Дзеі 2 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І як настаў дзень Пяцідзясятніцы, былí ўсе аднадушна разам.
И егда скончевалися дние пятьдесятнице, быша вси единодушно вкупе •
І раптам зьявіўся зь неба шум, як бы ад наляцеўшага моцнага ветру, ды напоўніў увесь дом, дзе яны былí.
И бысть скоръ съ небеси шумъ, якобы приходящего духа бурна, и исполнися домъ идеже бяху седяще •
І зьявіліся ім падзе́леныя языкі, быццам агнявыя, і апусьціліся па аднаму на кожнага зь іх.
И явишася имъ разделены языци, яко огнены, седе же на единомъ кождомъ их •
І былí напоўнены ўсе Духам Сьвятым і пача́лі гаварыць другімі мовамі, як Дух даваў ім прамаўляць.
И наполнишеся вси Духа Свята, и начаша глаголати иными языки, якоже Духъ даяше провещавати имъ •
Былі ж у Ярузаліме прыйшоўшыя жыды, мужчыны на́бажныя, са ўсякага народу пад небам.
Быша же во Ерусалиме живущие Іудеи мужи богуговеіные от всякого языка еже под небесемъ •
І як загучаў гэты голас, сабраліся людзі і былі прыведзены ў зьдзіўленьне, бо чулі іх кожнага гаварыўшых на ягонай гаворцы.
Бывшу же гласу сему снидеся народъ и изумелися, яко слышали единый каждый их, своимъ языкомъ глаголющихъ •
І здумяваліся ўсе і дзіваваліся, кажучы адзін аднаму: усе гэтыя, што гавораць, ці ня галілейцы?
Бояхуся же вси и дивляхуся ркуще к собе: не се ли сие вси они же глаголють Галилеяне суть?
Як жа мы чуем кожны сваю гаворку, у якой народжаны?
И какожъ мы слышим единый каждый языкъ свой в немже зродихомся?
Парты і мідзяне, і эляміты, і жыхары Мэзапатамы, Юдэі і Каппадокі, Понту і Азіі,
Парфи, и Меді, и Аламите, и живущие во Междоречии, во Іудеи же, и Каппадокии, въ Понте, и во Асии,
Прыгі і Памхвілі, Ягіпту і часьцяў Лібы, сумежных з Кірэнаю, ды прыходжыя рымляне, жыды і наверненыя,
во Фригии, и Панфилии, во Египте, и во странахъ Ливіискихъ иже по Киринеи, и приходящие Римляне, Іудеи же, и пришельци,
крыцяне і арабы, чуем, што яны гавораць нашымі мовамі пра Веліч Бога!
Критяне, и Аравляне • Слышимъ их, глаголющих нашими языки величия Божия •
І здумяваліся ўсе і зьдзіўлена гаварылі адзін аднаму, кажучы: што ж гэта можа быць?
Чуждяху же ся вси, и стязахуся другъ ко другу ркуще: что убо хощеть сее быти
Іншыя ж, насьмяхаючыся, казалі: яны напіліся салодкага віна.
иные же ругающеся глаголаху, яко местом сии исполнены суть •
Але Пётра ўстаўшы з адзінаццацьма, узвысіў голас свой і прамовіў да іх: мужчыны жыдоўскія і ўсе жыхары Ярузаліму. Хай будзе гэта вам ведама, і выслухайце словы мае.
Ставъ же Петръ со единеминадесет воздвиже глас свой и рече имъ: мужие Іудейстіи, и живущие во Ерусалиме вси • Се вамъ разумно да будет, и во уши приимите слова моя •
Яны ня п’яныя, як вы думаеце, бо цяпер трэйцяя гадзіна дня.
Не якоже вы мните сие пияни суть, ибо естъ часъ третий дня •
Але гэта ёсьць сказанае цераз прарока Ёэля:
Но сее ест еже речено пророком Іоилем:
і будзе ў апошнія дні, кажа Бог: выльлю ад Духа Майго на кожнае цела; і будуць прарочыць сыны вашыя і дочкі вашыя; і дзяцюкі вашыя будуць бачыць зьявы, і старыя вашыя будуць абразумляемы снабачаньнямі.
