2 царстваў 22 разьдзел

 

 

І прамовіў Давід словы гэтага сьпеву для ГОСПАДА ў дзень, калі вызваліў яго ГОСПАД з рук усіх ворагаў ягоных і з рукі Саўла.

 

Глаголал же естъ царь Давыдъ къ Господу Богу слова песни сия въ день, в оньже избавилъ его Господь Богъ из руку Сауловыхъ и из руку всехъ враговъ его, и рече: «Возлюблю тя, Господи, крепость моя!

І ён сказаў: «ГОСПАД — скала мая і замчышча маё, Ён — Збаўца мой.

 

Господь — утвержение мое, и прибежище мое, и избавитель мой!

Бог мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой, рог збаўленьня майго! Ты — прыстанішча маё і Абаронца мой, Збаўца мой, ад гвалту Ты вызваліў мяне.

 

Богъ мой силный — помощникъ мой, и уповаю на Нь, защититель мой и моць спасения моего.a Той воздвиже мя и естъ заступление мое. Спасителю мой, и избавиши мя от безаконія моего!

Паклічу я ГОСПАДА, Які годны хвалы, і ад ворагаў маіх збаўлены буду.

 

Хваляй, призову Господа, и от врагъ моихъ спасуся.

Ахапілі мяне хвалі сьмерці, віры Бэліяла стрывожылі мяне,

 

Одержаша бо мя болезни смертныя и потоци безакония смутиша мя;

путы пякельныя аплялі мяне, і пасткі сьмерці схапілі мяне.

 

соузы адовы обыдоша мя, упредиша мя сети смертныя.

У прыгнечаньні маім я клікаў ГОСПАДА і галасіў да Бога майго. І Ён пачуў са сьвятыні Сваёй голас мой, і лямант мой [дайшоў] да вушэй Ягоных.

 

Въ скорби моей призову Господа и к Богу моему вопиати буду, и услышит от Церкви святыя своея гласъ мой, и вопль мой вниидеть во уши Его.

І дрыжучы, задрыжэла зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо ўгнявіўся Ён.

 

Подвизася и трепетна бысть земля, и основания горъ смутишася и подвизашася, яко прогневася на ня Бог.

Узьняўся дым ад гневу Ягонага, і з вуснаў Ягоных — агонь палючы; вугольле распальваецца ад Яго.

 

И зыйдеть дымъ от ноздрей Его, и огнь воспалаеть из устъ Его, и углие розгорешеся от Него.

Нахіліў Ён нябёсы, і зыйшоў, і імгла пад нагамі Ягонымі.

 

Преклони небеса и сниде; и примракъ под ногама Его;

Ён сеў на херувіма, і паляцеў, і ўзьнёсься на крылах ветру.

 

и взыйде на херувимъ, и возлете на крилу ветреню;

І зрабіў цемру заслонай сабе, намёт Ягоны з цёмных водаў, з густых хмараў.

 

положилъ около Себе тму за кровъ свой и якобы решетом розсевая воду со облаков воздушных;

Ад бляску перад Ім загарэлася вугольле вогненнае.

 

от блистания пред Нимъ облаци возгорешася, яко углие огняно.

І загрымеў у небе ГОСПАД, і Найвышэйшы падаў голас Свой.

 

Возгримить с небеси Господь и Вышний дасть гласъ Свой;

І Ён пусьціў стрэлы Свае, і расьцярушыў іх, і мноствам маланак зьбянтэжыў іх.

 

пустилъ стрелы своя, и разгналъ я; молния умножилъ, и смутилъ их.

І выявіліся глыбіні мора, і адкрыліся падваліны сусьвету ад пагрозаў Тваіх, ГОСПАДЗЕ, і ад подыху духу гневу Твайго.

 

И явишеся вылитія морская, и откришеся основания вселенныя от запрещения Твоего, Господи, и от дхновения духа гнева Твоего.

Паслаўшы з вышыні, Ён схапіў мяне, выцягнуў мяне з водаў вялікіх,

 

Послалъ с небеси и приятъ мя, и изорвалъ мя от водъ многъ;

вызваліў мяне ад ворага майго моцнага, і ад тых, якія ненавідзяць мяне, бо яны дужэйшыя за мяне.

 

и избавил мя от врагъ моихъ силныхъ и от ненавидящих мя, яко укрепишеся паче мене.

Яны схапілі мяне ў дзень няшчасьця майго, але ГОСПАД быў падпорай для мяне.

 

Предшол естъ мя въ день озлобления моего; и бысть Господь утвержение мое,

І Ён вывеў мяне на месца прасторнае, Ён выратаваў мяне, бо мне спагадае.

 

и изведе мя на широту, избави мя, яко возлюби мя.

І даў мне ГОСПАД паводле праведнасьці маёй, паводле чыстасьці рук маіх мне аднагародзіў,

 

И воздасть мне Господь по правде моей и по чистоте руку моею учинить мне,

бо я захоўваў шляхі ГОСПАДА, і не адступаў бязбожна ад Бога майго.

 

яко сохраних пути Господьня и не чинихъ зле предъ Богомъ моимъ,

Бо ўсе суды Ягоныя перада мною, і ад пастановаў Ягоных я не ўхіляўся,

 

вся бо суды Его предо мною суть и заповедей Его не завергохъ от мене,

Я быў беззаганны перад Ім, і захоўваў сябе ад беззаконьня.

 

и буду непороченъ пред Нимъ, и сохранюся от безакония моего.

І аднагародзіў мне ГОСПАД паводле праведнасьці маёй, і паводле чыстасьці рук маіх перад вачыма Ягонымі.

