Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык я прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць целы вашы ў ахвяру жывую, святую, угодную Богу, на разумнае служэнне ваша;

 

Дык прашу вас, браты, праз міласэрнасць Божую, аддавайце целы вашы ў ахвяру жывую, святую, мілую Богу на разумнае служэнне ваша.

і не прыстасоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтвара́йцеся абнаўле́ннем розуму вашага, каб распазнава́ць вам, у чым воля Божая добрая, і ўгодная, і дасканалая.

 

І не ўпадабняйцеся гэтаму веку, але перамяняйцеся праз аднаўленне розуму, каб пазналі, якая ёсць воля Божая, што добрае і прыемнае ды дасканалае.

Па благадаці, да́дзенай мне, кажу кожнаму з вас: не думайце пра сябе вышэй, чым нале́жыць думаць, а, думайце са сціпласцю, у адпаведнасці з тою мераю веры, якую кожнаму вызначыў Бог.

 

Дадзенаю мне ласкаю кажу кожнаму з вас, каб не думалі аб сабе вышэй, чым належыць, але каб думалі цвяроза, паводле той меры веры, якую вызначыў Бог.

Бо, як у адным целе ў нас многа членаў, але не ўсе члены выконваюць аднолькавае дзе́янне,

 

Бо як у адным целе маем многа членаў, а ўсе члены не тую самую работу маюць,

так і мы многія — адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.

 

так і мы многія ёсць адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.

І паколькі па благадаці, да́дзенай нам, мы маем розныя дары, то калі маеш прароцтва, дык прароч згодна з вераю;

 

А паводле дадзенай нам ласкі маем розныя дары: калі дар прароцтва — то згодна з верай,

калі маеш служэнне, дык будзь у служэнні; калі навучаеш — дык у навучанні;

 

калі служэнне — то для служэння, калі хто навучае — для навучання,

калі суцяшаеш — дык у суцяшэнні; калі даеш — дык шчыра; калі начальствуеш — дык дбайна; калі мíлуеш — дык з радасцю.

 

калі хто заахвочвае — для заахвочвання; калі хто раздае — у прастаце сэрца, калі хто старшынствуе — дык рупліва, калі хто мілуе — дык з ахвотаю.

Любоў няхай будзе некрываду́шнаю; ухіля́йцеся ад зла, імкніцеся да дабра;

 

Любоў [хай будзе] без крывадушнасці. Адварочвайцеся ад ліха, прыгартайцеся да дабра;

любíце адзін аднаго братняю любоўю; пашанаю адзін аднаго апярэ́джвайце;

 

шчыра любіце адзін аднаго братняю любоўю, у пашане адзін аднаго апераджаючы;

у руплівасці не спыняйцеся; духам палымнейце; Госпаду служы́це;

 

у рупнасці не слабейце, духам палаючы, Госпаду служачы,

у надзеі радуйцеся; у прыгнечанасці будзьце стойкімі; у малітве — пастаяннымі;

 

у надзеі будзьце радасныя, у горы цярплівыя, у малітве сталыя,

дапамагайце святым у іх патрэбах; пра гасціннасць дбайце;

 

бярыце ўдзел у патрэбах святых, не забывайцеся пра гасціннасць.

благаслаўляйце ганіцеляў вашых; благаслаўляйце, а не праклінайце.

 

Дабраслаўляйце пераследавальнікаў сваіх; дабраслаўляйце, а не кляніце!

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, плачце з тымі, хто плача.

Будзьце аднадумнымі паміж сабою; не ўзносьце сябе ў думках, а імкніцеся за пакорлівымі; не лічы́це самі сябе мудрымі;

 

Будзьце між сабой аднадумцамі, не сягайце думкамі высока, але ідзіце ўслед за пакорлівымі. Не будзьце мудрымі самі з сабой.

нікому не плацíце злом за зло, а клапаціцеся пра дабро для ўсіх людзей.

 

Не аддавайце злом за зло. Дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.

Калі магчыма, наколькі гэта ад вас залежыць, з усімі людзьмі будзьце ў міры.

 

Наколькі магчыма ды наколькі ад вас залежыць, жывіце з усімі людзьмі ў згодзе.

Не помсціце за сябе, узлю́бленыя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напíсана: «Мая помста, Я адплачу́, — кажа Гасподзь».

 

Не помсціце, умілаваныя, самі за сябе, але дайце месца гневу, як напісана: «Мне помста, Я аддам», — кажа Госпад.

Дык вось, калі вораг твой галодны, накармі яго; калі сма́гне, напаí яго; бо, робячы гэта, ты збярэш гара́чае вуголле на галаву яго.

 

Але калі будзе галодны вораг твой, накармі яго; калі будзе сасмаглы, дай яму піць. Так вось робячы, вуголле гарачае насыпаеш яму на галаву.

Не будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.

 

Не дайся, каб цябе перамагло зло, але перамагай зло дабром.