве́к, але ўсякім словам Божым (Другазак. 8:3).

Тады д’ябал павёў Яго і паказаў Яму ў імгненне ўсе валадарствы свету.

 

І, ўзьвёўшы Яго на высокую гару, д'явал паказаў Яму ўсе́ царствы сусьве́ту ў імгненьне часу,

І сказаў Яму д’ябал: «Я дам Табе ўсю гэтую ўладу і славу іх, бо яна мне перададзена, і каму хачу, даю яе.

 

і сказаў Яму д'явал: дам Табе́ ўладу над усімі царствамі і славу іх, бо яна аддана мне, і я, каму хачу, даю яе́;

Калі Ты паклонішся мне, уся будзе Тваёй».

 

Дык калі Ты паклонішся мне́, то ўсё будзе Твае́.

У адказ Езус сказаў яму: «Напісана: “Пану Богу твайму будзеш пакланяцца і Яму аднаму будзеш служыць”».

 

Ісус сказаў яму ў адказ: адыйдзі ад Мяне́, шатан; напісана: Госпаду Богу твайму кланяйся і Яму аднаму служы (Другазак. 6:13).

Тады завёў Яго ў Ерузалем, паставіў на крыле святыні і сказаў Яму: «Калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз,

 

І павёў Яго ў Ерузалім, і паставіў на крыле́ царквы, і сказаў Яму: калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз;

бо напісана: “Анёлам сваім загадае пра Цябе,каб ахоўвалі Цябе”

 

бо напісана: „Ангелам сваім накажа пра цябе́ ўсьцерагчы Цябе;

і: “Яны на руках панясуць Цябе,каб Ты часам не спатыкнуўся аб камень сваёй нагой”».

 

І на руках панясуць, каб і не даткнуўся да каменя нагою Твае́ю“ (Пс. 90:11-12).

А Езус сказаў яму ў адказ: «Сказана: “Не будзеш выпрабоўваць Пана Бога твайго”».

 

Ісус сказаў яму ў адказ: сказана: „не спакушай Госпада Бога Твайго“ (Другазак. 6:16).

Скончыўшы ўсе выпрабаванні, д’ябал адступіў ад Яго да пары.

 

І, скончыўшы ўсё кушэньне, д'явал адыйшоў ад Яго да часу.

Езус вярнуўся ў моцы Духа ў Галілею. І разышліся чуткі пра Яго па ўсёй ваколіцы.

 

І вярнуўся Ісус у сіле Духа ў Галіле́ю; і разыйшлася чутка пра Яго па ўсе́й вакалічнай старане́.

А Ён навучаў у іх сінагогах, і ўсе Яго славілі.

 

І вучыў Ен у школах іх і ад усіх быў слаўлены;

Калі прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, увайшоў паводле свайго звычаю ў шабат у сінагогу і падняўся, каб чытаць.

 

І прыйшоў у Назарэт, дзе́ быў выхаваны, і ўвайшоў, па звычаю Свайму, у дзе́нь суботні ў школу, і ўстаў чытаць,

Яму падалі кнігу прарока Ісаі. Разгарнуўшы кнігу, Ён трапіў на месца, дзе было напісана:

 

і падалі Яму кнігу прарока Ісаі; і Ен, раскрыўшы кнігу, знайшоў ме́йсца, дзе́ было напісана:

«Дух Пана на Мне,бо Ён намасціў Мянеабвяшчаць Добрую Навіну ўбогім,паслаў Мяне абвяшчаць вызваленне палоннымі сляпым вяртаць зрок,каб выпусціць спакутаваных на свабоду,

 

„Дух Гасподні на Мне́: бо Ен памазаў Мяне́ дабраве́сьціць убогім і паслаў Мяне́ аздараўляць разьбітых сэрцам, гаварыць вязьням аб вызвале́ньні і сьляпым аб павароце зроку, пусьціць змучаных на волю,

каб абвясціць год ласкі Пана».

 

і абвяшчаць год Гасподні прые́мны“ (Ісая 61:1-2).

Згарнуўшы кнігу, Ён аддаў яе слугу і сеў. А вочы ўсіх у сінагозе былі скіраваныя на Яго.

 

І, зачыніўші кнігу, ды аддаўшы служцы; се́ў; і вочы ўсіх у школе былі зьве́рнены на Яго.

І Ён пачаў гаварыць ім: «Сёння споўніліся гэтыя словы Пісання, якія вы чулі».

 

І Ен пачаў гаварыць ім: цяпе́р выпаўнілася пісаньне гэтае ў вушах вашых.

Усе сведчылі Яму і здзіўляліся словам ласкі, якія выходзілі з вуснаў Ягоных, і казалі: «Ці ж не сын Юзафа гэта?»

 

І ўсе́ засьвёдчылі яму гэта і дзівіліся ласкавым словам, выходзячым з вуснаў Яго, і гаварылі: Ці не Язэпаў гэта сын?

А Ён сказаў ім: «Напэўна, скажаце мне такую прыказку: “Лекар, вылечы самога сябе; зрабі і тут, у тваёй бацькаўшчыне тое, што, як мы чулі, сталася ў Кафарнауме”».

 

Ен сказаў ім: ве́дама, вы скажаце Мне́ прыказку: „ле́кару, вылячы Самога Сябе́; зрабі і тут, у Тваёй бацькаўшчыне, тое, што, мы чулі, было ў Капэрнауме.”

І сказаў: «Сапраўды кажу вам: ніводнага прарока не прымаюць на бацькаўшчыне яго.

 

І сказаў: запраўды кажу вам: ніводзін прарок ня прыймаецца ў бацькаўшчыне сваёй.

