Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
Дык будзьце наслядоўнікамі Бога, як браты найдаражэйшыя,
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
і жывіце ў міласьці, як і Хрыстус узьлюбіў нас і выдаў самога сябе за нас на ахвяру і гостыю на ўспадабаньне Богу.
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
Распуста ж і усякая нячыстасьць або сквапнасьць (хцівасьць) хай і не ўпамінаюцца ў вас, як належыць сьвятым,
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
або разбэшчанасьць ці ліхая гаворка, ці насьмешка неадпаведная, а толькі падзяка Богу.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Вось гэта ведайце і будзьце перакананымі, што ні адзін распусьнік або нячысты ці сквапны, што зьяўляецца ідаласлужэньнем, ня мае ўдзелу ў валадарстве Хрыстовым і Божым.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Хай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі. Дзеля іх жа паў гнеў Божы на сыноў недаверства.
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
Дык не станьцеся ўдзельнікамі іх лёсу.
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
Былі бо вы калісьці цемраю, а цяпер вы — сьвятло праз Госпада, дык як сыны сьвятла і жывіце.
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
Плод жа сьвятла выяўляецца ўсякай дабратой і справядлівасьцю, і праўдай.
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
Глядзіце, што падабаецца Богу.
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
Не прымайце ўдзелу ў бясплодных справах цемры, а выкрывайце іх.
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
Бо не прыстойна і казаць аб тым, што робіцца тайна, хаваючыся.
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
Усё, што ганіцца, становіцца яўным, бо ўсё, што выкрывае, зьяўляецца сьвятлом.
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
Таму Пісьмо Сьвятое кажа: "Устань, каторы сьпіш, і падыміся з умёршых, і асьвеціць цябе Хрыстус".
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
І так глядзіце, браты, асьцярожна вядзіце сябе, не як неразумныя,
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
але як мудрыя, карыстаючыся часам, бо дні цяпер ліхія.
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
Дзеля таго не станьцеся неагляднымі, але разумеючымі волю Божую.
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
Не піце лішне віна, у якім прычына распуснасьці, але напаўняйцеся Духам Сьвятым,
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
сьпяваючы між сабою псальмы і гімны, і кантыкі духоўныя; сьпявайце і хваліце Госпада ў сэрцах вашых.
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Езуса Хрыстуса.
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
Падпарадкоўвайцеся адны адным у баязьні Хрыстовай.
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
Жанчыны хай слухаюць мужоў сваіх, як Госпада,
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстус — галава Касьцёла, сам Збаўца — галавой цела свайго.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Але, як Касьцёл падчыняецца Хрыстусу, так і жонкі ў ва ўсім мужам сваім.
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстус любіць Касьцёл і самога сябе выдаў за яго,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб асьвяціць яго, ачышчаючы купельлю вады і словам жыцьця,
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
каб стварыць самому сабе слаўны касьцёл, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб б сьвяты і беззаганны.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Так і мужы павінны мілаваць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
Ніхто бо ніколі не меў у нянавісьці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстус Касьцёлу,
бож мы — часткі цела ягонага.
бо мы зьяўляемся таксама часткамі цела Яго, мы з цела Яго і з касьцей Ягоных.
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
"Дзеля таго пакіне чалавек бацькоў сваіх і прылучыцца к жонцы сваёй, і будуць двое ў адным целе".
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Гэта вялікая таямніца, а я скажу: у Хрыстусе і ў Касьцёле.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
Вось жа і вы паасобку і кожны з вас хай любіць жонку сваю, як сам сябе, а жонка хай жа паважае мужа свайго.
