Ераміі 46 разьдзел

 

 

Слова СПАДАРОВА, што было Ярэме, прароку, праз народы:

 

Вось якое было слова Госпада да Ярэміі прарока супраць народаў.

Празь Ягіпет а праз войска фараона Нехо, караля Ягіпецкага, каторы быў ля ракі Еўфрату ў Кархемішу, каторага Невухаднецар, кароль Бабілёнскі, зразіў чацьвертага году Егоякіма Ёсянка, караля Юдэйскага:

 

Супраць Егіпта, супраць войска фараона Нэкао, цара Егіпецкага, якое было каля ракі Эўфрат у Каркамісе, і якое пабіў Набукаданосар, цар Бабілона, у чацвёртым годзе Ёакіма, сына Осіі, цара Юдэйскага:

«Прыгатуйце панцыр а шчыт і бліжчася да бітвы.

 

«Прыгатуйце вялікі прамавугольны шчыт і малы круглы шчыт і ідзіце ў бой!

Запрагайце коні і ўсьсядайце конна, коньнікі, выступайце із шоламамі, паліруйце дзіды й адзявайце панцыры.

 

Запрагайце коней і сядайце на коней, вершнікі; станьце ў строй у шаломах, навастрыце дзіды і адзеньце панцыры!

Чаму бачу Я, што яны зьлякаліся й бягуць назад? і дужасілы іхныя разьбіты, і борзда ўцяклі, і не азіраюцца; страх навокал», — кажа. СПАДАР. —

 

Што такое? Бачу іх напалоханых, адыходзячых, волаты іх пабітыя, уцякаюць у страху, не азіраюцца! Жах вакол, — кажа Госпад. —

Не ўцячэць шыбкі, не ўратуецца дужасіл; на поўначы, ля рэкі Еўфрату, спатыкнуцца а паваляцца.

 

Хай не ўцякае найжвавейшы і найдужэйшы не думае ўратавацца; на поўначы, на беразе ракі Эўфрат, спатыкаюцца яны і падаюць.

Хто гэта ўзьнімаецца, як паводка, чые воды хвалююцца, як рэкі?

 

Хто гэта падымаецца, як Ніл, а воды яго хвалююцца, як воды рэк?

Ягіпет узьнімаецца, як паводка, і воды яго хвалююцца, як рэкі, і кажа: "Узьнімуся, пакрыю зямлю, зьнішчу места й жыхараў яго".

 

Егіпет падымаецца, як Ніл, а хвалі яго бушуюць, як рэкі, і кажа ён: “Падняўшыся, пакрыю зямлю, знішчу горад і жыхароў яго”.

Усьсядайце на коні, і шалейце, цялежкі, няхай выйдуць дужасілы, Ефіопляне а Пуцяне, што дзяржаць шчыты, і Людзяне, што дзяржаць і напінаюць лук;

 

Імчыце, коні, ляціце, калясніцы, і хай выступяць мужныя, Этыёпія і Пут, трымаючы шчыты, і лудыйцы, нацягваючы лук і пускаючы стрэлы.

Бо дзень гэты ў СПАДАРА, Бога войскаў, дзень помсты, каб памсьціцца праціўнікам Сваім, і меч будзе жэрці, і насыціцца, і ўп’ецца крывёю іхнаю, бо аброк Спадара СПАДАРА войскаў у паўночным краю, ля ракі Еўфрату.

 

Гэта дзень Госпада, Бога Магуццяў, дзень помсты, каб учыніў помсту ворагам Сваім: і меч будзе есці, і пад’есць, і ап’янее ад крыві іх, бо гэта ахвяра Госпаду, Богу Магуццяў, на зямлі паўночнай каля ракі Эўфрат.

Узыходзь да Ґілеаду й вазьмі бальсаму, дзеўка, дачка Ягіпту; дарма ты ўжываеш шмат лекаў, ўздараўленьня няма табе.

 

Пайдзі ў Галаад і прынясі бальзам, дзяўчына, дачка Егіпта! Дарма ўжываеш ты шмат лекаў, бо рана твая не гоіцца!

Народы пачулі ганьбу тваю, і вык твой напоўніў зямлю, бо дужасіл стыкнуўся з дужасілам, і абодва загінулі разам».

 

Пачулі народы пра ганьбу тваю, і галашэнне тваё запоўніла зямлю, бо волат кінуўся на волата, і абодва ўпалі разам».

Слова, што казаў СПАДАР Ярэме, прароку, як Невухаднецар, кароль Бабілёнскі, прыйдзе зразіць зямлю Ягіпецкую:

 

Слова, якое сказаў Госпад Ярэміі прароку аб нашэсці адносна таго, што прыйшоў Набукаданосар, цар Бабілона, каб спустошыць зямлю Егіпецкую:

«Накажыце ў Ягіпце й агаласіце ў Міґдоле, і агаласіце ў Нофе а ў Тагпангесе, скажыце: "Стань і прыгатуйся, бо меч пажарэць навокал цябе".

 

«Паведаміце Егіпту і дайце пачуць у Магдоле, і хай загучыць у Мемфісе і Тапнэсе! Скажыце: “Стой і рыхтуйся, бо меч паглынае ўсё тое, што тваё вакол цябе”.

