Мацьвея 16 разьдзел

 

 

І прыступіліся фарысэі і садуке́і і, спакушаючы Яго, прасілі паказаць ім знак з не́ба,

 

Ён жа сказаў ім у адказ: уве́чары вы ка́жаце: будзе пагода, бо не́ба чырвана.

 

 

Род нягодны й чужало́жны знако́ў шукае, і знакі ня будуць да́дзены яму, апрача знаку Іоны прарока. І, пакінуўшы іх, адыйшоў.

 

Перабраўшыся на той бок, вучні Яго забыліся ўзяць хле́ба.

 

Ісус сказаў ім: глядзе́це, сьцеражы́цеся кісьлі фарысэйскай і садуке́йскай.

 

Яны-ж разважалі ў сабе́ і гаварылі: бо хлябоў мы не ўзялі.

 

Ве́даючы-ж тое, Ісус сказаў ім: чаму разважаеце ў сабе́, малаве́рныя: бо хлябоў не ўзялі?

 

 

 

 

Тады яны зразуме́лі, што Ён гаварыў ім сьцерагчы́ся ня кісьлі хле́бнае, але навукі фарысэйскае і судуке́йскае.

 

Прыйшоўшы-ж у зе́млі Кесарыі Філіпавай, Ісус пытаўся ў вучняў Сваіх: за каго людзі лічаць Мяне́, Сына Чалаве́чага?

 

Прыйшоўшы ў ваколіцу Кесарыі Пілілавае і спытаўся Сваіх вучняў: за каго людзі лічаць Сына Чалавечага?

Яны сказалі: адны за Іоана Хрысьціцеля, другія за Ільлю, а іншыя за Ерамію, ці за аднаго з прарокаў.

 

Яны-ж сказалі: адны за Івана Хрысьціцеля, другія за Ільлю, а іншыя за Ерамію, ці за аднаго з прарокаў?

Ён кажа ім: а вы за каго Мяне́ ўважа́еце?

 

Сказаў ім Ісус: а вы за каго Мяне лічыце?

Сымон жа Пётр, адказваючы, сказаў: Ты — Хрыстос, Сын Бога Жывога.

 

Сымон-жа Пятро адказваючы, сказаў: Ты Хрыстос, Сын Бога жывога.

Тады Ісус сказаў яму ў адказ: шчасьлівы ты, Сымон, сын Іонін; бо ня цела́ і кроў адкрылі табе́ гэтае, але Аце́ц Мой, што ў Нябёсах.

 

І адказваючі Хрыстос сказаў яму: шчасьлівы ты, Сымон сын Іоны, бо ня цела і кроў аб’явілі Табе гэта, але Мой Айцец, што ёсьць у небе.

 

І Я кажу табе: ты ёсьць (Пятро) Скала, і на гэтай скале Я збудую Маю Царкву, і пякельныя вароты не перамогуць яе.

 

І дам табе ключы Нябеснага Валадарства; і што зьвяжеш на зямлі, будзе зьвязана і ў небе; і што разьвяжаш на зямлі, будзе разьвязана і ў небе.

Тады загадаў Ісус вучням Сваім, каб нікому не казалі, што Ён ёсьць Ісус Хрыстос.

 

Тады Ісус загадаў сваім вучням, каб нікому не казалі што Ён ёсьць Хрыстос.

З таго часу Ісус пачаў адкрываць вучням Сваім, што Ён мусіць ісьці ў Ерузалім і шмат перацярпе́ць ад старэйшын ды архірэяў і кніжнікаў, ды быць забітым і на трэці дзе́нь уваскрэснуць.

 

З таго часу Ісус пачаў выяўляць сваім вучням, што Яму трэба йсьці ў Ерузалім і шмат перацярпець ад старэйшынаў ды архірэяў і кніжнікаў, ды быць забітым і на трэці дзень ўваскраснуць.

І, узяўшы Яго, Пётр пачаў кары́ць Яго: пашкадуй Сябе́, Госпадзе! Няхай ня ста́нецца гэтага з Табою!

 

І ўзяўшы Яго на бок, Пятро пачаў карыць Яго, кажучы: пашкадуй Сябе, Госпадзе! Хай ня станецца гэтае з Табою.

Ён жа, зьвярнуўшыся, сказаў Пятру: адыйдзі ад Мяне́, шата́н! ты Мне́ спакуса; бо думаеш не аб тым, што Божае, але што чалаве́чае.

 

Ён-жа адвярнуўшыся сказаў Пятру: адыйдзі ад Мяне, шатан! Ты Мне спакуса, бо думаеш не аб тым, што Божае, але што чалавечае.

Тады Ісус сказаў вучням Сваім: калі хто хоча ісьці за Мною, адракіся ад сябе́ і вазьмі крыж свой і сьле́дуй за Мною.

 

Тады Ісус сказаў сваім вучням: калі хто (хоча) йсьці за Мною, адрачыся ад самога сябе і вазьмі крыж свой ды йдзі сьледам за Мною.

 

Бо хто хоча ўсьцерагчы сваю душу, той загубіць яе, а хто загубіць сваю душу дзеля Мяне, той знойдзе яе.

 

Бо якая-ж карысьць чалавеку, калі-б ён здабыў увесь сьвет, а пашкодзіў сваёй душы? Або што дасьць чалавек узамен за сваю душу?

 

Бо Сын Чалавечы прыйдзе ў славе Свайго Айца з Сваімі ангеламі і тады аддасьць кожнаму паводля ягоных дзеяньняў.