 

И воздасть ми Господь по правде моей и по чистоте рукъ моих предъ очима Своима.

З багабойным Ты будзеш багабойным, з чалавекам беззаганным будзеш беззаганны,

 

Съ светымъ святъ будеши, и с мужемъ силным совершенъ будешъ,

для чыстага сэрцам Ты чысты сэрцам, а для крывадушнага Ты падступны,

 

и со избранным избранъ будеш, и съ развращеннымъ развратишися.

бо людзей прыгнечаных Ты збаўляеш, а вочы пыхлівыя паніжаеш.

 

И людей смиреныхъ Ты спасеши, и очима Твоима гордыхъ смириши,

Бо Ты, ГОСПАДЗЕ, — сьветач мой, ГОСПАД асьвятляе цемру маю.

 

яко Ты еси светилникъ мой, Господи, и Ты, Боже, просветиши тмы мое.

Бо з Табою я атакую войска, і з Богам маім узыйду на муры.

 

В силе убо Твоей побегну, препоясанъ сый, и о Бозе моемъ прескочу стену.

Бог, беззаганны шлях Ягоны, слова ГОСПАДА [агнём] ачышчана, Ён — шчыт для ўсіх, хто ў Ім мае надзею.

 

Бог мой, непороченъ путь Его и словеса Господьня огнемъ искушенна, защититель естъ всемъ уповающимъ на Нь.

Бо хто Бог, апрача ГОСПАДА? І хто скала, апрача Бога нашага?

 

И кто естъ Богъ, кромъ Господа, Бога нашего? И кто ест Богъ силный, развей Бога нашего?

Бог, Які падпярэзвае мяне сілаю і робіць беззаганным шлях мой.

 

Богъ, иже препоясалъ мя силою и сровнал совершеный путь мой,

Ён робіць ногі мае, як у аленя, і на вышыні ставіць мяне.

 

прировнавая нозе мое еленемъ и на высокихъ поставляя мя,

Ён навучае рукі мае для бітвы, і рамёны мае напінаюць лук мядзяны.

 

научая руце мое на брань и полагая, яко лукъ медянъ, мышца моя.

І ты даў мне шчыт збаўленьня Твайго, і ласкавасьць Твая ўзьвялічвае мяне.

 

Далъ ми еси щитъ спасения твоего и тихость Твояb розмножила мене.

Ты пашырыў крокі мае, і не хісталіся ногі мае.

 

Розширил еси стопы моя подо мною, и не изнемогут глезне мое.

Я перасьледаваў ворагаў маіх, і даганяў іх, і не вяртаўся, пакуль ня зьнішчыў іх.

 

Пожену врагы моя и потру я, и не возвращуся, дондеже искончаю их;

Я зьнішчыў іх так, што яны не маглі ўстаць і падалі пад ногі мае.

 

оскорблю е и скажу, и не возмогуть стати, и падуть под ногама моима.

Ты падперазаў мяне сілай дзеля бітвы, і Ты паваліў перада мною тых, якія паўсталі супраць мяне.

 

Препоясалъ мя еси силою на брань и наклонил еси востающих на мя под мя,

Ты даў мне [бачыць] карак ворагаў маіх, і тых, што мяне ненавідзяць, я вынішчыў.

 

и врагъ моихъ далъ ми еси хребетъ, и ненавидящихъ мя погубилъ еси.

Яны галасілі, і не было таго, хто іх збавіць. Яны да ГОСПАДА, але Ён не адказаў ім.

 

Възопиша — и не будеть спасающего е, — къ Господу, и не услышить ихъ.

Я стоўк іх як пыл зямлі, як балота на вуліцы я таптаў іх.

 

Истоню их, яко прахъ земли, и яко грязь на улицахъ, поглажу ихъ и сотру.

Ты выратаваў мяне ад звадак людзей, паставіў мяне за галаву плямёнам. Людзі, якіх я ня ведаў, будуць служыць мне.

 

Избавиши мя от прекимолвныхъ словъ людей моихъ и соблюдеши мя во главу народомъ. Людие, ихъже не ведехъ, служити мне будуть

Чуючы вушамі [пра мяне], яны слухаюцца мяне. Сыны чужынцаў падпарадкаваліся мне.

 

и въ слухъ уха послухають мя.

Сыны чужынцаў млеюць і трымцяць у агароджах сваіх.

 

Сынове чюжии противитися будуть мне, сынове чуждии обетъшаша и охромоша от стезь своихъ.

Жыве ГОСПАД, дабраслаўлёная скала мая, і няхай узвысіцца Бог збаўленьня майго.

 

Живъ естъ Господь и благославенъ Богъ мой! И вознесеться Богъ силный спасения моего!

Бог, Які адпомсьціў за мяне і схіліў народы перада мною,

 

Боже, Ты даеши отомщение мне и повинуешъ люди под мя,

Які выратаваў мяне ад ворагаў маіх, і ўзвысіў мяне па-над тымі, што паўсталі супраць мяне, ад чалавека злачыннага вызваліў мяне.

 

Ты избавляеши мя от врагъ моихъ и от востающих на мя возносиши мя, от мужа неправедна высвободиши мя.

Дзеля гэтага буду славіць Цябе, ГОСПАДЗЕ, сярод народаў, і буду імя Тваё выслаўляць,

 

Сего ради хвалити Тя буду межи поганы, Господи, и имени Твоему въспевати буду,c

бо Ты ўзьвялічыў збаўленьнем валадара Твайго і зьявіў міласэрнасьць памазанцу Твайму, Давіду, і насеньню ягонаму на вякі».

 

Ты убо величаеши спасение царя своего и чиниши милосердие Давыду, помазанному своему, и семени его до века».