Ісуса сына Нава 15 разьдзел

 

 

Пакаленьне сыноў Юды жэрабям атрымала [спадчыну] паводле сем’яў сваіх: да мяжы Эдому, да пустыні Сін, насупраць Нэгеву на поўдзень аж да канца паўднёвага.

 

Часть же земли сыновъ Іюдиныхъ по племенохъ своихъ сия была естъ: от пределовъ Едомлихъ даже до пустыни Синъ противъ полудни и даже до останочное страны полудня.

Іх мяжа паўднёвая ішла ад канца Мора Салёнага, ад паўднёвай затокі,

 

Початок же ея от верховя моря Пресланаго и от затоки его, еже зрить к полудню

і кіравалася далей на поўдзень ад Маале-Акрабіму, і праходзіла праз Сін, і ўзыходзіла на поўдзень да Кадэш-Барнэа, і ішла да Хецрону, і ўзыходзіла да Адару, і паварочвала да Карка,

 

и идеть противъ горе Скоропиеве и проходить до Сина, и вступуеть до Кадис-Варни, и приходить до Есрома, и восходить к Дарану, и окружаеть Кариафай

і пераходзіла да Ацмону, і даходзіла да ручая Эгіпецкага, і спынялася на беразе мора. Такая была іх мяжа паўднёвая.

 

и оттоле проходит до Асемона и идеть к потоку Египетскому, и ту будет рубежъ его море Великое, а тамъ естъ конець полуденное страны.

Мяжа ўсходняя — Мора Салёнае аж да вусьця Ярдану. Мяжа ад поўначы пачыналася ад затокі мора каля вусьця Ярдану,

 

От востоку же солнца будеть початокъ море Пресланое даже до кончинъ Іордана; и тоеже зрить к полунощи, от затоки моря даже до тое жъ реки Іорданское.

і ўзьнімалася да Бэт-Хоглі, і праходзіла на поўначы да Бэт-Арабы, і ўзьнімалася мяжа да Эвэн-Баган-Бэн-Рэўбэн.

 

И потом вступует рубежъ до Ват-Егля и идеть от полунощи до Веф-Арава, входящи к каменю Боемъ сыновъ Рувиновыхъ,

І ўзьнімалася мяжа да Дэбіру ад даліны Ахор і заварочвала на поўнач да Гільгалу, які насупраць Маале-Адумім, што на поўдзень ад ручая; і ішла мяжа да Мэ-Эн-Шэмэшу, і сканчвалася пры Эн-Рагелі.

 

и хилится даже к межамъ Дебера з долины Ахоръ, противъ полунощи зряй в Галгалы, еже ест против ухожения до Адомина от полуденное страны потока, и идеть к водам, еже словуть Кладезь Солнца.a

І ўзьнімалася мяжа лагчынай Бэн-Гінном паўднёвым схілам гор Евусэяў, значыць праз Ерусалім, і ўзыходзіла на верх гары, якая насупраць лагчыны Гінном ад захаду і на скраю паўночным лагчыны Рэфаім.

 

И будуть выходы его ко кладезю Роель, и вступуеть по долине сына Енон з боку Евузея к полудню, то естъ Ерусалиму, и оттоле ся поздвигаеть к верху горы, еже естъ противъ Егеннонъ, к западу солнца, на верху долины Рафаим противъ полунощи,

З вяршыні гары заварочвала мяжа да крыніцы Мэ-Нэфтаах і вяла да гарадоў гары Эфрон, і заварочвала мяжа да Баалы або Кірыят-Ярыму.

 

и идеть от верху горы Ефронъ даже до кладезя воды Нептоа, и приходить даже к селам горы Ефронъ, и хилится до Валя, еже ест Кариат-Арим, сие ест «градъ лесный»,

З Баалы мяжа ішла на захад да гары Сэір і праходзіла праз паўночны схіл гары Ярым, значыць Кесалён, і зыходзіла да Бэт-Шэмэшу, і пераходзіла праз Тымну.

 

и обыходить з Валя противъ западу солнца даже к горе Сеиръ, и идеть подле боку горы Яримъ ку полунощи до Хеслона, и ступуеть до Веф-Замесаb, и идеть до Тамны,

І даходзіла мяжа да паўночнага схілу Экрону, і заварочвала да Шыкарону, і пераходзіла праз гару Баалы, і набліжалася да Ябнээля, і спынялася на беразе мора.

 

и приходить противъ полунощи ко Акарону збоку, и хилится до Сехрона, и идеть на гору Ваалю, и приходить до Евнеиля и моря Великого, против западу солнца концем ся завирает.

Мяжой заходняй было Мора Вялікае з узьбярэжжам сваім. Гэта мяжа сыноў Юды наўкола паводле сем’яў іхніх.