и будет во последняя дни глаголеть Господь, излию Духа Моего на всяку плоть, и прорекуть сынове ваши, и дщеры ваши, и юноше ваши видения узрять, и старци ваши сония видять •
І на рабоў Маіх, і на рабынь Маіх у дні гэныя выльлю ад Духа Майго, і будуць прарочыць.
Ибо на рабы моя и на рабыня моя, во дни оны излею от Духа Моего, и прорекуть •
І дам цуды на небе наверсе і знакі на зямлі ўнізе, кроў і вагонь і куродым.
И дамъ чудеса на небесі горе, и знамена на земли низу, кровь, и огнь, и курение дыма •
Сонца абернецца ў цемру і месяц у кроў перш, чым настане дзень Госпада, вялікі і слаўны.
Солньце преложится во тму, и луна во кровь • Прежде нежли приидеть день Господень великий и просвещеный •
І будзе: усякі, хто прыкліча Імя Госпада, будзе ўратаваны.
И будеть всякъ онже призоветь имя Господьне спасеться •
Мужчыны ізраэльскія! выслухайце словы гэтыя: Ісуса Назарэя, Мужчыну засьведчанага між вамі ад Бога сіламі і цудамі і зна́камі, што зрабіў празь Яго Бог сярод вас, як і самі ведаеце,
Мужие Израілсти слыште словеса сия Ісуса Назоренина мужа от Бога извесьтвованна в васъ, силами, и чудесы, и знаменми, яже сотвори имъ Богъ посреди вас,
Яго, прадвызначанага воляй і прадбачаньням Бога (і) пераданага, вы, узяўшы рукамі бяззаконных, прыцьвікаваўшы, забілі,
сего нарекованнымъ советом, и проразумениемъ Божиімъ продана приемше от безаконныхъ рукъ, пригвожьше убисте •
Якога Бог ускрасіў, разарваўшы мукі сьмерці, бо нямагчыма было, каб яна Яго ўтрымала.
Егоже Богъ воскреси, разрешивъ болезни смерътныя, якоже не бяше возможно удержатіся Ему от нея •
Бо Давід пра Яго кажа: бачыў Я Госпада перада мною заўсёды, бо Ён ёсьць праваруч мяне, каб я ня пахіснуўся.
Давыдъ убо глаголеть о Немъ: предзрехъ Господа предо мною всегда, яко одесную мене ест, да ся не подвижу •
Таму ўзрадавалася сэрца маё, і ўзьвесяліўся язык мой, да таго ж, нават цела маё будзе жыць у надзеі,
Сего ради возвеселися серце мое, и возрадовася языкъ мой • Еще же и плоть моя въселится на упование,
таму што Ты ня пакінеш душу́ маю ў пекле, і ня дасі Сьвятому Твайму ўбачыць парахненьне.
яко не оставиш души моея во аде, ни даси же преподобному Своему видети истления,
Ты даў пазнаць мне шляхі жыцьця, Ты напоўніш мяне радасьцю перад Абліччам Тваім.
сказал ми еси пут живота, и исполниши мя веселия с лицем Твоимъ •
Мужчыны браты! Можна з адвагаю сказаць вам пра праба́цьку Давіда, што ён і памёр, і быў пахаваны, і магіла ягоная знаходзіцца ў нас да гэтага дня.
Мужи братие достоить рещи к вамъ со дерзновениемъ о патриаръсе Давыде, яко умре, и погребенъ быстье и гробъ его в насъ естъ даже до сего дня
А будучы прарокам і ведаючы, што Бог кляўся яму клятвай ад плоду паясьніцы ягонай па целу ўзьняць Хрыста і пасадзіць (Яго) на пасадзе Ягоным.
пророкъ убо сый и ведый, яко клятвою ему кляся Богъ, от плода чреслъ его по плоти воздвигнути Христа, и посадити на престоле его •
Прадбачучы ён сказаў пра ўваскрасе́ньне Хрыста, што ня пакінута Душа Ягоная ў пекле, і Цела Ягонае ня ўбачыла парахненьня.
Сия предведев глаголалъ ест о воскресении Христове, яко не оставися душа Его во аде, ани плоть Его виде истления •
Гэтага Ісуса ўскрасіў Бог, чаго ўсе мы сьведкі.
