Да Піліпянаў 2 разьдзел

 

 

Дык калі ёсьць якое суцяшэньне ў Хрысьце, калі ёсьць якая патоля любві, калі ёсьць якая супольнасьць Духу, калі ёсьць якая міласэрнасьць і спага́да,

 

І калі ёсьць якое пацяшэньне ў Хрысьце, калі ёсьць якая патоля любові, калі ёсьць якая супольнасьць духа, калі ёсьць спачуваньне і міласэрдзе,

то дапоўніце маю радасьць, мейце адны думкі, мейце любоў (Божую), будзьце аднадушнымі і аднадумнымі;

 

напоўніце мяне радасьцю, тое самае разумеючы, тую самую маючы любоў, аднадушныя і аднадумныя,

нічога ня робячы праз перакорлівасьць альбо пустую славу, але ў пакорлівай мудрасьці лічачы адзін аднаго вышэй за сябе.

 

нічога (ня робячы) праз перакорлівасьць ці праз пустую славу, але ў пакоры адны другіх за вышэйшых прыймаючы,

Кожны клапацíся ня аб сабе толькі, але кожны і аб другіх,

 

не аб сабе толькі клапоцячыся, але і аб іншых.

бо ў вас павінны быць тыя ж пачуцьці, што і ў Хрысьце Ісусе,

 

Няхай тое ў вас думаецца, што і ў Хрысьце Езусе:

Які будучы адной прыроды з Богам, таму Ён і лічыў ня захопам аб’яўляць Сябе роўным Богу;

 

які, маючы пастаць Божую, не лічыў сваім здабыткам роўнасьць з Богам,

але зрабіў Сябе нікім, прыняўшы абраз раба, зрабіўшыся падобным да людзей,

 

але панізіў самога сябе, прымаючы постаць слугі і стаўшыся на падобнасьць людзей; і па зьнешнасьці прызнаваны за чалавека,

і па выгляду быў выяўлены як чалавек; Ён упакорыў Сябе, стаўшы паслухмяным аж да сьмерці, і сьмерці на крыжы.

 

упакорыў самога сябе, стаўшыся паслухмяным ажно да сьмерці, і то сьмерці крыжовай.

Таму і Бог вельмі ўзвысіў Яго і даў Яму Імя, вышэй за ўсякае імя,

 

Дзеля таго і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя, якое па-над усякае імя,

каб перад Імем Ісуса ўкленчыла ўсякае калена нябесных і зямных і падземных,

 

каб на імя Езуса сукланілася ўсякае калена на небе, на зямлі і пад зямлёй,

і каб усякі язык вызнаў, што Ісус Хрыстос ёсьць Госпад на славу Бога Бацькі.

 

і каб ўсякі язык вызнаваў, што Езус Хрыстос ёсьць Госпад на хвалу Бога Айца.

Дык вось, любасныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя і ня толькі ў маёй прысутнасьці, але цяпер яшчэ больш у маю адсутнасьць, дык са страхам і трымценьнем выконвайце сваё выратаваньне;

 

Дык вось, дарагія мае, як заўжды былі вы паслухмянымі, ня толькі ў маёй прысутнасьці, але тым больш цяпер, калі я адсутнічаю, са страхам і дрыжаньнем клапаціцеся пра сваё збаўленьне.

бо Бог ёсьць Той, Хто дзейнічае ў вас, каб вам і жадаць і дзейнічаць па Ягонай добрай волі.

 

Бог бо ёсьць у вас прычынай і хацець, і дзейнічаць з ласкавасьці сваёй.

Усё рабіце бяз нараканьняў і спораў,

 

Усё рабіце без нараканьня і хістаньня,

каб вам быць бяздакорнымі і чыстымі дзецьмі Бога, бяззаганнымі сярод сапсаванага і распуснага роду, у якім вы зьзяеце, як сьветачы ў гэтым сьвеце,

 

каб вы былі без заганы і простымі, дзецьмі Божымі без віны між народу сапсаванага і крывадушнага, пасярод якога сьвеціце, як сьветачы ў сьвеце,

трымаючыся слова жыцьця на пахвалу маю ў дзень Хрыста, таму што я сярод вас ня ма́рна прыкладаў усе свае сілы і ня ма́рна працаваў.

