Яна 7 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 1999
Потым жа Ісус хадзіў па Ґалілеі, бо не хацеў хадзіць у Юдэі, бо Юдэі шукалі забіць Яго.
І потым Езус хадзіў па Галілеі, бо не хацеў прабываць у Юдэі, бо Юдэі зьбіраліся забіць Яго.
І бліжэла юдэйскае сьвята Будкаў.
А надыходзіла Юдэйскае сьвята Палатак.
Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адгэтуль і йдзі да Юдэі, каб і вучанікі Твае бачылі ўчынкі Твае, каторыя Ты чыніш;
Сказалі затым Яму браты Яго: "Адыйдзіся адгэтуль і ідзі ў Юдэю, каб і вучні Твае аглядалі даконы Твае, якія робіш.
Бо ніхто ня робе нічога ў тайбе, і хоча сам быць ведамным; калі Ты чыніш гэтыя ўчынкі, зьявіся сьвету».
Бо ніхто ня робіці чаго-колечы тайна, а і сам хоча паказацца на людзях. Калі такія рэчы чыніш, пакажы сябе сьвету".
Бо й браты Ягоныя ня верылі ў Яго.
Бо і браты Ягоныя ня верылі ў Яго.
І кажа ім Ісус: «Мая пара яшчэ ня прышла, а вам заўсёды пара.
Кажа ім затым Езус: "Яшчэ не прыйшла Мая пара, а ваш час заўсёды.
Сьвет ня можа ненавідзіць вас, але Мяне ён ненавідзе, бо Я сьветчу празь яго, што ўчынкі ягоныя ліхія.
Вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу аб ім, што яго ўчынкі ліхія.
Вы ўзыйдзіце на гэта сьвята; Я яшчэ ня ўзыйду на гэта сьвята, бо час Мой яшчэ ня выпаўніўся».
Вы ідзіце на гэта сьвята, а Я не пайду на гэта сьвята, бо час Мой яшчэ не надыйшоў".
Сказаўшы гэта ім, застаўся ў Ґалілеі.
Гэта сказаўшы, застаўся ў Галілеі.
Але як браты Ягоныя ўзышлі на сьвята, тады Ён таксама ўзышоў на сьвята, ня яўна, а як бы тойма.
Але калі браты Яго адправіліся, і Ён пайшоў на сьвята, ня яўна, але быццам употай.
Юдэі ж шукалі Яго ў сьвята і казалі: «Ідзе Ён?»
А ў час сьвята шукалі Яго Юдэі і казалі: "Дзе Ён?"
І шмат было нараканьня на Яго памеж грудамі. Адныя казалі: «Ён добры», другія казалі: «Не, але зводзе груды».
І гаварылася пра Яго між людзей многа. Адны казалі, што Ён добры, а другія гаварылі, што не, бо зводзіць народ.
Ніхто, адылі, ня гукаў празь Яго яўна, баючыся Юдэяў.
Але ніхто не гаварыў пра Яго яўна, бо баяліся Юдэяў.
Але ўжо ў палавіцы сьвята Ісус увыйшоў у сьвятыню і навучаў.
А калі сьвята ўпалавінілася, Езус увайшоў у сьвятыню і стаў навучаць.
І дзіваваліся Юдэі, кажучы: «Як знае Ён пісьмы, ніколі ня вучыўшыся?»
А Юдэі дзівіліся і казалі: "Як Ён можа ведаць Пісаньне, бо ж не вучыўся?"
Дык адказаў Ісус і сказаў: «Мая навука не Мая, але таго, хто Мяне паслаў.
Езус казаў ім: "Мая навука не Мая, але Таго, хто Мяне паслаў.
Хто зыча чыніць волю Ягоную, тый даведаецца праз гэту навуку, ці ад Бога яна, ці Я сам ад Сябе кажу.
Калі хто хоча спаўняць волю Ягоную, той з навукі пазнае, ці яна ад Бога, ці Я сам ад сябе гавару.
Хто гукае сам ад сябе, шукае славы свае; а хто шукае славы таго, хто паслаў Яго, Тый праўдзівы, і няма несправядлівасьці ў Ім.
Хто з сябе самога гаворыць, той сваёй спахвалы шукае, але хто шукае хвалы Таго, хто Яго паслаў, той праўдамоўны ды няма ў ім беззаконьня.
