Ісуса сына Нава 19 разьдзел

 

 

Другое жэрабя выпала на пакаленьне сыноў Сымона паводле сем’яў іхніх. І спадчына іхняя была сярод спадчыны сыноў Юды.

 

А вышолъ естъ жребей вторый сыновъ Симеониевыхъ по родинахъ их,

І былі ў спадчыне іхняй Бээр-Шэва, Шэва, Малада,

 

и было ест достоаноихъ посреди причастия сыновъ Іюдиныхъ — Версавия и Фавия, и Молада,

Хацар-Шуал, Бала і Эцэм,

 

и Асер-Суа, и Бааля, и Сема,

Эльталяд, Бэтул, Харма,

 

и Гелтолядъ, и Бетул, Ярма,

Цыклаг, Бэт-Маркабот, Хацар-Суса,

 

и Силехъ, и ВетМархаотъ, и Сер-Суаль,a

Бэт-Лебаот, Шарухен — трынаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Вет-Лепавох, и Сариимъ — градовъ тринадесеть, и села ихъ.

Аін, Рымон, Этэр і Ашан — чатыры гарады і вёскі іхнія.

 

Теже Аимъ, Реммонъ, Атара и Асанъ — градовъ четыри, и села ихъ,

І ўсе вёскі вакол гэтых гарадоў аж да Баалат-Бээру і Рамат-Нэгеву. Гэта спадчына пакаленьня сыноў Сымона паводле сем’яў іхніх.

 

и вси посады, еже беша около градовъ сихъ, даже до Валяд-Герхамеха,b противу полуденное страны. И бысть всехъ градовъ их седмънадесеть, и села ихъ. Сие ест достоание сыновъ Семионовыхъ по племенохъ их

Частка сыноў Сымона [ўзятая] са спадчыны сыноў Юды, бо частка сыноў Юды была вялікая для іх, і сыны Сымона атрымалі спадчыну сярод іх.

 

въ держании и во жребии сыновъ Іюдиных, понеже больше было их, а протож владяху сынове Симеонови посреди достоания их.

Трэцяе жэрабя выпала на сыноў Завулёна паводле сем’яў іхніх. Мяжа спадчыны іхняй сягала да Сарыду.

 

Паде теже жребей третий сыновъ Зевулонихъ по племеномъ ихъ. И вчиненъ естъ пределъ достоания их даже до Сарита,

Мяжа іхняя ішла да мора, да Марэалу, і даходзіла да Дабэшэту, і аж да ручая, які насупраць Ёкнэаму.

 

и вступуеть от моря и от Медалы, и приходить до Деввазефа и даже до потока, еже естъ противъ Еконану,

Ад Сарыду паварочвала мяжа на ўсход у бок узыходу сонца аж да мяжы Кіслот-Табору, а адтуль ішла да Дабэрату і ўзьнімалася да Яфіі.

 

и навращается от Сарита к востоку солнца до кончинъ Сицелеха, и выходить к Даверофу, и вступуеть противъ Яфию;

Адтуль мяжа пераходзіла на ўсход, у бок узыходу [сонца], да Гат-Хэфэру і да Эт-Кацыну, і выходзіла да Рымон-Мэтаару, да Нэі.

 

оттоле же приходить ко стране усходу солнца Етфера и Ха-Хасина, и выходить до Реммоны и до Амфары, и до Ное,

Далей мяжа ішла на поўнач каля Ханатону і сканчвалася ў даліне Іфтах-Эль.

 

и обыходить к полунощи Анатона; и суть выходове его долина Ефталь,c

[Таксама] Катат, Нагалал, Шымрон, Ідэала і Бэтлеем — дванаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Ктетъ, и Наалоль, и Серон, и Едава, и Вифлеомъ — градовъ дванадесеть и села ихъ.

Гэта спадчына сыноў Завулёна паводле сем’яў іхніх, гарады іхнія і вёскі.

 

Сие естъ достоание племеня сынов Зевулонихъ по родинахъ ихъ, грады и села.

Чацьвёртае жэрабя выпала на сыноў Ісахара паводле сем’яў іхніх.