 

трымаючыся Слова жыцьця на славу маю ў дзень Хрыстовы, што я не дарма бег і не дарма працаваў.

Але калі я і ахвярую сябе на ахвяру і служэньне веры вашай, дык я і радуюся і саўдзельнічаю супольна са ўсімі вамі ў вашай радасьці.

 

Але калі я і мушу праліць кроў маю на ахвяру і паслугу вашай веры, цешуся і дзялюся радасьцю з вамі ўсімі.

І гэтаму самаму радуйцеся і вы і саўдзельнічайце са мною ў маёй радасьці.

 

З гэтага і вы цешцеся і дзяліцеся радасьцю са мною.

Спадзяюся ж у Госпадзе Ісусе няўзабаве паслаць да вас Цімахвея, каб і я, даведаўшыся пра вас, суцешыўся духам.

 

Маю надзею ў Госпадзе Езусе, што ў хуткім часе прышлю да вас Цімафея, каб мог быць спакойны, даведаўшыся пра вас.

Бо я ня маю нікога такога адзінадушнага, хто б так шчыра пра вас клапаціўся,

 

Нікога бо ня маю так аднадумнага, хто б так шчыра рупіўся пра вас.

бо ўсе шукаюць свайго, але ня таго, што Ісуса Хрыста.

 

Усе бо шукаюць свайго, а не таго, што Езуса Хрыста.

А вернасьць ягоную вы ведаеце, што ён як сын бацьку служыў мне ў Дабравешчаньні.

 

Спрактыкаванасьць яго ведаеце, бо, як сын бацьку, так ён мне дапамагаў у Эвангельлі.

Яго я спадзяюся зараз жа паслаць, як толькі даведаюся, што будзе са мною.

 

Такога вось спадзяюся паслаць да вас, і хутка, як толькі ўбачу, што будзе ў мяне.

Але я ўпэўнены ў Госпадзе, што і сам хутка прыйду да вас.

 

Упэўнены я таксама ў Госпадзе, што і сам неўзабаве прыбуду да вас.

І я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпатрадзіта, брата і супрацоўніка і супольніка майго ў змаганьні, а вашага пасланца і служку ў патрэбе маёй,

 

Палічыў я неабходным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, і супрацоўніка, і супольніка змаганьня майго, вашага ж пасланца і дапаможцу ў маёй патрэбе,

бо ён прагнуў убачыць усіх вас і вельмі журыўся, таму што вы пачулі, што ён захварэў.

 

бо ён тужыў па вас усіх і сумаваў, што вы чулі пра яго хваробу.

Бо ён захварэў і быў блізкі да сьмерці, але Бог зьлітаваўся над ім; і ня толькі над ім, але і нада мною, каб я ня меў жа́льбы да жа́льбы.

 

Бо расхварэўся ён тут аж да сьмерці, але Бог пашкадаваў яго, і ня толькі яго, але, па праўдзе, і мяне, каб я ня меў бяды на бядзе.

Таму я хутчэй паслаў яго, каб вы, убачыўшы яго ізноў, узрадаваліся, дый каб я быў менш сумны.

 

Дык я паслаў яго хутчэй, каб, убачыўшы яго, ізноў вы цешыліся, і каб я не сумаваў.

Прыміце ж яго ў Госпадзе з усякай радасьцю, і такіх майце ў пашане,

 

Прыміце ж яго радасна ў Госпадзе і мейце яго ў пашане,

таму што за справу Хрыста ён быў блізка да сьмерці, ня дбаючы аб жыцьці, каб дапоўніць нястачу вашага служэньня мне.

 

бо ён для справы Хрыстовай блізкі быў сьмерці, ня дбаючы пра жыцьцё сваё, каб выканаць тое, чым вы не маглі паслужыць мне.