Сего Ісуса воскреси Богъ, емуже вси мы есъмы сведетели •
Вось, будучы ўзьнесены Правіцай Бога, і прыняўшы ад Бацькі абяцаньне Сьвятога Духа, Ён выліў тое, што зараз вы бачыце і чуеце.
Десницею убо Божиею вознесеся, обетование же Духа Святаго приемъ от Отца, излия сее еже вы ныне видите и слышите •
Бо Давід ня ўзыйшоў на нябёсы, але ён кажа: сказаў Госпад Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне,
Не взыде бо Давыдъ на небо самъ же глаголеть: рече Господь Господеви моему седи одесную мене,
пакуль пакладу ворагаў Тваіх падножжам Ног Тваіх.
дондеже положу врагы твоя подножие ногама Твоима •
Дык бяз сумніву хай ведае ўвесь дом Ізраэ́ляў, што і Госпадам і Хрыстом Ягоным Бог зрабіў Гэтага Ісуса, Якога вы ўкрыжавалі.
Сего ради твердо да разумеете вес доме Израілев яко и Господа, и Помазанника вчини Бог сего Ісуса Егоже вы распясте •
Дык пачуўшы (гэта), яны сталіся (гэтымі словамі) прасякнутымі ў сэрцах (іхных) і прамовілі да Пятра і рэшты Апосталаў: што нам рабіць, мужчыны браты?
Слышавши же сия умилишеся серци, и рекоша ко Петру, и ко прочим Апостоломъ: что сотворим мужие братия?
Пётра ж сказаў ім: пакайцеся, і хай будзе ахрышчаны кожны з вас у Імя Ісуса Хрыста для дараваньня грахоў, і (вы) атрымаеце дар Сьвятога Духа.
Петръ же рече къ нимъ: покайтеся, и да креститеся кажды в вас, во имя Ісуса Христа, во оставление греховъ, и приимете даръ Святаго Духа •
Бо вам ёсьць абяцаньне (гэтае) і дзецям вашым, і ўсім далёкім, каго б ні прыклікаў Госпад, Бог наш.
Вамъ бо ест обетование, и чадомъ вашимъ, и всемъ дальним елико их аще призоветь Господь Богъ нашъ •
(І) многімі другімі словамі ён сьведчыў і ўмаўляў, кажучы: ратуйцеся ад роду гэтага распуснага.
И инеми же словесы многими сведетелствоваше, и моляше их глаголя: отдельтеся от рода сего лукаваго •
Дык тыя, што прыхільна прыня́лі слова ягонае, былі ахрышчаны, і далучаны былі ў гэны дзень каля трох тысяч душ.
Некии же любезно приемъше слово его крестишеся • И приложишеся к нимъ въ день той душъ, яко три тысещи •
І трывалі (яны) увесь час у навуцы Апосталаў і ў супольнасьці, і ў ламаньні хлеба ды ў малітвах.
Бяху же тривающе во вчении Апостолстемъ, и во общении, и во преломлении хлеба, и в молитвахъ •
Быў жа страх у кожнай душы. І многа цудаў і знакаў чынілася цераз Апосталаў.
Бысть же на всякой души страхъ, многа бо чудеса и знамена Апостолы бываша во Ерусалиме •
І ўсе веручыя былі разам, і ўсё было ў (іх) супольнае.
Вси же веровавшие беша случени, и имеаху вся обща •
Тады маёнткі і маёмасьці прадава́лі, і дзялілі яны ўсім, хто якую меў патрэбу.
Власти же и именія продаваху, и розделеваху всемъ, чего же единый каждый требоваше •
І кожны дзень бываючы аднадушна ў Сьвятыні і ламаючы па дамох хлеб, прымалі страву ў радасьці і прастаце сэрца,
И по вся дни терпяще единомыслено во церкви, и ломячи по домехъ хлебъ, приимаху пищу в радости, и во простости серца,
слаўлючы Бога і маючы прыхільнасьць усяго народу. А Госпад штодня дадаваў да царквы ратуемых.
хваляще Бога, и имеюще ласку ко всем людем, Господь же прилагаше на всяк день спасающеяся к Церкви •