 

Ізахаровъ жребий вышолъ естъ четвертый по племенохъ ихъ,

І былі ў межах іхніх Езрээль, Кесулот, Шунэм,

 

и было ест достоание Е[з]раиль и Косалотъ, и Сунемъ,

Хафараім, Шыон, Анахарат,

 

и Афараимъ, и Сенонъ, и Анаратъ,

Рабіт, Кішыён, Эбэц,

 

и Арравотъ, и Цесионъ, и Гаемесъ,d

Рэмэт, Эн-Ганім, Эн-Хада, Бэт-Пацэц.

 

и Рамехъ,e и Ен-Гамин, и Ен-Нада,f и Вет-Фесехъ,

І дасягала мяжа да Табору і Шахацымы, і Бэт-Шэмэшу і спынялася на Ярдане — шаснаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и протягаются пределы его даже до Тавора и до Сесуна и Веф-Самеса, а будеть конець их Іоръданъ — градовъ шестьнадесеть, и села их.

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Ісахара паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

 

То естъ достоание сыновъ Ізахаровыхъ по племеном их, грады и села ихъ.

Пятае жэрабя выпала на пакаленьне сыноў Асэра паводле сем’яў іхніх.

 

И паде жребей пятый поколенья сыновъ Асеровыхъ по племеномъ их,

І былі ў межах іхніх Хэлькат, Халі, Бэтэн і Ахшаф,

 

и был естъ рубеж ихъ Алхатъ и Оаля, и Бетена, и Аксавъ,

Алам-Мэлех, Амад і Мішаль, і даходзіла [мяжа] да Кармэлю на захадзе і да Шыхор-Лібнату,

 

и Ельмелехъ, и Амаадъ, и Мессавъ, прихожая даже до Кармелю морскаго, Асоръg, Ляванатъ;

і паварочвала на ўсход сонца да Бэт-Дагону, і дасягала Завулёна і лагчыны Іфтах-Эль на поўначы, і [ішла] праз Бэт-Эмэк і Нэель, і выходзіла да Кабулу з паўночнага боку.

 

и навращаяся противъ усходу солнца, Вет-Дагонъ, и проходя даже до Завулона и долины Епталь противу полунощи, до Вет-Емеха и Неиля, и выходить на левую страну Кабуля

[Таксама] Эброн, Рэхоў, Хамон і Кана аж да Вялікага Сідону.

 

и Ахрана, и Роова, и Амана, и Кана, даже до Сидона Великаго,

І заварочвала мяжа да Рамы і аж да ўмацаванага гораду Тыру, і вярталася да Хосы, і спынялася пры моры. [А таксама] Махалеб, Ахзіў,

 

и навращается даже до Оръма, и идет ко граду преутверженному Тиру и даже до Осама; и будуть выходы его с меры Ацива

Умма, Афэк і Рэхоў — дваццаць два гарады і вёскі іхнія.

 

и Амма, и Ефега, и Роовъ — градовъ двадесеть и два, и села ихъ.

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Асэра паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

 

Сие естъ достоание сыновъ Асеровыхъ по родинахъ ихъ, грады и села их.

Шостае жэрабя выпала на сыноў Нэфталі паводле сем’яў іхніх.

 

Сыновъ пакъ Нефталимлихъ шестый жребей изыйде по домом ихъ,

Мяжа іхняя ішла з Хэлефа і ад Элён-Бе-Цаананіму да Адамі-Га-Нэкебу і Ябнээлю, і да Лакуму, і сканчвалася пры Ярдане.

 

и почалися суть пределы ихъ от Велеха и Белона-и-Саннанима,i и Адаима, иже естъ Нецевъ, и Еснаилъ даже до Лекуна, и пределы ихъ даже до Іордана.

І заварочвала мяжа на захад да Азнот-Табору, а адтуль выходзіла на Хукок і датыкалася Завулёна з поўдня, Асэра — з захаду, а Юды — каля Ярдану з усходу.

