2 царстваў 5 разьдзел

 

 

І прыйшлі ўсе калены Ізраіля да Давіда ў Хеўрон, і сказалі: «Вось, мы — косткі твае і цела тваё.

 

Сошлися же суть вся колена Ізраилева къ Давыду въ Хевронъ, глаголюще: «Се, мы кость твоя и тело твое есмы;a

Яшчэ ўчора і пазаўчора, калі Саўл валадарыў над намі, ты выводзіў і прыводзіў назад Ізраіля. І ГОСПАД сказаў табе: “Ты будзеш пасьвіць народ Мой, Ізраіля, і ты будзеш правадыром Ізраіля”».

 

но и вчера, и предъ тымъ всегда, Саулу еще царствующу над нами, ты еси былъ выводяй и въводяй людей Ізраилевыхъ, и к тобе глаголал естъ Господь Богъ: “Ты справовати будешъ людей Моихъ Израиля и ты будешъ вожъ их”».

І прыйшлі да валадара ў Хеўрон усе старшыні Ізраіля, і валадар Давід заключыў з імі запавет у Хеўроне перад абліччам ГОСПАДА. І памазалі Давіда на валадара над Ізраілем.

 

Собралися теже суть и вси старейшины людей Ізраилевыхъ къ царю въ Хевронъ, и завеща с ними царь Давыдъ заветъ въ Хевроне пред Господемъ, и помазали ту Давыда на царство, абы царствовал над всеми людьми Ізраилевыми.

Трыццаць гадоў меў Давід, калі пачаў валадарыць, і сорак гадоў валадарыў.

 

И был естъ Давыдъ въ тридцети летех, внегда почалъ царствовати, и четыредесятъ летъ царствовал ест:

У Хеўроне над Юдам ён валадарыў сем гадоў і шэсьць месяцаў, а ў Ерусаліме валадарыў трыццаць тры гады над усім Ізраілем і над Юдам.

 

въ Хевроне надъ поколением Іюдиным царствовал естъ седмъ летъ и шесть месецей, въ Ерусалиме пакъ царствовалъ тридесеть и три лета надо всеми людьми Ізраилевыми и надъ племенем Іюдинымъ.

Валадар і ўсе людзі, якія былі з ім, вырушылі на Ерусалім супраць Евусэяў, жыхароў зямлі гэтай. А тыя сказалі Давіду, кажучы: «Ня ўвойдзеш ты сюды, бо выганяць цябе сьляпыя і кульгавыя». Гэта значыла: «Ня ўвойдзе сюды Давід».

 

Тогда иде царь Давыдъ и вси людие, иже беша с нимъ, въ Ерусалим на Евузеанъ, ониже живяше в земли той. И речено ест Давыдови от Евузеанъ: «Не внидеши семо, али жъ первей погубиши слепых и хромыхъ, глаголющих, иже не внидеть семо Давыдъ».

Але Давід здабыў крэпасьць Сыён, і ён [стаў] горадам Давіда.

 

И добыл естъ Давыдъ столпа, иже бе на горе Сионъ, и той ест градъ Давыдовъ.

І сказаў Давід у той дзень: «Кожны, хто ваюе з Евусэямі, няхай ідзе праз вадаспад, і няхай [дабярэцца] да кульгавых і сьляпых, якіх ненавідзіць душа Давіда». Таму кажуць [у прыказцы]: «Сьляпы і кульгавы ня ўвойдуць у дом».

 

Въ той часъ нарече Давыдъ предо всеми людьми мзду тому, онъже бы поразилъ Евузеанъ и возлезъ бы на жолобы домовъ их и погубилъ бы в нихъ слепыя и хромыя,b ненавидящия души Давыдовы. И оттоле бысть присловие сее: «Слепый и хромый не внидеть въ храмъ».

І абжыўся Давід у крэпасьці, і назваў яе горадам Давіда. І адбудаваў Давід яго кругом ад Мілло і да дому [свайго].

 

Живяше же Давыд въ столпе томъ, иже бе на горе Сион, и прозвалъ и Градъ Давыдовъ, і вделалъ ест стену около прекопа, еже слылъ Мело, и внутри.

І Давід ставаўся штораз магутнейшы, і ГОСПАД, Бог Магуцьцяў, [быў] з ім.

 

И исхождяше, множаяся и ростя, и Господь Богъ силам был естъ с нимъ.

І паслаў Хірам, валадар Тыру, пасланцоў да Давіда, і дрэва кедровае, і цесьляроў, і муляроў, каб пабудавалі дом Давіду.

 

Тогда прислал ест Гирамъ, царь Тирскый, послы къ Давыду, и древа кедрова, и дойлиды, и мурале,c и уде лали суть домъ Давыдови.