Ці ня даў вам Масей права? і ніхто не дзяржыць права. Чаму шукаеце забіць Мяне?»
Ці не Майсей даў вам закон, але ніхто з вас не спаўняе закону. Чаму хочаце Мяне забіць?"
Адказаў груд: «Нячысьціка маеш; хто шукае забіць Цябе?»
Адказала грамада, кажучы: "Чарта маеш! Хто хоча Цябе забіць?"
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Я зрабіў адзін учынак, і ўсі вы дзівуецеся.
У адказ сказаў ім Езус: "Я даканаў адзін чын, а ўсе дзівіцеся.
Масей даў вам абразаньне, — не каб яно было ад Масея, але ад айцоў, — і вы ў сыботу абразаеце чалавека.
Вось Майсей устанавіў абразаньне, хоць яно не ад Майсея, але ад вашых продкаў, і вы абразаеце ў суботу чалавека.
Калі чалавек прыймае абразаньне ў сыботу, каб ня быў узрушаны закон Масеяў, чаму на Мяне злуецеся, што Я цэлага чалавека ўздаравіў у сыботу?
Калі можна абразаць чалавека ў суботу, не парушаючы Майсеявага закону, дык чаму злуецёся на Мяне, калі Я ўсяго чалавека вылечыў у суботу?
Ня судзіце подле выгляду, але судзіце суд справядлівы».
Дык не судзіце па зьнешнасьці, але судзіце справядлівым судом".
Тады некатрыя зь Ерузалімцаў сказалі: «Ці ня гэта Тый, Каторага шукаюць забіць?
Дык некаторыя з жыхароў Ерузаліма казалі: "Ці гэта ня Той, каторага хочуць забіць?
І вось, Ён гукае яўна, і нічога ня кажуць Яму. Ці старцы запраўды прызналі, што гэты ё Хрыстос?
Бо вось яўна навучае, і нічога Яму ня кажуць. Ці сапраўды пераканаліся начальнікі, што Ён — Хрыстос?
Але праз гэтага мы ведаем, скуль Ён: Хрыстос жа, як прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, скуль Ён».
Але аб Ім ведаем, скуль Ён родам, а пра Хрыста, калі паявіцца, ніхто ведаць ня будзе, скуль Ён прыходзіць".
І загукаў Ісус у сьвятыні, вучачы а кажучы: «І знаеце Мяне, і ведаеце скуль Я; але Я прышоў ня Сам ад Сябе, а Тый, што паслаў Мяне, ё праўдзівы, каторага ня знаеце.
А Езус, навучаючы ў сьвятыні, голасна сказаў: "І Мяне ведаеце, і ведаеце скуль Я. І Я сам ад сябе не прыйшоў, але праўдзівы Той, хто Мяне паслаў, а Якога вы ня ведаеце.
Я знаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне».
Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў".
І шукалі няць Яго, і ніхто не наклаў рукі свае на Яго, бо яшчэ ня прышла гадзіна Ягоная.
Дык маніліся Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі, бо яшчэ не прыйшла Яго пара.
Але шмат із груду ўверылі ў Яго й казалі: «Ці Хрыстос, як прыйдзе, учыне знакоў балей за тыя, што Гэты ўчыніў?»
А спасярод грамады многа ўверыла ў Яго, і яны казалі: "Ці ж калі Хрыстос прыйдзе, болей знакаў даканае, чым Ён учыніў?"
Пачулі фарысэі гэтыя дзейкі цішком празь Яго ў гурбе, і паслалі фарысэі а найвышшыя сьвятары паслугачоў, няць Яго.
А калі фарысэі пачулі, што людзі так пра Яго гавораць, дык паслалі сьвятары і фарысэі слугаў, каб Яго ўзяць.
Тады Ісус сказаў: «Яшчэ малы час Я з вамі, і пайду да Тога, Хто паслаў Мяне.
Сказаў тады Езус: "Кароткі толькі час буду з вамі, і пайду да Таго, хто Мяне паслаў.
Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці».
Будзеце Мяне шукаць і ня знойдзеце, і дзе Я буду, вы туды ня можаце прыйсьці".
Дык Юдэі гукалі адны адным: «Куды Ён пойдзе, што мы ня знойдзем Яго? Ці не маніцца Ён ісьці да расьцярушэньня памеж Грэкаў і навучаць Грэкаў?
