Да Эфэсянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Дык вось, я, вязень у Госпадзе, прашу вас жыць дастойна паклíкання, да якога вы заклíканы,
Умольваю тады вас я, вязень Госпадаў, каб вы вялі сябе паводле пакліканьня, якога вы ўдастены,
з усёй пакорнаму́драсцю і лаго́днасцю, з доўгацярплíвасцю, падтрымліваючы адзін аднаго з любоўю,
з усёю пакорлівасьцю і ласкавасьцю, з церпялівасьцю і любоўю, адны адных пераносячы,
стараючыся захоўваць адзінства духу ў саюзе міру.
рупліва зьберагаючы адзінства Духа ў супакою.
Адно цела і адзін дух, як вы і закліканы да адной надзеі вашага паклікання;
Адно цела і адзін Дух, як пазваныя вы адною надзеяю пакліканьня вашага.
адзін Гасподзь, адна вера, адно хрышчэнне,
Адзін Госпад, адна вера, адзін (той самы) хрост.
адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.
Адзін Бог і Айцец усіх. Ён над усімі і ў ва ўсім і ў ва ўсіх нас.
А кожнаму з нас да́дзена благадаць ў меру дару Хрыстовага.
Кожнаму ж з нас дадзена ласка па меры дару Хрыстовага.
Таму сказана: «узышоўшы на вышыню, Ён паланіў палон і даў дары людзям».
Таму вось кажа Пісаньне: "Узыходзячы на вышыню, павёў здабытую здабычу ў няволю, даў людзям дары".
А «узышоў» — што́ азначае, як не тое, што Ён і сышоў спачатку у прадонныя месцы зямлí
Што ж значыць "узыходзячы", што перш сышоў у глыбейшыя нетры зямлі.
Той, Хто сышоў, Ён жа і ўзышоў вышэй за ўсе нябёсы, каб напоўніць усё.
Хто сышоў, той самы і ўступіў, узыйшоў вышэй усяго неба, каб усё перапоўніць.
І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых дабравеснікамі, іншых пастырамі і настаўнікамі,
І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, а яшчэ іншых настаўнікамі і доктарамі
для ўдаскана́лення святых, дзеля справы служэння, дзеля будавання Цела Хрыстовага,
на ўдасканаленьне сьвятых, для патрэбы служэньня, для збудаваньня Цела Хрыстовага.
пакуль усе прыйдзем у адзінства веры і спазнання Сына Божага, у мужа дасканалага, у меру ўзросту паўнаты́ Хрыстовай;
Аж пакуль не дойдзем да адной веры і пазнаньня Сына Божага да чалавека беззаганнага па меры веку паўнаты Хрыстовай,
каб мы больш не былі дзе́цьмі, якіх хістае і носіць усякі вецер вучэння праз падман людскі, праз хітрасць, уводзячы ў аблуду,
каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, кіданымі ўсякім ветрам навукі сапсаваных людзей і дурманячых ашуканствам.
а каб, жывучы ў ісціне і любові, усе ўзрасталі ў Таго, Хто з’яўляецца галавою, — у Хрыста,
Трымаючыся праўды, расьцём у міласьці, перад усім у тым, хто зьяўляецца Галавой — Хрыстус.
з Якога ўсё цела, склада́ючыся і злуча́ючыся усялякімі ўзмацня́льнымі сувязямі, пры дзеянні ў сваю меру кожнай асобнай часткі, расце для будавання самога сябе ў любові.
З Яго ўсё Цела састаўлена і спаяна ўсякую сувязьзю, успамогаю паводле дзейнасьці на меру паасобнага члена прычыняцца да росту цела на пабудову сваю ў міласьці.
Таму я гэта кажу і сведчу ў Госпадзе, каб вы больш не рабілі, як робяць астатнія народы ў ма́рнасці розуму свайго,
Вось аб гэтым кажу і заклінаю ў Госпадзе, каб вы ўжо не паступалі так, як паганцы, што вядуцца ў пустаце ў сваёй змысловасьці,
маючы азмро́чанае разуме́нне, адчу́жаныя ад жыцця Божага з-за свайго няве́дання, з-за акамяне́ласці сэрца свайго;
маючы атупелы розум, аддалення ад жыцьця Божага дзеля няведаньня, трываючага ў іх праз асьляпленьне іхняга сэрца.
яны, дайшоўшы да бясчуласці, аддалі сябе саміх распусце, каб ненасытна рабіць усякую брыдоту.
Яны адурманеныя і аддалі саміх сябе на распусту і пошукі ўсякай люботнасьці.
А вы не так спазналі Хрыста,
Але вы не такога пазналі Хрыстуса,
паколькі вы чулі пра Яго і ў Ім навучыліся — таму што ісціна ў Іісусе —
калі толькі вы пра Яго чулі і калі на Ім вучыліся, таму што праўда ў Езусе.
скінуць з сябе старога, паводле ранейшага ладу жыцця, чалавека, які згнівае ў падманных пажа́днасцях,
Пакіньце жыць паводле абычаю старога чалавека, прападаючага ў абманнай змысловасьці.
а абнавіцца духам розуму вашага
Аднавіцеся ж розумам (духам розуму вашага) і
і апрану́цца ў новага чалавека, створанага па Богу, у праведнасці і святасці ісціны.
апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасьці і сьвятасьці праўды.
Таму, адкінуўшы хлусню, гаварыце праўду кожны бліжняму свайму, бо мы адзін аднаму члены.
Дзеля таго перастаньце лгаць, кажучы праўду кожны свайму бліжняму, бо мы — часткі адны адных.
Гневаючыся, не грашыце: сонца няхай не заходзіць пры гневе вашым;
Гневаючыся не грашыце, хай сонца не заходзіць у гневе вашым.
і не давайце месца дыявалу.
І не давайце месца д'яблу.
Хто краў, больш няхай не кра́дзе, а лепш няхай працуе, ствараючы сваімі рукамі дабро, каб меў з чаго даць таму, хто ў нястачы.
Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, зарабляючы рукамі сваімі карыснае, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы патрабуючага.
Ніякае гнілое слова няхай не выходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрае для настаўле́ння ў веры, каб яно прыносіла благадаць тым, хто слухае.
Усякая ліхая гаворка хай не выходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрая, на збудаваньне веры, каб была мілай слухаючым.
І не засмучайце Святога Духа Божага, пячаццю Якога вы былі пазначаны для дня выкуплення.
Не засмучайце Сьвятога Духа Божага, якім вы пазначаны на дзень адкупленьня.
Усякае раздражне́нне, і ярасць, і гнеў, і крык, і блюзнерства няхай будуць вы́нішчаны сярод вас, разам з усякаю злобаю;
Хай счэзне у вас усякая прыкрасьць, гнеў і злосьць, звадка і ачарненьне і ўсякая злоснасьць.
але будзьце адзін да аднаго добрымі, спага́длівымі, прабачайце адзін аднаму, як і Бог у Хрысце прабачыў вам.
Будзьце ж паміж сабой спагаднымі, міласэрнымі, адпускайцеся адны адным, як і Бог адпусціўся вам у Хрыстусе.
