Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Дык будзьце пасьлядоўнікамі Бога, як любасныя дзеці,
Дык будзьце наслядоўнікамі Бога, як браты найдаражэйшыя,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, як водар прыемны.
і жывіце ў міласьці, як і Хрыстус узьлюбіў нас і выдаў самога сябе за нас на ахвяру і гостыю на ўспадабаньне Богу.
А блудадзейства і ўсякая нячыстасьць ці сквапнасьць (на чужое) нават і ўспамінацца ня павінны паміж вамі, як і належыць сьвятым,
Распуста ж і усякая нячыстасьць або сквапнасьць (хцівасьць) хай і не ўпамінаюцца ў вас, як належыць сьвятым,
і няпрыстойныя паводзіны і пустаслоўе ці пахабныя жарты ня (павінны быць вам) уласьцівымі, але ле́пей падзяка.
або разбэшчанасьць ці ліхая гаворка, ці насьмешка неадпаведная, а толькі падзяка Богу.
Бо вы гэта ведаеце, што ўсякі блудадзей альбо нячысты, альбо хцівец, які ёсьць балванаслужка, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Вось гэта ведайце і будзьце перакананымі, што ні адзін распусьнік або нячысты ці сквапны, што зьяўляецца ідаласлужэньнем, ня мае ўдзелу ў валадарстве Хрыстовым і Божым.
Няхай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гнеў Бога на сыноў няпаслушэнства;
Хай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі. Дзеля іх жа паў гнеў Божы на сыноў недаверства.
таму ня будзьце саўдзельнікамі іхнымі.
Дык не станьцеся ўдзельнікамі іх лёсу.
Бо вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: жывіце, як дзеці сьвятла,
Былі бо вы калісьці цемраю, а цяпер вы — сьвятло праз Госпада, дык як сыны сьвятла і жывіце.
бо плод Духа — ва ўсякай дабрыні, праведнасьці і праўдзе,
Плод жа сьвятла выяўляецца ўсякай дабратой і справядлівасьцю, і праўдай.
дасьледуйце, што заўгодна Госпаду;
Глядзіце, што падабаецца Богу.
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных учынках цемры; але лепш і выкрывайце,
Не прымайце ўдзелу ў бясплодных справах цемры, а выкрывайце іх.
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і гаварыць;
Бо не прыстойна і казаць аб тым, што робіцца тайна, хаваючыся.
і ўсё выкрываемае сьвятлом робіцца бачным, — бо сьвятло робіць усё бачным.
Усё, што ганіцца, становіцца яўным, бо ўсё, што выкрывае, зьяўляецца сьвятлом.
Таму кажа: «той, хто сьпіць, устань і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьве́тліць цябе Хрыстос».
Таму Пісьмо Сьвятое кажа: "Устань, каторы сьпіш, і падыміся з умёршых, і асьвеціць цябе Хрыстус".
Дык глядзеце, як асьцярожна павінны вы жыць: ня як няразумныя, але як мудрыя,
І так глядзіце, браты, асьцярожна вядзіце сябе, не як неразумныя,
(максімальна) выкарыстоўваючы прыдатны час, таму што дні ліхія.
але як мудрыя, карыстаючыся часам, бо дні цяпер ліхія.
Дзеля гэтага ня будзьце няразумнымі, але пазнавайце, якая воля Госпада.
Дзеля таго не станьцеся неагляднымі, але разумеючымі волю Божую.
І ня ўпівайцеся віном, у якім ёсьць распуста, але напаўняйцеся Духам,
Не піце лішне віна, у якім прычына распуснасьці, але напаўняйцеся Духам Сьвятым,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і гімнамі і богахвалебнымі сьпевамі, пяючы і іграючы ў сэрцах вашых Госпаду,
сьпяваючы між сабою псальмы і гімны, і кантыкі духоўныя; сьпявайце і хваліце Госпада ў сэрцах вашых.
заўсёды дзякуючы за ўсё, у Імя Госпада нашага Ісуса Хрыста, Богу і Ба́цьку,
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Езуса Хрыстуса.
слухаючыся адзін аднаго ў страху Божым.
Падпарадкоўвайцеся адны адным у баязьні Хрыстовай.
Жонкі, слухайцеся мужоў сваіх, як Госпада,
Жанчыны хай слухаюць мужоў сваіх, як Госпада,
таму што муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — Галава царквы, і Ён ёсьць Збавіцель цела.
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстус — галава Касьцёла, сам Збаўца — галавой цела свайго.
Але як царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Але, як Касьцёл падчыняецца Хрыстусу, так і жонкі ў ва ўсім мужам сваім.
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос узьлюбіў царкву і аддаў Сябе Самога за яе,
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстус любіць Касьцёл і самога сябе выдаў за яго,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмываньнем вадою праз Слова (Пісаньні Божыя);
каб асьвяціць яго, ачышчаючы купельлю вады і словам жыцьця,
каб паставіць яе Сабе царквою слаўнаю, якая ня мае ні плямы, ні заганы, альбо чаго-небудзь падобнага, але каб яна была сьвятой і бяззаганнай.
каб стварыць самому сабе слаўны касьцёл, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб б сьвяты і беззаганны.
Мужы павінны любіць сваіх жонак так, як свае целы: хто любіць сваю жонку, той любіць самога сябе.
Так і мужы павінны мілаваць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
Бо ніхто ніколі сваё цела ня нянавідзіў, але корміць і даглядае яго, як і Госпад — царкву,
Ніхто бо ніколі не меў у нянавісьці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстус Касьцёлу,
таму што мы — чэлясы Цела Ягонага, ад Цела Ягонага і ад Костак Ягоных.
бо мы зьяўляемся таксама часткамі цела Яго, мы з цела Яго і з касьцей Ягоных.
«Таму пакіне чалавек ба́цьку свайго і матку і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое (аб’яднаны) у адно цела».
"Дзеля таго пакіне чалавек бацькоў сваіх і прылучыцца к жонцы сваёй, і будуць двое ў адным целе".
Тайна гэтая вялікая; я ж кажу пра Хрыста і пра царкву.
Гэта вялікая таямніца, а я скажу: у Хрыстусе і ў Касьцёле.
Дык і вы: хай кожны з вас сваю жонку любіць так, як сябе; а жонка хай баіцца мужа.
Вось жа і вы паасобку і кожны з вас хай любіць жонку сваю, як сам сябе, а жонка хай жа паважае мужа свайго.
