Да Эфэсянаў 4 разьдзел

 

 

Малю тады вас я, вязень Госпадаў, паступайце годна покліку, якім вы пакліканы:

 

Умольваю тады вас я, вязень Госпадаў, каб вы вялі сябе паводле пакліканьня, якога вы ўдастены,

із шчырай пакорай і лагоднасьцю ды паўстрымнасьцяй, адзін другога церпячы з любасьцю,

 

з усёю пакорлівасьцю і ласкавасьцю, з церпялівасьцю і любоўю, адны адных пераносячы,

стараючыся захаваць адзінства духа ў згоднай сулуцы.

 

рупліва зьберагаючы адзінства Духа ў супакою.

Адно бо цела, адзін дух, як і пакліканы вы да аднае надзеі покліку вашага.

 

Адно цела і адзін Дух, як пазваныя вы адною надзеяю пакліканьня вашага.

Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.

 

Адзін Госпад, адна вера, адзін (той самы) хрост.

Адзін Бог і Айцец усіх, што над усімі, і праз усіх, ды ў ва ўсіх нас.

 

Адзін Бог і Айцец усіх. Ён над усімі і ў ва ўсім і ў ва ўсіх нас.

Кожнамуж з нас дадзена ласка водле меры Хрыстусавага дару.

 

Кожнаму ж з нас дадзена ласка па меры дару Хрыстовага.

Таму і сказана: Узыйходзячы у высь, паланіў палон, даў людзям дары (Пс. 67:19).

 

Таму вось кажа Пісаньне: "Узыходзячы на вышыню, павёў здабытую здабычу ў няволю, даў людзям дары".

А штож абазначае ўзыйшоў, як ня тое, што перш Ён быў і зыйшоў у прадонне зямлі?

 

Што ж значыць "узыходзячы", што перш сышоў у глыбейшыя нетры зямлі.

Зыйшоўшы — гэта тойжа самы ўзыйшоўшы вышэй усіх нябёсаў, каб усё напоўніць.

 

Хто сышоў, той самы і ўступіў, узыйшоў вышэй усяго неба, каб усё перапоўніць.

І тойжа самы паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых эвангелістамі, а шчэ іншых пастырамі й вучыцелямі.

 

І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, а яшчэ іншых настаўнікамі і доктарамі

Для дасканалення сьвятых на дзела служэння, на будаванне цела Хрыстуса;

 

на ўдасканаленьне сьвятых, для патрэбы служэньня, для збудаваньня Цела Хрыстовага.

аж пакуль усе мы ня дойдзем да адзінства веры ды да поўнага пазнання Сына Божага, да мужа дасканалага на меру поўнаўзросту Хрыстусавага;

 

Аж пакуль не дойдзем да адной веры і пазнаньня Сына Божага да чалавека беззаганнага па меры веку паўнаты Хрыстовай,

каб мы ня былі ўжо малалеткамі хістанымі, й захаплянымі ўсякім ветрам вучэння хітрунскае блуклівае чмуты людзкое;

 

каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, кіданымі ўсякім ветрам навукі сапсаваных людзей і дурманячых ашуканствам.

але шчыраю любасьцю ўзрасталі ў ва ўсім у Таго, каторы ёсьць галавою — у каб мы ня былі ўжо малалеткамі хістанымі, й захаплянымі ўсякім ветрам вучэння хітрунскае блуклівае чмуты людзкое;а;

 

Трымаючыся праўды, расьцём у міласьці, перад усім у тым, хто зьяўляецца Галавой — Хрыстус.

зь якога ўсё цела, сустаўленае ды споенае ўсякімі ўзаемаспаможнымі вязямі, згодна з адпаведным дзеяннем кажнага чэлеса, бярэ прырост на будаванне самога сябе ў любасьці.

 

З Яго ўсё Цела састаўлена і спаяна ўсякую сувязьзю, успамогаю паводле дзейнасьці на меру паасобнага члена прычыняцца да росту цела на пабудову сваю ў міласьці.

Кажу восьжа вам і Богам сьветчу, каб вы ўжо не паступалі, як паступаюць пагане ў пустадумсьцьве свайго розуму,

 

Вось аб гэтым кажу і заклінаю ў Госпадзе, каб вы ўжо не паступалі так, як паганцы, што вядуцца ў пустаце ў сваёй змысловасьці,

з думкамі замарочанымі, далёкія ад жыцьця Божага празь нявуцтва іх ды ачарсьцьвеласьць сэрца;

 

маючы атупелы розум, аддалення ад жыцьця Божага дзеля няведаньня, трываючага ў іх праз асьляпленьне іхняга сэрца.

яны, ачманеўшы, аддаліся распусьце, дапушчаючыся прагавіта ўсякай нечысьці.

 

Яны адурманеныя і аддалі саміх сябе на распусту і пошукі ўсякай люботнасьці.

Але вы ня гэтак пазналі Хрыстуса,

 

Але вы не такога пазналі Хрыстуса,

калі аб Ім чулі ды ў Ім навучыліся — водле праўды, якая ёсьць у Езусе —

 

калі толькі вы пра Яго чулі і калі на Ім вучыліся, таму што праўда ў Езусе.

пазбыцца разам з ранейшым жыцьцём старога чалавека, тлеючага ў зманных похацях,

 

Пакіньце жыць паводле абычаю старога чалавека, прападаючага ў абманнай змысловасьці.

а абнавіцца духам розуму вашага

 

Аднавіцеся ж розумам (духам розуму вашага) і

й прыадзецца ў новага чалавека, на Божую падобу створанага ў справядлівасьці ды сьвятасьці праўды.

 

апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасьці і сьвятасьці праўды.

Дзеля гэтага, адкінуўшы ману, гаварэце кажны праўду свайму бліжняму, мы бо адзін другому чэлесы.

 

Дзеля таго перастаньце лгаць, кажучы праўду кожны свайму бліжняму, бо мы — часткі адны адных.

Гневайцеся, але не грашэце! Хай сонца не зайходзіць над гневам вашым;

 

Гневаючыся не грашыце, хай сонца не заходзіць у гневе вашым.

І не давайце месца дзьяблу.

 

І не давайце месца д'яблу.

Хто краў, хай больш не крадзе, а лепш хай працуе, творачы рукамі сваімі дабро, каб меў што даць патрабуючаму.

 

Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, зарабляючы рукамі сваімі карыснае, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы патрабуючага.

Ніякая мова агідная хай ня выйходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрая для збудавання ў веры, каб сталася ласкаю для слухаючых.

 

Усякая ліхая гаворка хай не выходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрая, на збудаваньне веры, каб была мілай слухаючым.

І ня смуцеця Святога Духа Божага, якім вы назначаны на дзень адкуплення.

 

Не засмучайце Сьвятога Духа Божага, якім вы пазначаны на дзень адкупленьня.

Усякая горыч, гнеў і люць, і сварка, і лаенне мусяць быць выкаранены з-пасярод вас разам з усякаю злосьцю;

 

Хай счэзне у вас усякая прыкрасьць, гнеў і злосьць, звадка і ачарненьне і ўсякая злоснасьць.

а будзьце адзін да другога ласкавымі, спагаднымі, міласэрнымі, выбачаючымі адзін другому, як і Бог у Хрыстусе вам выбачыў.

 

Будзьце ж паміж сабой спагаднымі, міласэрнымі, адпускайцеся адны адным, як і Бог адпусціўся вам у Хрыстусе.