Лукаша 18 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Выдання 1926−1928 гадоў Л. Дзекуць-Малея 2x
Сказаў такжа ім прыповесьць аб тым, што трэба заўсёды маліцца і не апускаць рук,
Сказаў такжа ім прыповесьць аб тым, што трэба заўсёды маліцца і не апускаць рук,
кажучы, што ў адным ме́сьце быў судзьдзя, які Бога не баяўся і людзе́й не сароміўся.
кажучы, што ў адным ме́сьце быў судзьдзя, які Бога не баяўся і людзе́й не сароміўся.
У тым жа ме́сьце была адна ўдава, і яна, прыходзячы да яго, казала: абарані мяне́ ад ворага майго.
У тым жа ме́сьце была адна ўдава, і яна, прыходзячы да яго, казала: абарані мяне́ ад ворага майго.
Але ён доўгі час не хаце́ў. А пасьля сказаў сам сабе́: хоць я і Бога не баюся, і людзе́й не саромлюся,
Але ён доўгі час не хаце́ў. А пасьля сказаў сам сабе́: хоць я і Бога не баюся і людзе́й не саромлюся,
але, як гэтая ўдава́ не дае́ мне́ спакою, абараню яе́, каб яна ня прыходзіла бале́й дакучаць мне́.
але́ як гэтая ўдава не дае́ мне́ спакою, абараню яе́, каб яна ня прыходзіла бале́й дакучаць мне́
І сказаў Госпад: чуеце, што кажа судзьдзя няпра́ведны?
І сказаў Гасподзь: чуеце, што кажа судзьдзя няправедны?
Ці-ж Бог не абароніць вы́браных Сваіх, што клічуць яго дзе́нь і ноч, і доўга цярпе́ць будзе іх?
Ці ж Бог не абороніць выбраных Сваіх, што клічуць яго дзе́нь і ноч, і доўга цярпе́ць будзе іх?
Кажу вам, што хутка ўчыніць ім справядлівасьць. Але Сын Чалаве́чы, прыйшоўшы, ці знойдзе ве́ру на зямлі?
Кажу вам, што хутка ўчыніць ім справядлівасьць. Але Сын Чалаве́чы, прыйшоўшы; ці знойдзе ве́ру на зямлі?
Сказаў такжа гэткую прыповесьць да некато́рых, што пэўныя былі сябе́, што яны пра́ведныя, і паніжалі другіх:
Сказаў такжа гэткую прыповесьць да некаторых, што пэўныя былі сябе́, што яны праведныя, і паніжалі другіх:
двое людзе́й увайшлі ў царкву памаліцца: адзін фарысэй, а другі мытнік.
двое людзе́й увайшлі ў царкву памаліцца: адзін фарысэй, а другі мытнік.
Фарысэй, стоючы, гэтак маліўся ў сабе́: Божа, дзякую табе́, што я не такі, як другія людзі: зьдзірцы, крыўдзіцелі, чужаложцы, або як гэты мытнік:
Фарысэй, стоючы, гэтак маліўся ў сабе́: Божа, дзякую табе́, што я не такі, як другія людзі: зьдзірцы, крыўдзіцелі, чужаложцы, або як гэты мытнік:
пашчу́ два разы ў тыдзень, даю дзесяціну з усяго, што прыдбаю.
пашчу два разы ў тыдзень, даю дзесяціну з усяго, што прыдбаю.
А мытнік, стануўшы здалёк, не адважа́ўся навет падняць вачэй на не́ба; але, б’ючы сябе́ ў грудзі, гаварыў: Божа! будзь міласьцівы нада мною грэшным.
А мытнік, стануўшы здалёк, не адважваўся навет падняць вачэй на не́ба; але, б'ючы сябе́ ў грудзі, гаварыў: Божа! будзь міласьцівы нада мною грэшным.
Кажу-ж вам, што гэты пайшоў апра́ўданы бале́й, чымся той: бо ўсякі, хто сам сябе́ вывышшае, паніжоны будзе, а паніжаючы сябе ўзвысіцца.
Кажу ж вам, што гэты пайшоў апраўданы бале́й, чымся той: бо ўсякі, хто сам сябе́ вывышшае, паніжоны будзе, а паніжаючы сябе́ ўзвысіцца.
Прыносілі да Яго і дзяце́й, каб Ён дакрануўся да іх; вучні-ж, бачучы гэтае, забаранялі ім.
Прыносілі да Яго і дзяце́й, каб Ен дакрануўся да іх; вучні ж, бачучы гэтае, забаранялі ім.
Але Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: пусьце́це дзяцей прыходзіць да Мяне́ і не забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Царства Божае;
Але Ісус, паклікаўшы іх, сказаў; пусьце́це дзяцей прыходзіць да Мяне́, і не забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Царства Божае;
запраўды кажу вам: хто ня пры́йме Царства Божага, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.
запраўды кажу вам: хто ня прыйме Царства Божага, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.
І спытаўся ў Яго не́хта з начальнікаў: Вучыцель добры! што мне́ рабіць, каб унасьле́даваць жыцьцё ве́чнае?
І спытаўся ў Яго не́хта з начальнікаў: Вучыцель добры! што мне́ рабіць, каб унасьле́даваць жыцьцё ве́чнаё?
Ісус сказаў яму: чаму кажаш Мне́ «добры»? Ніхто ня добры, адзін толькі Бог.
Ісус сказаў яму: чаму кажаш Мне́ „добры“? Ніхто ня добры, адзін толькі Бог.
Ве́даеш прыказа́ньні: не чужало́ж, не забівай, не крадзі, ня сьве́дчы крыва; паважай айца твайго і матку тваю (Выхад 20:12−16).
