Да Габрэяў 12 разьдзел

 

 

Таму і мы, маючы вакол сябе такое воблака сведкаў, адкладзём ўсялякі цяжар і грэх, што так лёгка нас аблытваў, і давайце пабяжым з вытрымкаю забег, які перад намі,

 

Дзеля таго і мы, маючы вакруг сябе такі лік сьведкаў, адкінуўшы ўсякі цяжар і прасьледуючы нас грэх, павінны цярпліва імкнуцца да вызначанай нам мэты наперагонкі,

гледзячы на Пачынальніка і Завяршальніка веры Ісуса, Які замест радасці, што была перад Ім, вытрымаў крыж, пагрэбаваўшы ганьбаю, і сеў праваруч трона Божага.

 

беручы прыклад з ажывіцеля, крыніцу веры, Езуса, і Завяршыцеля які замест магчымай радасьці, перанёс крыж, ня гледзячы на ганьбу, і сеў праваруч трона Божага.

Параўнайце з сабою Таго, Хто вытрымаў такую варажнечу супроць Сябе з боку грэшнікаў, каб вы не знемагліся, аслабеўшы вашымі душамі.

 

Разважце тады пра Яго, Які з боку грэшнікаў перанёс такую страшную нянавісьць адносна да Яго, каб і вы аслабелі, калі вам сілы душы ня стане.

Вы яшчэ не да крыві супраціўляліся, змагаючыся супроць граху,

 

Вы яшчэ не сапраціўляліся аж да крыві, змагаючыся супроць грэху,

і забыліся пра тую навуку, якая гаворыцца вам, як сынам: «Сыне мой, не грэбуй караю Гасподняю і не знемагай, калі Ён выкрывае цябе;

 

але забыліся аб перасьцярозе, якую вам, як дзецям напамінае, кажучы: "Сыне мой, не забывайся пра кару Госпада, ня падай духам, калі Ён цябе выпрабоўвае,

бо Госпад, каго любіць, таго карае, а бічуе кожнага сына, якога прымае».

 

каго бо Госпад любіць, таго і карае, сьцябае кожнага, каго за сына прыймае".

Калі вы церпіце кару, то Бог абыходзіцца з вамі, як з сынамі. Бо ці ёсць такі сын, якога не карае бацька?

 

Трымайцеся дысцыпліны. Як з дзецьмі абходзіцца з вамі Бог; Які ж бо гэта быў сын, каб яго бацька не навучаў?

Калі ж вы застаяцеся без кары, супольнікамі якой сталі ўсе сыны, то вы — незаконныя дзеці, а не сыны.

 

Але, калі вы не навучаны будзеце, а ўсе павінны быць дысцыплінаванымі, то гэта значыць, што не сыны вы, а байструкі.

Прытым, калі мы мелі цялесных нашых бацькоў, якія нас каралі, і мы іх паважалі; то ці не нашмат больш будзем мы слухацца Бацькі духаў і жыць?

 

Адсюль, калі вы бацькоў сваіх мелі ўзгадавальнікаў цела нашага і шанавалі іх, дык ці шмат больш павінны мы падпарадкоўвацца Айцу душ, каб добра жылі.

Бо яны каралі на некалькі дзён, як ім здавалася патрэбным, Ён жа — дзеля нашай карысці, каб нам прычасціцца Яго святасці.

 

І тыя, праўда, навучалі нас па сваёй волі ў кароткі час, Той жа робіць для дабра нашага, каб зрабіць нас удзельнікамі сваёй сьвятасці.

Усялякае ж пакаранне ў цяперашні час здаецца не радасцю, а смуткам; але пасля яно дае мірны плён праведнасці тым, што праз яго напрактыкаваліся.

 

Усякае пакараньне цяпер выдае ня радасным, а сумным, але пасьля павучаным дасьць духа справядлівасьці.

Таму выпрастайце апушчаныя рукі і аслабелыя калені,

 

Дзеля таго "выпрастуйце апушчаныя рукі і самлелыя калені"

і рабіце прамыя сцежкі вашым нагам, каб кульгавая нага не была вывіхнута, а лепш было б вылечана.

 

і простыя рабіце крокі нагамі вашымі, каб кульгавы не блудзіў хто, а нават паздаравеў.

Імкніцеся да міру з усімі і да асвячэння, без якога ніхто не ўбачыць Госпада,

 

Будзьце ў згодзе з усімі і ўсьвячайцеся, без гэтага бо ніхто ня ўбачыць Бога.