Чаму твой адважнік вымецены? — Не стаіць, бо СПАДАР адпіхнуў яго.

 

Чаму ўпаў асілак твой? Не ўстаяў ён, бо Госпад паваліў яго.

Ён памножыў падаючых; але, валяцца адзін на аднаго й кажуць: "Устань, зьвярнімася да люду свайго й да роднае зямлі свае ад мяча ўцісканьніка".

 

Ён памножыў падаючых, і ўпаў чалавек на блізкага свайго, і гаварылі: “Падыміся, і вернемся да народа свайго і ў зямлю нараджэння нашага, далёка ад меча бязлітаснага”.

Крычаць там: "Фараон, кароль Ягіпецкі, крыксун, ён прапусьціў прызначаны час".

 

Назавіце імя фараона, цара Егіпецкага: Гармідар, які прапусціў час адпаведны.

Жыў Я, — агалашае Кароль, — СПАДАР войскаў імя Ягонае: — напэўна, як Табор меж гораў і як Карміл ля мора, прыйдзе ён.

 

Я жывы, — кажа Валадар, Госпад Магуццяў імя Яго, — бо як Табор сярод гор і як Кармэль на беразе мора, прыйдзе ён.

Снадзі палону зрабі сабе, жыхарка, дачка Ягіпту, бо Ноф стане пустынёю, спалены, бяз жыхара.

 

Прыгатуй сабе начынне на выгнанне, жыхарка, дачка Егіпта, бо Мемфіс стане пустыняй і будзе зруйнаваны і не будзе ў ім жыхароў.

Ягіпет — пазорная цяліца; але зыкаўка з поўначы лётма прыляцела на яе.

 

Егіпет — ялаўка ладная і прыгожая; але авадзень з поўначы наляцеў на яе.

Таксама найміты сярод яго, як укормленыя валы, але яны — таксама зьвярнуліся назад, уцяклі разам, не стаялі, бо дзень няшчасьця іхнага прышоў на іх, пара даведаньня да іх.

 

Найміты яго, якія круціліся каля яго, як цяляты кормныя, адвярнуліся і ўцяклі разам, не змаглі вытрымаць, бо прыйшоў на іх дзень загубы іх, час наведання іх.

Голас ягоны будзе сіпець, як гадзіны, бо яны йдуць із войскам, ізь сякірамі прыйдуць на яго, як секачы.

 

Голас яго падобны да сыку змяі, бо наблізяцца яны з войскам і прыйдуць да яго з сякерамі, як дрывасекі.

Высякуць лес яго, — агалашае СПАДАР, — дарма што нельга яго палічыць, бо іх болей чымся шаранчы, няма ім ліку.

 

“І ссякуць яны лес яго, — кажа Госпад, — якога злічыць ніхто не можа; бо іх больш за саранчу, і няма ім ліку.

Паганьбена дачка Ягіпту, аддана ў руку люду паўночнага».

 

Асаромлена дачка Егіпта і аддадзена ў рукі народа паўночнага”».

Кажа СПАДАР войскаў, Бог Ізраеляў: «Гля, Я даведаўся да Амона з Но а да фараона а да Ягіпту з багамі іхнымі і з каралямі іхнымі, да фараона й тых, што спадзяюцца на яго.

 

Вось што кажа Госпад Магуццяў, Бог Ізраэля: «Вось, Я пакараю Амона з Но, і фараона, і Егіпет, і багоў яго, і цароў яго, фараона і тых, што спадзяюцца на яго.

І аддам іх у руку тых, што шукаюць душаў іхных, і ў руку Невухаднецара, караля Бабілёнскага, і ў руку слугаў ягоных; а просьле гэтага ён будзе населены, як у дні старыя, — агалашае СПАДАР.

 

І Я аддам іх у рукі тых, што цікуюць на іх душу, у рукі Набукаданосара, цара Бабілона, і ў рукі паслугачоў яго, а пасля таго будзе ён абжыты, як у дні старадаўнія, — кажа Госпад. —

А ты ня бойся, слуга мой Якаве, і не лякайся, Ізраелю, бо вось, я вывальню цябе здалеку і насеньне твае ізь зямлі палону іхнага; і Якаў зьвернецца, і сьцішыцца, і супакоіцца, і няма палохаючага.

 

А ты, паслугач Мой Якуб, не бойся, і ты, Ізраэль, не палохайся, бо Я, вось, выбаўлю цябе з далёкае зямлі і патомства тваё з зямлі палону іх. І вернецца Якуб, і супачыне, і будзе бяспечны, і не будзе нікога, хто б патрывожыў яго!

Ня бойся ты, слуга Мой Якаве, — агалашае СПАДАР; — бо Я з табою, бо Я ўчыню канец усім народам, куды Я выгнаў цябе, але ня ўчыню канца табе, але мерна буду казьнерыць цябе, але за ані нявіннага ня буду мець цябе».

 

Не бойся, паслугач Мой Якуб, — кажа Госпад, — бо Я з табою, бо Я знішчу ўсе народы, да якіх выгнаў цябе, а цябе не знішчу, але пакараю цябе справядліва, непакараным не пакіну цябе».