Мацьвея 21 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Л. Гарошка
І, калі падыходзілі да Ерузаліму і прыйшлі да Віффагіі ля гары Аліўнай, тады Ісус паслаў двох вучняў, сказаўшы ім:
І Калі прыбліжаліся да Ерузаліму і прыйшлі да Бэтфагіі ля Аліўнае гары, тады Ісус паслаў двох вучнаў, сказаўшы ім:
ідзе́це ў сяло, якое проста перад вамі, і зараз жа знойдзеце асьліцу прывязаную і асьлятка з ёю; адвязаўшы, прывядзе́це да Мяне́.
"Ідзеце ў сяло, што насупраць, і зараз-жа знойдзеце прывязацую асьліцу і асьлянё каля яе, адвязаўшы прывядзеце да Мяне.
І калі-б хто сказаў вам не́шта, адказвайце, што яны патрэбны Госпаду: і зараз пашле́ іх.
І калі-б хто сказаў вам нешта, адкажэце, што яны патрэбныя Госпаду, і зараз-жа верне іх".
І ўсё гэтае ста́лася, каб збылося ска́занае праз прарока, які кажа:
І ўсё гэтае сталася, каб збылося сказанае праз прарока, які кажа:
Скажэ́це дачцэ Сыонавай: вось Цар твой ідзе́ да цябе́ ціхі, се́дзячы на асьліцы і асьляці, сыне пад’ярэмнай (Ісая 62:11 Захарія 9:9).
"Скажэце дачцы Сіёнавай: Вось ідзе да цябе цар твой ціхі, седзячы на асьліцы і асьляці сыне пад’ярэмнае".
Вучні пайшлі і зрабілі так, як загадаў ім Ісус.
Вучні пайшлі і зрабілі так, як ім загадаў Ісус.
Прывялі асьліцу і асьлятка і ўзлажылі на іх адзе́жы свае́, і Ён се́ў паве́рх іх.
Прывялі асьліцу і асьлятка, узлажылі на іх свае вопраткі і Ён сеў на іх.
Множства-ж народу пасьцілалі свае́ адзе́жыны на дарозе, а другія рэзалі галіны з дрэваў і пасьцілалі на дарозе.
Мноства-ж народу пасьцілалі свае вопраткі на дарозе, а другія рэзалі гольлё з дрэваў і слалі на дарозе.
А народ напе́радзе і за Ім ідучы клікаў: осанна сыну Давідаваму! Багасла́ўлен ідучы ў імя Гасподняе! Осанна ў вышніх!
А народ наперадзе і за Ім ідучы клікаў: "Осанна сыну Давідаваму! Багаслаўлёны, што йдзе ў імя Гасподняе! Осанна ў вашніх!"
І, калі ўвайшоў Ён у Ерузалім, усё ме́ста прыйшло ў рух ды гаварыла: хто гэта?
І калі Ён уехаў у Ерузалім, заварушылася ўсё места, пытаючыся: "Хто гэта?"
Народ-жа гаварыў: гэта Ісус, прарок з Назарэту Галіле́йскага.
Народ-жа адказаў: "Гэта Ісус, прарок з Назарэту Галілейскага".
І ўвайшоў Ісус у сьвятыню Божую, і вы́гнаў усіх прадаючых і купляючых у сьвятыні, і абярнуў сталы мяняльнікаў і ўслоны прадаўцо́ў галубо́ў.
адсутнічае
І казаў ім: напісана: дом Мой домам малітвы назьве́цца, а вы зрабілі яго прытонам для разбойнікаў (Ісая 56:7; Ерамія 7:11).
адсутнічае
І падыйшлі да Яго ў сьвятыні сьляпы́я й кульгавыя, і Ён аздаравіў іх.
адсутнічае
Архірэі-ж і кніжнікі, ба́чачы цу́ды, якія Ён учыніў, і дзяце́й, клікаючых у сьвятыні і гаворачых: Осанна сыну Давідаваму! — абурыліся
адсутнічае
і сказалі Яму: ці чуеш, што яны кажуць? Ісус жа кажа ім: Так! ці-ж вы ніколі ня чыталі: з вуснаў дзе́так і сасункоў Ты ўчыніў хвалу́? (Псальм 8:3.)