назіраючы за тым, каб хто-небудзь не адпаў ад ласкі Божай, каб які-небудзь корань гаркаты, вырастаючы ўгору, не турбаваў вас і не апаганіліся праз яго многія,

 

Пільнуйцеся, каб не згубіў хто Ласкі Божай, каб які горкі корань, узрастаючы ўверх не заглушыў яе, бо праз гэта спракудзіліся многія.

каб не было між вамі якога распусніка ці бязбожніка, як Ісаў, які за адну страву аддаў свае правы першародства.

 

Каб ня стаў хто чужаложнікам або зьдзічэлым, як Эзаў, які за адну страву адрокся свайго перашародства.

Бо вы ведаеце, што і пасля, хочучы атрымаць у спадчыну добраславенне, ён быў адкінуты; бо ён не знайшў месца пакаянню, хоць шукаў яго са слязьмі.

 

А ведаеце ж, што пасьля, жадаючы атрымаць багаславенства, быў адхілены, бо ня меў ласкі пакуты, хоць і шукаў яе са сьлязамі.

Бо вы падышлі не да гары, якую можна памацаць і якая гарыць агнём, ні да цемры, і змроку, і буры,

 

Вы не прыступіліся да гары дакранальнай і палаючага агня, і шалеючага ветру ды туману і буры

і гуку трубнага, і голасу слоў, з-за якога слухачы прасілі, каб ім не было сказана больш ні слова;

 

і гуку трубы і гоману слоў, якія яны пачуўшы, прасіліся, каб ня чуць такой мовы.

бо яны не маглі выцерпець таго, што ім было загадана: «Калі нават звер дакранецца да гары, ён будзе ўкаменаваны [або працяты стралою]».

 

Бо не пераносілі таго, што ім гаварылася: Нават каб жывёла дакранулася да гары, то і тая павінна быць укаменавана.

І такое страшнае было гэтае відовішча, што Маісей сказаў: «Я ў страху і ў трымценні».

 

І так страшным было тое, што бачылася. Маісей сказаў: Перапалоханы я і трасуся.

Але вы падышлі да гары Сіён і да горада жывога Бога, нябеснага Іерусаліма; і да мірыядаў Анёлаў, усеагульнага9 сходу;

 

Але вы прыступіліся да гары Сыёну і горада Бога Жывога, Нябеснага Ерузаліму і безьлічы Анёлаў,

і да царквы першародных, запісаных у нябёсах; і да Бога, Суддзі ўсіх; і да духаў праведнікаў, што дасяглі дасканаласці;

 

і да сьвятыні першародных, яія запісаны ў небе, і да Бога, Судзі ўсіх і да душаў справядлівых сьвятых,

і да Ісуса, Пасрэдніка новага запавету, і да Крыві акраплення, якая кажа нешта лепшае, чым кроў Авеля.

 

і да Медыятара — Пасярэдніка Новага Пагадненьня, Езуса, да крыві апырсканьня лепш, мацней заклікаючай, чым кроў Абеля.

Глядзіце, не адмаўляйцеся слухаць Таго, Хто гаворыць, бо калі не пазбеглі кары тыя, што адмовіліся слухаць Таго, Хто засцерагаў іх на зямлі, то тым больш не пазбегнем мы, калі адвернемся ад Таго, Хто перасцерагае з нябёсаў,

 

Глядзіце, не адвярніцеся ад заклікаючай крыві. Калі ж тыя не пазбегнуць кары, адвярнуўшыся ад Яго, Які навучаў на зямлі, то тым больш мы, калі адвернемся ад Таго. Які да нас з неба гаворыць.

чый голас тады пахіснуў зямлю, а цяпер Ён паабяцаў, кажучы: «Яшчэ раз Я пахісну не толькі зямлю, але і неба».

 

Голас Ягоны страсянуў тады зямлёю, а цяпер прыракае, кажучы: "Яшчэ раз страсяну і ўстрасу ня толькі зямлю, але і неба".

І гэта: «Яшчэ раз» паказвае на перамену расхістанага, як створанага, каб заставалася непахіснае.

 

Што кажа "яшчэ раз", дык гэта значыць зьмяненьне зрухомых рэчаў, каб засталіся толькі такія, што не зьмяняюцца.

Таму, прымаючы непахіснае царства, давайце будзем мець ласку, якою будзем служыць даспадобы Богу з ушанаваннем і страхам,

 

Дык вось, каб атрымаць вечнае валадарства, стараймася жыць у ласцы, якой падабаючыся Богу, стараймася служыць Яму са страхам і пашанаю. Бо Бог — гэта агонь ператраўляючы.

таму што наш Бог ёсць агонь знішчальны.