 

Сии суть рубежи сыновъ Іюдиныхъ, еже беша около во племенохъ их.

Халеў, сын Ефунны, атрымаў частку між сыноў Юды паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА да Егошуа, — Кірыят-Арбу, бацьку Анака, значыць Хеўрон.

 

Калефови же, сыну Ефониину, далъ естъ Исусъ часть посреди сыновъ Іюдиныхъ, якоже ему завещал былъ Господь Богъ: Кариаф-Арбе, градъ отца Енахова, той естъ Хевронъ.

Адтуль Халеў выгнаў трох сыноў Анака: Шэшая, Ахімана і Тальмая з роду Анака.

 

И погубилъ естъ в немъ Калефъ три сыны Енаховы — Сесая и Гаймана и Тольмая з роду Енахим,

Адтуль ён вырушыў супраць жыхароў Дэбіру, а Дэбір раней называўся Кірыят-Сэфэр.

 

и оттоле въступилъ и иде ко живущимъ в Давире, еже первей слыло Кариат-Сеферъ, то естъ «градъ писомъ».c

І сказаў Халеў: «Таму, хто здабудзе Кірыят-Сэфэр і захопіць яго, я дам Ахсу, дачку маю, за жонку».

 

И рече Калефъ: «Кто бы побилъ Кариатсеферянъ и добылъ града, дамъ ему Аксу, дщеру мою, за жену».

І здабыў яго Атніэль, сын Кеназа, брата Халева, і [Халеў] даў яму Ахсу, дачку сваю, за жонку.

 

И добылъ естъ его Отонииль, сынъ Ценезеов, брата младшего Калефова. И далъ естъ ему Аксу, дщеру свою, за жену.

І сталася, што яна прыйшла, і намовіла [мужа], каб той прасіў поля ў бацькі яе. І зьлезла яна з асла, а Халеў сказаў ёй: «Што табе?»

 

Она же, егда посполу шла съ отцемъ своимъ, научилъ ея мужъ, абы просила во отца своего поля. И воздохнула ест, седящи на осле. К ней же Калефъ рече: «Что ти ест?»

Яна сказала: «Дай мне дабраславенства. Калі ты даў мне зямлю Нэгеў, дай мне крыніцы водаў». І даў ёй [Халеў] крыніцы верхнія і нізавыя.

 

И она отвеща: «Дай ми благославение. Землю полуденную и сухую далъ еси мне, придай и мокрое. И такъ придалъ естъ ей Калефъ земли мокрое з горы и з долу».

Гэта спадчына пакаленьня сыноў Юды паводле сем’яў іхніх.

 

Сие естъ достоание поколения сыновъ Іюдиныхъ по племеномъ их.

Гарады на скраю пакаленьня сыноў Юды каля мяжы Эдому ў Нэгеве: Кабцээль, Эдэр, Ягур,

 

И были суть грады от последних стран сынов Іюдиныхъ, подле пределовъ Едомлих от полудня: Капсиль и Едеръ, и Ягуръ,

Кіна, Дымона, Адада,

 

и Циниа, и Димона, и Адада,

Кадэш, Хацор, Ітнан,

 

и Цедесъ, и Асор, и Етан,

Зіф, Тэлем, Бэалёт,

 

Зиф, и Телен,d и Валот,

Хацор-Хадата, Керыёт-Хецрон, значыць Хацор,

 

и [А]сор новаe, и Кариот, Есромъ, то естъ Асор,

Амам, Шэма, Малада,

 

Оман, Саме и Мелода,

Хацор-Гадда, Хешмон, Бэт-Пэлет,

 

и Асер-Гада, и Асемотъ, и Вет-Фелех,

Хецар-Шуал, Бээр-Шэва, Бізыётыя,

 

и Асер-Суаль, и Версавиа, и Вазиофиа,

Баала, Іім, Эцэм,

 

и Аваля, и Гум, Есен,

Эльталяд, Хесіль, Харма,

 

и Вельтоляд, и Ексуль, и Сарма,

Цыклаг, Мадмана, Сансана,

 

и Сицелех, и Медемена, и Сенсана,

Лебаот, Шыльхім, Аін і Рымон — усіх гарадоў дваццаць дзевяць і вёскі іхнія.

 

и Леваот, и Селимъ, и Аген-Ремон — вси грады двадесет и деветь, и села их.