Ве́даеш прыказаньні: не чужалож, не забівай, не крадзі, ня сьве́дчы крыва, паважай айца твайго і матку тваю. (Вых. 20:12-16)
Ён жа сказаў: усяго гэтага пільнаваўся я змалку ле́т маіх.
Ен жа сказаў: усяго гэтага пільнаваўся я змалку ле́т маіх.
Пачуўшы гэтае, Ісус сказаў яму: яшчэ аднаго не хапае табе́: усё, што ма́еш, прадай і раздай убогім, і будзеш ме́ць скарб на не́бе; і прыходзь ідзі за Мною.
Пачуўшы гэтае, Ісус сказаў яму: яшчэ аднаго не хапае табе́: усё, што маеш, прадай і раздай убогім, і будзеш ме́ць скарб на не́бе; і прыходзь ідзі за Мною.
Ён жа, пачуўшы, засумаваў, бо быў надта багаты.
Ен жа, пачуўшы, засумаваў, бо быў надта багаты.
Ісус, бачучы, што ён засумава́ў, сказаў: як трудна багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.
Ісус, бачучы, што ён засумаваў, сказаў: як трудна багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.
Бо лягчэй вярблюду прайсьці праз го́лчына вуха, чымся багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.
Бо лягчэй вярблюду прайсьці праз голчына вуха, чымся багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.
Чуўшыя гэтае сказалі: хто-ж можа спасьціся?
Чуўшыя гэтае сказалі: хто: ж можа спасьціся?
Але Ён сказаў: немагчымае для людзе́й магчыма для Бога.
Але Ен сказаў: немагчымае для людзе́й магчыма для Бога.
Пётр жа сказаў: вось мы кінулі ўсё і пайшлі за Табою.
Пётр жа сказаў: вось мы кінулі ўсё і пашлі за Табою.
А Ён сказаў ім: запраўды кажу вам: няма нікога, хто, кінуўшы дом, ці бацькоў, ці братоў, ці сёстраў, ці жонку, ці дзяце́й дзеля Царства Божага,
А Ен сказаў ім: запраўды кажу вам; няма нікога, хто кінуўшы дом, ці бацькоў, ці братоў, ці сёстраў, ці жонку, ці дзяце́й дзеля Царства Божага,
не атрымаў бы шмат бале́й у гэты час, а ў ве́к будучы — жыцьцё ве́чнае.
не атрымаў бы шмат бале́й у гэты час, а ў ве́к будучы — жыцьцё ве́чнае.
Адклікаўшы-ж дванаццацёх вучняў Сваіх, сказаў ім: вось уваходзім у Ерузалім, і зьдзе́йсьніцца ўсе напісанае праз прарокаў аб Сыне Чалаве́чым;
Адклікаўшы ж дванаццацёх вучняў Сваіх, сказаў ім: вось уваходзім у Ерузалім, і зьдзе́йсьніцца ўсё напісанае праз прарокаў аб Сыне Чалаве́чым;
бо выдадуць Яго паганам і назьдзе́куюцца над Ім, і зьняважаць Яго, і аплююць Яго;
бо выдадуць Яго паганам і назьдзе́куюцца над Ім, і зьняважаць Яго, і аплююць Яго;
і будуць біць і заб’юць Яго на сьме́рць; і на трэці дзе́нь уваскрэсьне.
і будуць біць і заб’юць Яго на сьме́рць; і на трэці дзе́нь уваскрэсьне.
Але яны нічога з гэтага не зразумелі; словы гэтыя былі закрыты для іх, і яны не разуме́лі ска́занага.
Але яны нічога з гэтага не зразумелі; словы гэтыя былі закрыты для іх, і яны не разуме́лі сказанага.
І ста́лася, як падыходзіў да Ерыхону, адзін сьляпы сядзе́ў ля дарогі, жабруючы;
І сталася, як падыходзіў да Ерыхону, адзін сьляпы сядзе́ў ля дарогі, жабруючы;
і, пачуўшы, што міма яго праходзіць народ, спытаўся: што гэта такое?
І, пачуўшы, што міма яго праходзіць народ, спытаўся: што гэта такое?
Яму сказалі, што Ісус Назарэй ідзе́.
Яму сказалі, што Ісус Назарэй ідзе́.
Тады ён закрычэў: Ісус, Сын Давідаў, зьмілуйся нада мною!
Тады ён закрычэў: Ісус, Сын Давідаў, зьмілуйся нада мною!
Пярэднія закрычэлі на яго, каб маўчаў; але ён яшчэ мацне́й крычэў: Сын Давідаў! зьмілуйся нада мною!
Пярэднія закрычэлі на яго, каб маўчаў; але ён яшчэ мацне́й крычэў: Сын Давідаў! зьмілуйся нада мною!
Ісус, затрымаўшыся, сказаў прыве́сьці яго да Сябе́. І, калі той падыйшоў да Яго, спытаўся ў яго:
Ісус, затрымаўшыся, сказаў прыве́сьці яго да Сябе́. І калі той падыйшоў да Яго, спытаўся ў яго:
чаго ты хочаш ад Мяне́? Той сказаў: Госпадзе, каб мне́ бачыць.
чаго ты хочаш ад Мяне́? Той сказаў: Госпадзі, каб мне́ бачыць.
Ісус сказаў яму: Бач жа! ве́ра твая спасла́ цябе́.
Ісус сказаў яму: Бач жа! ве́ра твая спасла цябе́.
І ён той жа час пачаў бачыць і пайшоў за Ім, сла́вячы Бога. І ўве́сь народ, бачучы гэнае, аддаў хвалу Богу.
І ён той жа час пачаў бачыць і пайшоў за Ім, славячы Бога. І ўве́сь народ, бачучы гэнае, аддаў хвалу Богу.