 

И навращаются пределы противъ западу солнца до Азнофъ-Табора и оттоле выходять даже до Укука, и приходять до Завулона противъ полудню и до Асера ко западу солнца, и до Іюды къ Іордани противъ востоку солнца,

Гарадамі ўмацаванымі ў іх былі Цыддым, Цэр, Хамат, Ракат, Кінэрэт,

 

[до] града преограженного Аседим, Есера и Амъмада, и Рахета, и Ценерета,

Адама, Рама, Хацор,

 

и Едемы, и Арама, и Асора,

Кадэш, Эдрэя, Эн-Хацор,

 

и Цедыса, и Едрая, и Насора,

Ірон, Мігдал-Эль, Харэм, Бэт-Анат і Бэт-Шэмэш — дзевятнаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Ерона, и Магдал-Еля, и Горема, и Вет-Анета, и Веф-Замесаj — градовъ деветьнадесеть, и села ихъ.

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Нэфталі паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

 

То естъ достоание поколения сыновъ Нефталимлих по племеномъ их и грады и села их.

Сёмае жэрабя выпала на пакаленьне сыноў Дана паводле сем’яў іхніх.

 

Поколению же сыновъ Дановыхъ по племенохъ ихъ изыйде жребей седмый.

Межамі спадчыны іхняй былі Цора, Эштаол, Ір-Шэмэш,

 

И были сут пределы ихъ: Сарая и Гешкаоль, и Хир-Шемесъ, то естъ «градъ солнца»,

Шаалабім, Аялон, Ітла,

 

Селивинъ, и Гаилонъ, и Етеля,

Элён, Тымна, Экрон,

 

и Гелонъ, и Тенна, и Ахронъ,

Эльтэке, Гібэтон і Баалат,

 

и Гелцетенъ, и Явтон,k и Валяд,

Егуд, Бэнэ-Бэрак, Гат-Рымон,

 

Иудъ и Вене-Варахъ, и Ет-Ремонъ,

Мэ-Яркон, Ракон з мяжою каля Яфы.

 

и Ерконъ, и Арехонъ с пределы своими, еже зрить къ Иопену, и в томъ конци ся их завирають.

І межы для Дана былі завузкія, і выйшлі сыны Дана, і ваявалі супраць Лешэму, і здабылі яго, і выбілі яго вострывам мяча, і захапілі яго, і абжыліся ў ім, і назвалі яго Лешэм-Дан, ад імя Дана, бацькі свайго.

 

И возыйдоша сынове Дановы и воевашеся съ гражаны Лесень, и добыша града их, и побиша всехъ живущихъ в немъ оружиемъ, и пребываше сами в немъ, зменивши первое имя его Лесень — прозвали и Данъ, именемъ отца своего.

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Дана паводле сем’яў іхніх, гарады і вёскі іхнія.

 

То естъ достоание поколения сыновъ Дановыхъ по родинахъ их, грады и села ихъ.l

І скончылі сыны Ізраіля дзяленьне зямлі, і сыны Ізраіля далі частку Егошуа, сыну Нуна, пасярод сябе.

 

И егда доконалъ ест Исусъ землю жребиами делити всимъ поколением, дали суть сынове Ізраилевы достоаниеm Исусу, сыну Навину, посреди себе по глаголу Господьню,

Паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА далі яму горад, і ён зажадаў Тымнат-Сэрах на гары Эфраіма. Ён адбудаваў гэты горад і абжыўся ў ім.

 

место, егоже жадалъ, — Тамнат-Сару на горе Ефремли. И уделал собе ту Исусъ град, и живяше в немъ.

Гэта спадчына, якую падзялілі Элеазар сьвятар і Егошуа, сын Нуна, і галовы бацькоў пакаленьняў сыноў Ізраіля, кідаючы жэрабя ў Шыло перад абліччам ГОСПАДА пры ўваходзе ў Намёт Спатканьня. І скончылі падзел зямлі.

 

Сия сут достоания, еже по жребиех делиша Елиазар-жрец и Исусъ, сынъ Навинъ, и князи народов и поколеней сыновъ Ізраилевыхъ в Силоме предъ Господемъ Богомъ, у дверей Храму Свидения, и тако розделиша землю.