А ў Шэфэлі: Эштаол, Цора, Ашна,

 

В полях же беша грады: Ешкаол, и Сараа, и Асена,

Занаах, Эн-Ганнім, Тапуах, Энам,

 

и Азона, и Ен-Гаминъ, и Тафуа, и Енаимъ,

Ярмут, Адулям, Сахо, Азэка,

 

и Еримотъ, и Адулям, Сохотъ и Азеха,

Шаараім, Адытаім, Гедэра і Гедэратаім — усіх гарадоў чатырнаццаць і вёскі іхнія.

 

и Саримъ, и Адытаимъ, и Гедера, и Едеротаимъ — градовъ четыренадесеть, и села ихъ.

Цэнан, Хадаша, Мігдаль-Гад,

 

Сананъ и Адеса, и Магдал-Гад,

Дылеан, Міцпа, Ёктээль,

 

и Делеанъ, и Месфа, и Ехтель,

Ляхіш, Бацкат, Эглён,

 

и Ляхисъ, и Вашат, и Еглонъ,

Каббон, Лахмас, Кітліш,

 

и Теввонъ, и Леемасъ, и Цефысъ,

Гедэрот, Бэт-Дагон, Наама, Македа — усіх гарадоў шаснаццаць і вёскі іхнія.

 

и Ідерофъ, і Вет-Дагонъ, и Намай, и Мацеда — градовъ шестьнадесеть, и села их.

Лібна, Этэр, Ашан,

 

Лавана, и Етиръ, и Асанъ,

Іфтах, Ашна, Нэсіб,

 

и Ептай, и Еснай, и Несив,

Кейла, Ахзіб, Марэша — дзевяць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Цеиля, и Ахзивъ, и Мареса — градов деветь, и села их.

Экрон з навакольнымі гарадамі і вёскамі.

 

Акарон с посады и с селы своими.

І ад Экрону аж да мора — усё, што каля Ашдоду, і вёскі іхнія.

 

От Акарона пакъ даже до моря вси речи, иже ся хилять ко Азоту, и села их;

Ашдод і гарады ягоныя, і вёскі ягоныя, Газа і гарады ейныя, і вёскі ейныя аж да ручая Эгіпецкага і Мора Вялікага, і абшар [вакол].

 

Азотъ теже с посады и селы своими, Газа ис селы своими даже до потока Египетскаго, и море Великое предел его.

А ў гарах: Шамір, Яттыр, Сахо,

 

И на горе Санире: Ехеръ и Сохот,

Данна, Кірыят-Санна або Дэбір,

 

и Еденна, и Кариат-Сенна, то естъ Давиръ,

Анаў, Эштэмоа, Анім,

 

и Навъ а Истемонъ, и Анимъ,

Гашэн, Халон, Гілё — адзінаццаць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Гозонъ, и Олонъ, и Гило — градовъ одиннадесяти и села их.

Араб, Дума, Эшан,

 

Аравъ, и Ромаи, и Есаанъ,

Янім, Бэт-Тапуах, Афэка,

 

и Ямина, Бетафаf, и Афека,

Хумта, Кірыят-Арба, значыць Хеўрон, Цыор — дзевяць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Амата, и Кариат-Арбе, то ест Хевронъ, и Сеоръ — градъ деветь, и села их.

Маон, Кармэль, Зіф, Юта,

 

Маонъ и Хермель, и Зифъ, и Лотай,

Езрээль, Ёкдэам, Занаах,

 

и Езраиль, и Никадам, и Азаноимъ,

Каін, Гіва і Тымна — дзесяць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Аккаимъ, и Гаваа, и Тамъна — градовъ десеть, и села ихъ.

Хальхул, Бэт-Цур, Гедор,

 

Алюль и Бет-Суръ, и Едоръ,

Маарат, Бэт-Анот і Эльтэкон — шэсьць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Маретъ, и ВетАнохъ, и Гельтецемъ — градовъ шесть, и села ихъ.

Кірыят-Баал, значыць Кірыят-Ярым і Рабба — два гарады і вёскі іхнія.

 

Кариа[т]-Ваиль, то естъ Кариат-Аримъ, «градъ лесный», и Аревва — грады два, и села ихъ.

У пустыні: Бэт-Араба, Мідын, Сэхаха,

 

В пустыни же: Веф-Арава, Мединъ и Сахай,

Нібшан, Ір-Гамэлях, Эн- Геды — шэсьць гарадоў і вёскі іхнія.

 

и Нептай, и градъ сольный,g и Енгады — градовъ шесть, и села ихъ.

Сыны Юды не маглі аднак выгнаць Евусэяў, якія жылі ў Ерусаліме, і жывуць Евусэі з сынамі Юды ў Ерусаліме да сёньня.

 

Евузея пакъ, живущего въ Ерусалиме, не могли суть сынове Іюдины погубити, и живяше Евузей съ сынми Іюдиными въ Ерусалиме даже до днешнего дня.