Дык гаварылі Юдэі між сабой: "Куды ж Ён пойдзе, што мы Яго ня знойдзем? Ці меўся пайсьці да раскінутых між Грэкаў ды Грэкаў навучаць?
Што за слова, каторае Ён сказаў: "Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці"?»
Што ж гэта за слова, якое сказаў: "Шукаць Мяне будзеце і ня знойдзеце", ды: "Дзе Я буду, вы туды прыйсьці ня можаце"?"
Апошняга дня вялікага сьвята Ісус стаяў і гукаў, кажучы: «Хто сьмягне, ідзі да Мяне й напіся.
А ў апошні вялікі дзень сьвята стаў Езус і казаў уголас: "Калі хто смагне, хай прыходзіць да Мяне і п'е.
Хто вера ў Мяне, як сказана ў Пісьме, "Рэкі жывое вады пацякуць із улоньня ягонага"».
Хто верыць у Мяне, як кажа Пісаньне, у таго рэкі жывой вады пацякуць з яго нутра".
А гэта сказаў Ён праз Духа, Каторы мелі адзяржаць тыя, што верылі ў Яго, бо Духа на іх ня было яшчэ, бо Ісус ня быў яшчэ ўслаўлены.
А так казаў аб Духу, якога мелі атрымаць веручыя ў Яго. Бо Дух ня быў яшчэ на іх, бо Езус ня быў яшчэ праслаўлены.
Тады з груду, пачуўшы гэтае слова, казалі: «Гэта запраўды тый прарока».
Многія з-паміж людзей, чуючы гэтыя словы, казалі: "Гэта сапраўды прарок".
Другія казалі: «Гэта Хрыстос». Іншыя гукалі: «Ціж із Ґалілеі прыйдзе Хрыстос?
Іншыя ж казалі: "Гэта Хрыстос". А яшчэ іншыя гаварылі: "Ці ж Хрыстос прыйдзе з Галілеі?
Ці не сказала Пісьмо, што Хрыстос прыйдзе з насеньня Давідавага і ізь сяла Бэтлеему, скуль Давід быў?»
Ці ж Пісаньне ня кажа, што Хрыстос прыйдзе з роду Давіда, і зь мястэчка Бэтлеем, скуль быў Давід?"
Дык быў падзел у грудзе што да Яго.
З гэтае прычыны дайшло да спрэчкі ў народзе.
Некатрыя ж зь іх зычылі няць Яго, але ніхто не наклаў рукі на Яго.
Дык некаторыя з іх хацелі Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі.
Дык паслугачыя прышлі да найвышшых сьвятароў а фарысэяў, і гэтыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»
Прыйшлі затым слугі да сьвятароў і фарысэяў, і тыя сказалі: "Чаму вы Яго не прывялі?"
Паслугачыя адказалі: «Ніколі чалавек ня гукаў так, як Гэты Чалавек».
Слугі адказалі: "Ніводзін чалавек так не гаварыў, як Ён".
І фарысэі адказалі ім: «Нягож і вы зьведзены?
Дык адказалі ім фарысэі: "Ці і вы ім зьведзены?
Ці хто із старцоў уверыў у Яго альбо з фарысэяў?
Ці ўверыў у Яго хоць хто з фарысэяў або начальнікаў?
Але гэты груд, каторы ня знае Права, пракляты ён».
А гэта грамада, якая ня ведае закону, праклятая".
Кажа ім Мікадым, тый, што прыходзіў да Яго ўперад, будучы адзін ізь іх:
Сказаў ім Мікодым, той, што прыходзіў да Яго ноччу, а быў адным з іх:
«Ці судзе Права наша чалавека, ня выслухаўшы яго ўперад і не даведаўшыся, што ён робе?»
"Ці ж закон наш асуджае чалавека, перш чым яго не паслухае і не праверыць, што ён робіць?"
Адказалі й сказалі Яму: «Ці й ты не з Ґалілеі? Скумай і глядзі, што ніякі прарока не паўстаець із Ґалілеі».
У адказ яму сказалі: "Ці і ты не з Галілеі? Пашукай і пераканайся, што прарок не зьявіцца з Галілеі".
І пайшлі да дамоў сваіх.
Ды разыйшліся кожны ў свой дом.