адсутнічае
І, пакінуўшы іх, выйшаў з ме́ста да Віфаніі і правёў там ноч.
адсутнічае
А нараніцы, варо́чаючыся да ме́ста, захаце́ў е́сьці.
адсутнічае
І, угле́дзіўшы пры дарозе смакоўніцу, падыйшоў да яе́ і, нічога не знайшоўшы на ёй, апрача аднаго лісьця́, кажа да яе́: няхай жа ня будзе на табе́ ўпе́рад плоду даве́ку. І смакоўніца ўраз жа засохла.
адсутнічае
Угле́дзіўшы гэтае, вучні дзіваваліся і гаварылі: як гэта той-жа час засохла смакоўніца?
адсутнічае
Ісус жа, адказваючы, сказаў ім: Запраўды́ кажу вам: калі-б вы ме́лі ве́ру і не сумляваліся, ня толькі зробіце тое, што з смакоўніцаю, але калі і гарэ гэтай ска́жаце: узьніміся і кінься ў мора, — ста́нецца.
адсутнічае
І ўсё, чаго будзеце прасіць у малітве з ве́раю, дастанеце.
адсутнічае
І, калі прыйшоў Ён у сьвятыню і навучаў, прыступіліся да Яго архірэі і старэйшыя з народу і сказалі: якою ўладаю Ты гэтае чыніш? І хто Табе́ даў гэткую ўладу?
адсутнічае
Ісус сказаў ім у адказ: спытаюся і Я ў вас адно: калі аб гэтым ска́жаце Мне́, то й Я вам скажу, якою ўладаю гэнае чыню.
адсутнічае
Хрышчэньне Іоанавае скуль было? з не́ба, ці ад людзёў? Яны-ж разважалі між сабою: калі скажам: з неба, то Ён скажа нам: чаму-ж вы не паве́рылі яму?
адсутнічае
А калі сказаць: ад людзёў, — баімося народу; бо ўсе́ лічаць Іоана за прарока.
адсутнічае
І, адказваючы, сказалі Ісусу: ня ве́даем. І Ён сказаў ім: і Я вам не скажу, якою ўладаю гэтае ро́блю.
адсутнічае
А як вам здае́цца? У аднаго чалавека былі два сыны; і ён, падыйшоўшы да пе́ршага, сказаў: сын, пайдзі сяньня рабіць у вінаградніку маім.
Як вам здаецца? Адзін чалавек меў двох сыноў і падыйшоўшы да першага сказаў: сыне, пайдзі сёньня працаваць у вінаграднік.
Але той сказаў у адказ: не хачу́; а пасьля, пака́яўшыся, пайшоў.
Але той сказаў у адказ: не хачу. А пасьля пакаяўшыся, пайшоў.
І, падыйшоўшы да другога, ён сказаў тое-ж. Гэты сказаў у адказ: іду, гаспадар; — і не пайшоў.
І падыйшоўшы да другога ён сказаў тое-ж. Гэты сказаў у адказ: іду, Госпадзе, і не пайшоў.
Каторы з двох вы́паўніў волю айца? Кажуць Яму: пе́ршы. Ісус кажа ім: запраўды́ кажу вам, што мытнікі і блудніцы ідуць у царства Божае напе́радзе вас.
Каторы з двох выканаў волю айца? Кажуць Яму: першы. Ісус кажа ім: сапраўды кажу вам, што мытнікі і блудніцы ідуць перад вамі ў Божае Валадарства.
Бо прыйшоў да вас Іоан шляхам праўды; і вы не паве́рылі яму, а мытнікі і блудніцы паверылі яму; вы-ж, і бачыўшы гэтае, не пака́яліся пасьля, каб паве́рыць яму.