Сапраўды кажу вам: шмат удоў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было зачынена тры гады і шэсць месяцаў, так што быў вялікі голад па ўсёй зямлі.

 

Папраўдзе кажу вам: многа ўдоваў было ў Ізраілю ў дні Ільлі, калі зачынена было не́ба тры гады і шэсьць ме́сяцаў, так што зрабіўся вялікі голад па усёй зямлі;

І да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, а толькі да аўдавелай жанчыны ў Сарэпце Сідонскай.

 

і ні да аднае́ з іх ня быў пасланы Ільля, але толькі да ўдавы ў Сарэпту Сыдойскую.

Шмат таксама было пракажоных у Ізраэлі ў часы прарока Елісея, і ніводзін з іх не быў ачышчаны, апрача сірыйца Наамана».

 

Многа таксама было пракажоных у Ізраілю пры прароку Ялісе́ю, і ніводзін з іх не ачысьціўся, апрача Нэемана Сірыйца.

Пачуўшы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся гневам

 

Пачуўшы гэтае, ўсе́ ў школе напоўніліся вялікаю злосьцю;

і, устаўшы, выгналі Яго прэч з горада, і павялі на край гары, на якой быў пабудаваны іх горад, каб скінуць Яго.

 

і, ўстаўшы, выгналі Яго вон з ме́ста і павялі на вяршыну гары, на каторай было пабудована ме́ста іх, каб скінуць Яго.

Але Ён, прайшоўшы паміж імі, адышоў.

 

Але Ен, прайшоўшы сярод іх, пайшоў.

І прыйшоў у Кафарнаум, галілейскі горад, і навучаў іх у дні шабату.

 

І прыйшоў у Капэрнаум, ме́ста Галіле́йскае, і вучыў іх у дні суботы.

І здзіўляліся вучэнню Ягонаму, таму што слова Ягонае мела ўладу.

 

І дзівіліся з навукі Яго, бо ўладная была мова Яго.

Быў у сінагозе чалавек, які меў нячыстага духа. Ён закрычаў моцным голасам:

 

І быў у школе чалаве́к, маючы нячыстага духа чартоўскага, і ён зае́нчыў моцным голасам:

«Ах! Што Табе да нас, Езус Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас? Я ведаю Цябе, хто Ты: Святы Божы».

 

Пакінь! Што Табе́ да нас, Ісус Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас; знаю Цябе́, хто Ты, Сьвяты. Божы.

Але Езус забараніў яму, кажучы: «Змоўкні і выйдзі з яго!» Тады злы дух кінуў яго на сярэдзіну і выйшаў з яго, нічым не нашкодзіўшы яму.

 

Ісус прыкрыкнуў на яго, сказаўшы: змоўкні і выйдзі з яго. І чорт, кінуўшы яго сярод школы, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.

І здзіўленне ахапіла ўсіх, і казалі адзін аднаму: «Што гэта за слова, што з ўладаю і моцай Ён загадвае нячыстым духам, і яны выходзяць?»

 

І напаў на ўсіх вялікі страх, і разважалі між сабою: што гэта за слова такое, што ўладаю і сілаю Ен прыказвае нячыстым духам, і яны выходзяць?

І разнеслася пагалоска пра Яго па ўсёй навакольнай мясцовасці.

 

І разьнеслася чутка аб Ім па ўсіх вакалічных мейсцах.

Выйшаўшы з сінагогі, Езус увайшоў у дом Сымона. Цешчу Сымонаву ахапіла моцная гарачка. Таму прасілі Яго за яе.

 

Выйшаўшы ж з школы, Ен прыйшоў у дом Сымона; це́шча ж Сымонава была у моцнай гарачцы; і прасілі ў Яго за яе́.

Стаўшы над ёю, Ён забараніў гарачцы, і тая пакінула яе. Адразу ўстаўшы, яна прыслужвала ім.

 

І стануўшы над е́ю, пагразіў гарачцы, і пакінула яе́. Яна тут жа ўстала і служыла ім.

На захадзе сонца ўсе, хто меў хворых на розныя хваробы, прыводзілі іх да Езуса. Ён жа, ускладаючы рукі на кожнага з іх, аздараўляў іх.

 

Пры захадзе сонца ўсе́, маючыя хворых на розныя хворасьці, прыводзілі іх да Яго; і Ен, кладучы на кожнага з іх рукі, аздараўляў іх.

З многіх таксама выходзілі з крыкам злыя духі і казалі: «Ты — Сын Божы». Але Ён забараняў і не дазваляў ім казаць, бо яны ведалі, што Ён Месія.

 

Выходзілі таксама і нячыстыя духі з многіх з крыкам і гаварылі: Ты Хрыстос, Сын Божы. А Ен забараняў ім гаварыць, што яны ве́даюць, што Ен Хрыстос.

Калі настаў дзень, Езус выйшаў і адправіўся ў пустыннае месца. А людзі шукалі Яго і, прыйшоўшы да Яго, затрымлівалі, каб не адыходзіў ад іх.

 

Калі ж настаў дзе́нь, Ен, выйшаўшы з дому, пайшоў у пустыннае ме́йсца, і народ шукаў Яго і, прыйшоўшы да Яго, удзе́ржываў Яго, каб ня йшоў ад іх.

Але Ён сказаў ім: «Таксама іншым гарадам Мне трэба абвяшчаць Добрую Навіну пра Валадарства Божае, бо дзеля гэтага Я пасланы».

 

Але Ен сказаў ім: і другім ме́стам павінен Я абвяшчаць добрую ве́стку аб Царстве Божым, бо ж на тое Я пасланы.

І прапаведаваў у сінагогах Юдэі.

 

І навучаў у школах Галіле́йскіх.