І даведаўся Давід, што ГОСПАД паставіў яго валадаром над Ізраілем і што Ён узвысіў валадараньне ягонае дзеля народу Свайго, Ізраіля.

 

И познал естъ Давыдъ, яко утвердилъ Господь Богъ его, абы былъ царемъ во Израили, и повышил царство его надъ людьми Ізраилевыми.

І ўзяў Давід яшчэ наложніцаў і жонак у Ерусаліме пасьля таго, як перасяліўся з Хеўрону. І яны нарадзілі Давіду яшчэ сыноў і дочак.

 

Протожъ понялъ собе Давыдъ более женъ и менъшиць въ Ерусалиме, внегда прииде зъ Хеврона.

Вось імёны тых, якія нарадзіліся ў яго ў Ерусаліме: Шамуа, Шаваў, Натан і Салямон,

 

И зродишеся ему иныи сынове и дщеры. И сие суть имена сыновъ его, иже народишеся ему въ Ерусалиме: Самманъ, и Соввавъ, и Нафанъ, и Саломонъ,

Ібхар, Элішуа, Нэфэг і Яфія,

 

и Евваръ, и Еллисуа, и Нефекъ, и Ефиа,

Элішама, Эліяда і Эліфалет.

 

и Гелисаманъ, и Гелиданъ, и Гелифелет.

І пачулі Філістынцы, што Давіда памазалі на валадара над Ізраілем, і сабраліся ўсе Філістынцы, каб шукаць Давіда. І Давід пачуў [пра гэта], і ўвайшоў у крэпасьць.

 

Слышавши же Филистымляне, яко помазали суть Давыда на царство во Израили, тогда, собравшеся вси, пришли искати Давыда. Сия же внегда зведалъ Давыдъ, вышолъ естъ на осторожу.

І Філістынцы прыйшлі, і разлажыліся ў даліне Рэфаім.

 

И Филистымляне, пришедши, положилися в долине Рафаимской.

І пытаўся Давід у ГОСПАДА, кажучы: «Ці пайсьці мне на Філістынцаў? Ці Ты аддасі іх у рукі мае?» І ГОСПАД сказаў Давіду: «Ідзі, бо Я аддам Філістынцаў у рукі твае».

 

Тогда воспроси Давыдъ Господа, глаголя: «Естъли же пойду на Филистымлянъ сихъ, предаси ли ихъ в руце мое?» И рече Господь къ Давыду: «Пойди, яко предамъ Филистымлян тыхъ в руце твое».

І пайшоў Давід у Баал-Пэрацым, і разьбіў іх там Давід, і сказаў: «Разьдзяліў ГОСПАД ворагаў маіх перад абліччам маім, як разьдзяляюцца воды». Таму тое месца названае Баал-Пэрацым.

 

Прииде же Давыдъ у Валь-Фаразимъ, и поразилъ ту Филистымлянъ, и рече: «Розделилъ естъ Господь врагы моя предо мною, якоже розделяю[т]ся воды». И для того прозвано естъ имя месту тому поле Розделения.d

І пакінулі яны там ідалаў сваіх, і захапілі іх Давід і людзі ягоныя.

 

И отбежали суть ту Филистымляне кумировъ своих, взя же е Давыдъ и созже их.

І прыйшлі зноў Філістынцы, і разлажыліся ў даліне Рэфаім.

 

Тогда опять, удругое собралися суть Филистымляне и положилися в долине Рафаимсте.

І Давід пытаўся ў ГОСПАДА, і Ён сказаў: «Не выходзь, але абыйдзі іх кругом і выйдзі да іх з боку дрэваў бальзамовых.

 

И воспроси паки Давыдъ Господа, глаголя: «Пойду ли на Филистымлянъ, и предаси ли их в руце мое?» Он же отвеща ему: «Не иди прямо у вочи имъ, но объедь е воколо и съзаду удариши на них противу грушамъ;e

І калі пачуеш гук крокаў на вершалінах дрэваў бальзамовых, сьпяшайся, бо тады выйдзе ГОСПАД перад абліччам тваім, каб разьбіць табар Філістынскі».

 

и внегда услышиш шумъ, а онъ идеть по верху грушей, тогда почнеши бой, в той бо часъ пойдеть предъ тобою Господь, абы поразилъ войска Филистымская».

І зрабіў Давід так, як загадаў яму ГОСПАД, і перамог Філістынцаў ад Гевы аж да ўваходу ў Гэзэр.

 

И вделалъ естъ тако Давыдъ, якоже повелелъ былъ ему Господь, и поразилъ Филистымлянъ; и билъ ихъ даже до Гаваа, и оттоле прииде даже и до Езира.