2 царстваў 22 разьдзел

Другая кніга царстваў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

І прамовіў Давід словы гэтага сьпеву для ГОСПАДА ў дзень, калі вызваліў яго ГОСПАД з рук усіх ворагаў ягоных і з рукі Саўла.
 
І заспяваў Давід словы гэтае песні Госпаду ў дзень, калі вызваліў яго Госпад з рук усіх ворагаў яго і з рукі Саўла,

І ён сказаў: «ГОСПАД — скала мая і замчышча маё, Ён — Збаўца мой.
 
і ён казаў: «Госпад — скала мая, і крэпасць мая, і Збаўца мой;

Бог мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой, рог збаўленьня майго! Ты — прыстанішча маё і Абаронца мой, Збаўца мой, ад гвалту Ты вызваліў мяне.
 
Божа мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой і рог збаўлення майго! Ты абарона мая і прыстанак мой. Збаўца мой, ад гвалту вызваліш Ты мяне.

Паклічу я ГОСПАДА, Які годны хвалы, і ад ворагаў маіх збаўлены буду.
 
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і ад ворагаў маіх уратаваны буду.

Ахапілі мяне хвалі сьмерці, віры Бэліяла стрывожылі мяне,
 
Бо агарнулі мяне хвалі смерці, віры Бэліяла ўстрывожылі мяне;

путы пякельныя аплялі мяне, і пасткі сьмерці схапілі мяне.
 
путы смерці ахапілі мяне, і смяротныя петлі душаць мяне.

У прыгнечаньні маім я клікаў ГОСПАДА і галасіў да Бога майго. І Ён пачуў са сьвятыні Сваёй голас мой, і лямант мой [дайшоў] да вушэй Ягоных.
 
У роспачы маёй клічу я Госпада і прызываю Бога майго; выслухаў Ён з храма Свайго голас мой, і вокліч мой дайшоў да вушэй Яго.

І дрыжучы, задрыжэла зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо ўгнявіўся Ён.
 
І здрыганулася і затрымцела зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо запалаў Ён гневам.

Узьняўся дым ад гневу Ягонага, і з вуснаў Ягоных — агонь палючы; вугольле распальваецца ад Яго.
 
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго; вуглі агністыя сыпаліся ад Яго.

Нахіліў Ён нябёсы, і зыйшоў, і імгла пад нагамі Ягонымі.
 
І нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.

Ён сеў на херувіма, і паляцеў, і ўзьнёсься на крылах ветру.
 
І сеў на херубіна, і паляцеў, і ўзняўся на крылах ветру.

І зрабіў цемру заслонай сабе, намёт Ягоны з цёмных водаў, з густых хмараў.
 
І ахінуўся ў цемру, як заслону, цёмнымі водамі ды густымі хмарамі ахутаў Сябе.

Ад бляску перад Ім загарэлася вугольле вогненнае.
 
Перад бляскам позірку Яго загарэлася вуголле агністае.

І загрымеў у небе ГОСПАД, і Найвышэйшы падаў голас Свой.
 
Загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой.

І Ён пусьціў стрэлы Свае, і расьцярушыў іх, і мноствам маланак зьбянтэжыў іх.
 
Ён пусціў стрэлы Свае і рассыпаў іх, мноствам маланак напалохаў іх.

І выявіліся глыбіні мора, і адкрыліся падваліны сусьвету ад пагрозаў Тваіх, ГОСПАДЗЕ, і ад подыху духу гневу Твайго.
 
І адкрыліся глыбіні мора, і адчыніліся фундаменты сусвету ад ушчування Госпада, ад подыху духу гневу Яго.

Паслаўшы з вышыні, Ён схапіў мяне, выцягнуў мяне з водаў вялікіх,
 
Даслаў Ён [руку] з вышыні і схапіў мяне, выцягнуў мяне з глыбокіх водаў.

вызваліў мяне ад ворага майго моцнага, і ад тых, якія ненавідзяць мяне, бо яны дужэйшыя за мяне.
 
Выратаваў Ён мяне ад ворага майго наймагутнейшага, ад тых, якія ненавідзяць мяне, якія дужэйшыя за мяне.

Яны схапілі мяне ў дзень няшчасьця майго, але ГОСПАД быў падпорай для мяне.
 
Яны нахлынулі на мяне ў дзень смутку майго, і Госпад стаў для мяне апораю.

І Ён вывеў мяне на месца прасторнае, Ён выратаваў мяне, бо мне спагадае.
 
І вывеў Ён мяне на прастор: уратаваў Ён мяне, бо спадабаўся я Яму.

І даў мне ГОСПАД паводле праведнасьці маёй, паводле чыстасьці рук маіх мне аднагародзіў,
 
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і за чысціню рук маіх аддаў Ён мне,

бо я захоўваў шляхі ГОСПАДА, і не адступаў бязбожна ад Бога майго.
 
бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.

Бо ўсе суды Ягоныя перада мною, і ад пастановаў Ягоных я не ўхіляўся,
 
Усе прысуды Яго перада мной, і ад загадаў Яго я не адступіў,

Я быў беззаганны перад Ім, і захоўваў сябе ад беззаконьня.
 
і стаў я беззаганны з Ім, і высцерагаўся асабістай злачыннасці.

І аднагародзіў мне ГОСПАД паводле праведнасьці маёй, і паводле чыстасьці рук маіх перад вачыма Ягонымі.
 
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх перад вачамі Яго.