Бо прыйшоў да вас Ян шляхам справядлівасьці і не паверылі яму, а мытнікі і блудніцы паверылі яму. Вы-ж бачыўшы гэтае, нават потым не пакаяліся, каб паверыць яму.
Вы́слухайце другую прыповесьць: быў не́йкі гаспадар дому, каторы насадзіў вінаграднік, агарадзіў яго агарожаю, выкапаў у ім сажалку, пабудаваў ве́жу і, аддаўшы яго вінаградарам, адыйшоў.
Паслухайце іншую прыповесьць: Быў нейкі чалавек гаспадар дому, каторы насадзіў вінаграднік, агарадзіў яго плотам, выкапаў у ім прасоўню; пабудаваў вежу і, аддаўшы яго вінаградаром, адыйшоў.
Калі-ж наблізіўся час пладоў, ён паслаў сваіх слуг да вінаградараў — узяць свае́ плады.
Калі-ж наблізіўся час пладоў, ён паслаў сваіх слугаў да вінаградароў узяць свае плады.
Вінаградары, схапіўшы слуг яго, аднаго зьбілі, другога, забілі, а іншага пабілі каме́ньмі.
Але вінаградары, схапіўшы ягоных слугаў, аднаго зьбілі, другога забілі, а іншага пабілі каменьнем.
Зноў паслаў ён другіх слуг, больш чым ране́й; і з імі зрабілі таксама.
Зноў паслаў ён іншых слугаў, больш чым раней, але і з імі зрабілі таксама.
Уканцы паслаў ён да іх свайго сына, кажучы: пасаромяцца сына майго.
Уканцы ён паслаў да іх свайго сына, кажучы: пасаромеюцца майго сына.
Але вінаградары, угле́дзіўшы сына, сказалі адзін аднаму: гэта наступнік; пойдзем, заб’е́м яго і заўладаем спадчынаю ягонай.
Але вінаградары, угледзеўшы сына, сказалі адзін другому: гэта насьледнік; пойдзем заб’ём яго і заўладаем ягонаю спадчынаю.
І, схапіўшы яго, вы́велі вон з вінаградніку і забілі.
І схапіўшы яго, вывелі вон з вінаградніку і забілі.
Калі-ж пры́йдзе гаспадар вінаградніку, што зробіць ён з гэтымі вінаградарамі?
Калі-ж прыйдзе гаспадар вінаградніку, што ён зробіць з тымі вінаградарамі?
Кажуць Яму: злыдняў гэтых аддасьць ліхой сьме́рці, а вінаграднік дасьць другім вінаградарам, каторыя будуць аддаваць яму плады ў свой час.
Кажуць Яму: злыдняў тых аддасьць ліхой сьмерці, а вінаграднік аддасьць іншых вінаградаром, каторыя будуць аддаваць яму плады ў свой час.
Ісус кажа ім: няўжо-ж вы ніколі ня чыталі ў Пісаньні: камень, які адкінулі будаўнічыя, той самы стаўся галавою вугла; гэта сталася ад Госпада, і ў вачох нашых дзіва (Псальм 117:22−23).
Ісус кажа ім: няўжо вы ніколі ня чыталі ў Пісаньні: камень, які адкінулі будаўнічыя, той самы стаўся галарою вугла: гэта сталася ад Госпада і яно дзіўнае ў вачох нашых.
Дзеля гэтага кажу вам, што ады́мецца ў вас Царства Божае і дадзена будзе народу, які творыць плады яго.
Дзеля гэтага кажу вам, што адымецца ад вас Божае Валадарства і будзе дадзена народу, які будзе прыносіць плады.
І той, хто ўпадзе́ на гэты ка́мень, разаб’е́цца; а на каго ён упадзе́, таго разда́віць.
адсутнічае
І, пачуўшы прыповесьці Яго, архірэі і фарысэі зразуме́лі, што гаворыць аб іх.
адсутнічае
І стараліся спайма́ць Яго; але ўбаяліся народу, бо Яго лічылі за прарока.
адсутнічае