З багабойным Ты будзеш багабойным, з чалавекам беззаганным будзеш беззаганны,
 
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,

для чыстага сэрцам Ты чысты сэрцам, а для крывадушнага Ты падступны,
 
і з абраным абраны будзеш, і з заганным падступны будзеш.

бо людзей прыгнечаных Ты збаўляеш, а вочы пыхлівыя паніжаеш.
 
І людзей бедных Ты ратуеш, а вочы ганарыстыя прыніжаеш.

Бо Ты, ГОСПАДЗЕ, — сьветач мой, ГОСПАД асьвятляе цемру маю.
 
Бо Ты, Госпадзе, светач мой, і Бог мой прасвятляе цемру маю.

Бо з Табою я атакую войска, і з Богам маім узыйду на муры.
 
З Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.

Бог, беззаганны шлях Ягоны, слова ГОСПАДА [агнём] ачышчана, Ён — шчыт для ўсіх, хто ў Ім мае надзею.
 
Божа, бязгрэшны шлях Яго, слова Госпадава агнём выпрабавана, Ён — шчыт для ўсіх, хто на Яго спадзяецца.

Бо хто Бог, апрача ГОСПАДА? І хто скала, апрача Бога нашага?
 
Бо хто бог, апрача Госпада? І хто скала, апрача Бога нашага?

Бог, Які падпярэзвае мяне сілаю і робіць беззаганным шлях мой.
 
Бог, Які падперазаў мяне сілаю і зрабіў дарогу маю беззаганнай,

Ён робіць ногі мае, як у аленя, і на вышыні ставіць мяне.
 
зрабіўшы ногі мае такімі, як у аленя, і на вышыні падняўшы мяне;

Ён навучае рукі мае для бітвы, і рамёны мае напінаюць лук мядзяны.
 
навучыў рукі мае барацьбе, і рукі мае нацягваюць медны лук.

І ты даў мне шчыт збаўленьня Твайго, і ласкавасьць Твая ўзьвялічвае мяне.
 
Ты даў мне шчыт збаўлення Твайго, і тое, што Ты слухаеш мяне, узвялічвае мяне.

Ты пашырыў крокі мае, і не хісталіся ногі мае.
 
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не хістаюцца ногі мае.

Я перасьледаваў ворагаў маіх, і даганяў іх, і не вяртаўся, пакуль ня зьнішчыў іх.
 
Я пераследаваў ворагаў маіх, і таптаў іх, і не вяртаўся, пакуль не знішчаў іх.

Я зьнішчыў іх так, што яны не маглі ўстаць і падалі пад ногі мае.
 
Я нішчыў іх і знішчаў так, каб яны не маглі падняцца: гінулі яны пад нагамі маімі.

Ты падперазаў мяне сілай дзеля бітвы, і Ты паваліў перада мною тых, якія паўсталі супраць мяне.
 
Ты падперазаў мяне сілай да бою, тых, хто паўстаў супраць мяне, падпарадкаваў мне.

Ты даў мне [бачыць] карак ворагаў маіх, і тых, што мяне ненавідзяць, я вынішчыў.
 
Ты прымушаў уцякаць ворагаў маіх, і я знішчаю ненавіснікаў маіх.

Яны галасілі, і не было таго, хто іх збавіць. Яны да ГОСПАДА, але Ён не адказаў ім.
 
Крычалі яны, і не было нікога, хто б выратаваў іх, клікалі Госпада, і Ён не паслухаў іх.

Я стоўк іх як пыл зямлі, як балота на вуліцы я таптаў іх.
 
Я расцярушыў іх, як пыл зямлі, як гразь вуліц таптаў я іх.

Ты выратаваў мяне ад звадак людзей, паставіў мяне за галаву плямёнам. Людзі, якіх я ня ведаў, будуць служыць мне.
 
Ты выратаваў мяне ад бунтаў народа майго, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,

Чуючы вушамі [пра мяне], яны слухаюцца мяне. Сыны чужынцаў падпарадкаваліся мне.
 
чужыя сыны ліслівяць перада мною, слухаюць мяне слухам вушэй сваіх.

Сыны чужынцаў млеюць і трымцяць у агароджах сваіх.
 
Чужыя сыны адступаюць і дрыжаць ва ўмацаваннях сваіх.

Жыве ГОСПАД, дабраслаўлёная скала мая, і няхай узвысіцца Бог збаўленьня майго.
 
Жыве Госпад, і дабраславёны будзь, скала мая, і будзь узвялічаны Бог, скала збаўлення майго.

Бог, Які адпомсьціў за мяне і схіліў народы перада мною,
 
Бог, Які дае мне збаўленне і Які падпарадкоўвае народы мне.

Які выратаваў мяне ад ворагаў маіх, і ўзвысіў мяне па-над тымі, што паўсталі супраць мяне, ад чалавека злачыннага вызваліў мяне.
 
Ён вызваліў мяне ад ворагаў маіх і ўзнёс мяне над тымі, хто паўстае супраць мяне; ад чалавека гвалтоўнага Ты ўхаваў.

Дзеля гэтага буду славіць Цябе, ГОСПАДЗЕ, сярод народаў, і буду імя Тваё выслаўляць,
 
Таму буду славіць Цябе між народамі, Госпадзе, і буду спяваць на славу імя Твайго:

бо Ты ўзьвялічыў збаўленьнем валадара Твайго і зьявіў міласэрнасьць памазанцу Твайму, Давіду, і насеньню ягонаму на вякі».
 
услаўляе Ён збаўленнем цара Свайго і аказвае міласэрнасць намашчэнцу Свайму Давіду і нашчадкам яго навекі».